Ο “Isle of Man” Guy Martin, θέτει ρεκόρ ταχύτητας με τρακτέρ! [VIDEO]

Όχι κάποιο συνηθισμένο για τα χωράφια…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/6/2019

Τρακτέρ, χλοοκοπτικές μηχανές, γερανοί και βιομηχανικά μηχανήματα, τα πάντα μπορούν να γίνουν αντικείμενο αγώνα, στην επιμονή του ανθρώπου να αποδείξει πως κάνει κάτι το ξεχωριστό, πως εξωθεί σε νέα όρια την οποιαδήποτε μηχανή. Και μάλιστα όλα αυτά είναι έως και φυσιολογικά, από την στιγμή που η συγκίνηση για το ξεχωριστό, επιτυγχάνεται πιο δύσκολα με τους τέσσερις τροχούς παρά με δύο. Όπως φυσιολογικό είναι να βλέπεις και κάποιον που έχει φάει την αδρεναλίνη με το κουτάλι στους δύο τροχούς, να παλεύει με τρακτέρ, να θέσει ρεκόρ ταχύτητας. Αν αυτός ο κάποιος είναι φυσικά ο Guy Martin.

O Martin πήγε στην πίστα του Top Gear και έθεσε υπό αμφισβήτηση το ρεκόρ του διάσημου Stig, όπου και το κέρδισε με διαφορά μεγαλύτερη των είκοσι χιλιομέτρων, πετυχαίνοντας σχεδόν 166 χιλιόμετρα τελικής, στο πρώην αεροδρόμιο που προσφέρει μεγάλο περιθώριο ακινητοποίησης. Με 2.9 χιλιόμετρα διαθέσιμης ευθείας το ελαφρωμένο, και υπερβολικό σε τροποποιήσεις JCB Fastrac που αποδίδει 1.000 ίππους και 254.9kg.m ροπής στις 3.500 στροφές ήταν αναγκασμένο να μπει σε ειδικό πρόγραμμα μειωμένης απόδοσης για να καταφέρει να εκμεταλλευτεί την επιτάχυνση του και τα σχεδόν τρία χιλιόμετρα ευθείας. Ένας υπερσυμπιεστής και ένα τούρμπο συνεργάζονται για περιοριστεί το lag και ο Martin δήλωσε πως δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη εκπαίδευση καθώς συνήθιζε να κάνει σούζες με τα τρακτέρ αλλά και αγώνες. Παρόλο που το συγκεκριμένο δεν έχει καμία σχέση με εκείνα που είχε οδηγήσει… Όσο για τις μοτοσυκλέτες και το Isle of Man, άφησε ως απάντηση το χαρακτηριστικό του χαμόγελο…

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.