O Jorge Lorenzo κέρδισε δικαστική υπόθεση εναντίον της εφορίας της Ισπανίας
Υπόθεση φοροδιαφυγής από το 2016
Από τον
Μπάμπη Μέντη
5/1/2023
Ο Jorge Lorenzo κατάφερε να κερδίσει άλλη μία δικαστική διαμάχη, γλιτώνοντας ποσό ύψους 11 εκατομμυρίων ευρώ, από τα οποία τα 7,8 ήταν αυτά που ζητούσε η εφορία και τα 3,6 ήταν προσαυξήσεις.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο βετεράνος πλέον αναβάτης των MotoGP εμπλέκεται σε οικονομικό σκάνδαλο. Θυμίζουμε εδώ ότι το Δεκέμβριο του 2020 είχαν υπάρξει δημοσιεύματα που τον ενέπλεκαν στο σκάνδαλο “Charisma”, το οποίο αφορούσε εκατοντάδες ανθρώπους που είχαν βγάλει λεφτά εκτός Ισπανίας σε offshore εταιρείες. Το δικό του μέρος αφορούσε τη μη καταβολή του φόρου εισοδήματος για τις χρονιές 2013, 2014 και 2015. Τότε απειλούσε με μηνύσεις όσους είχαν μπλέξει το όνομά του εκεί, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει καμία σχέση.
Τελικά, το καλοκαίρι του 2021, αθωώθηκε και δεν χρειάστηκε να πληρώσει τα 35 εκατομμύρια που απαιτούσε η εφορία της γενέτειράς του, με τον ισχυρισμό ότι για την περίοδο που κατηγορείται ήταν κάτοικος Ελβετίας.
Τώρα λοιπόν, βρέθηκε για δεύτερη φορά στα δικαστήρια, με την ίδια κατηγορία, αλλά αφορά το 2016. Ο αναβάτης χρησιμοποίησε το ίδιο επιχείρημα, με το οποίο αθωώθηκε για δεύτερη φορά.
Το Περιφερειακό Διοικητικό Οικονομικό Δικαστήριο της Καταλονίας, αποφάνθηκε ότι η εφορία δεν μπορούσε να αποδείξει με κάποιο τρόπο ότι εκείνη την περίοδο ο Jorge Lorenzo ήταν κάτοικος Ισπανίας.
Αν και η ενάγουσα αρχή αντιπρότεινε ότι οι 4 από τους 18 αγώνες των MotoGP εκείνης της σεζόν έγιναν στην Ισπανία, ενώ κανένας δεν έγινε στην Ελβετία, ο Ισπανός πιλότος ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε ο ίδιος να κάνει κάτι γι’ αυτό και ούτε ευθύνεται.
Η αλήθεια είναι ότι είναι η δεύτερη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει στον ίδιο, ενώ και τις δύο έχει αθωωθεί από τον επίσημο φορέα. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι το έκανε.
Η πρακτική αυτή βέβαια δεν είναι κάτι ασυνήθιστο και ούτε αφορά μόνο την Ισπανία ή τον Jorge Lorenzo συγκεκριμένα, καθώς πολλοί αθλητές με “βαριά συμβόλαια” πολλών εκατομμυρίων, αλλάζουν τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους και πάνε σε φορολογικούς παραδείσους. Ο Vinales για παράδειγμα είναι επίσημα κάτοικος του… Qatar!
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.