O Marquez στην pole position και μικρό περιστατικό ανάμεσα σε Lorenzo και Iannone

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2015

Ο Marquez πήρε την pole position, την 8η αυτής της σεζόν, όχι όμως χωρίς κόπο αφού είχε μία μικρή άτυχη στιγμή όταν έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, με το αριστερό πόδι νε φεύγει από το μαρσπιέ. Κατάφερε όμως και άμεσα σήκωσε τη μοτοσυκλέτα. Κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα νεύμα, ότι «λίγο έλειψε». Ο Lorenzo έχασε την δεύτερη θέση στην εκκίνηση από τον Iannone κι αυτό ξεκίνησε ένα νέο περιστατικό, με τους δύο αναβάτες να δίνουν έπειτα τα χέρια και να το λήγουν. Αυτό που εκνεύρισε τον Lorenzo είναι ότι ο Iannone τον έκανε «μουλάρι» κατά τους γρήγορους γύρους. Ο Lorenzo πέρασε μπροστά, κι έπειτα ο Ιταλός έμεινε στις γραμμές του πρώτου, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του Lorenzo αλλά και την μειωμένη αντίσταση από τον αέρα, ώστε να ξανά περάσει μπροστά, κερδίζοντας με μικρή διαφορά την δεύτερη θέση στην εκκίνηση. Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό από πλευράς κανονισμών στην κίνηση του Iannone, ωστόσο είναι μέρος του κώδικα που διατηρούν οι αναβάτες μεταξύ τους, να αποφεύγουν αυτή την πρακτική. Είναι αυτός ο λόγος που εκνευρίστηκε ο Lorenzo, με τον Iannone αμέσως μετά να δηλώνει ότι πράγματι το έκανε και ότι μάλιστα αυτό τον βοήθησε να κερδίσει πολύτιμα δέκατα του δευτερολέπτου. Ωστόσο, συνέχισε, η διαδικασία των χρονομετρημένων είναι μέρος του αγώνα, και ότι δεν «έκλεψε» αλλά ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια πολύ γρήγορος και πάντα μπροστά. Θεωρεί ότι έχει αρχίσει να βελτιώνεται τόσο ο ίδιος, όσο και η μοτοσυκλέτα, και είναι σημαντικό για αυτόν να πραγματοποιήσει μια καλή εκκίνηση σε μια τέτοια πίστα, που τα προσπεράσματα είναι δύσκολα στην αρχή.

Αυτός είναι βέβαια και ο πραγματικός λόγος του εκνευρισμού του Lorenzo, καθώς γνωρίζει ότι ο Iannone μπορεί να κάνει πολύ καλές εκκινήσεις, και ότι οι πρώτες στροφές δεν ενδείκνυνται για προσπεράσεις. Επίσης με τον Rossi να ξεκινά από την έβδομη θέση, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Όλα αυτά μαζί, θα εξόργιζαν οποιονδήποτε στη θέση του Lorenzo. Πέρα από τους κανονισμούς, αν το δει κανείς από την ηθική πλευρά, ο Ισπανός έχει κάθε λόγο να είναι εκνευρισμένος, με την διαφορά ότι επειδή αυτό συμβαίνει συχνά, χάνει το δίκιο του. Αντί ο λόγος να είναι για τον Iannone, που έσπασε τον κώδικα των αγωνιζομένων, γίνεται τώρα για την αντίδραση του Lorenzo. Αυτή είναι μάλιστα η δεύτερη χειρότερη θέση στην εκκίνηση, που έχει μέχρι στιγμής στη σεζόν.

Τέταρτος στην εκκίνηση θα είναι ο Pedrosa, με μικρή διαφορά από Lorenzo και τον ακολουθεί ο Crutchlow, σε μια εντυπωσιακή εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για τον καλύτερο αναβάτη, εκτός των εργοστασιακών.

Ακολουθεί ο Viñales της Suzuki, στην δεύτερη καλύτερη θέση που είχε μέχρι στιγμή στο πρωτάθλημα. Ένας εξαιρετικός αναβάτης, το μόνο σίγουρο, σε μια πίστα που – κατά δήλωση- ευνοεί την μοτοσυκλέτα του, λόγω ευελιξίας.

Μετά από την 8η θέση της Ινδιανάπολις, η 7η τώρα είναι η χειρότερη για τον Rossi, ο οποίος μπορεί να βελτίωσε τον χρόνο του από την Παρασκευή, όχι όμως όσο θα έπρεπε. Παραμένει όμως φαβορί για το βάθρο, καθώς έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανέβει πολύ γρήγορα θέσεις, όταν ξεκινά από τις πιο πίσω σειρές της εκκίνησης.

Η δεύτερη Suzuki, του Aleix Espargaro, κλείνει και το σάντουιτς στη Yamaha του Rossi, εκκινώντας από την 8η θέση, με τον επόμενο Espargaro, τον Pol, να είναι στην 9η θέση και τον Dovizioso να κλείνει την πρώτη δεκάδα.

Ο Marquez και ο Iannone, θέλουν μία νίκη γοήτρου, ο Lorenzo την χρειάζεται περισσότερο από όλους για την καριέρα του, ο Pedrosa έχει την κεκτημένη ταχύτητα της προηγούμενης νίκης στην Ιαπωνία, ο Viñales δεν είναι από αυτούς που παραδίνονται, και ο Rossi ξέρει ότι πρέπει να ανέβει όσο είναι αρχή, αλλιώς θα σχηματιστεί διαφορά χρόνου, εις βάρος μιας καλύτερης θέσης. Όλα αυτά σηματοδοτούν μια μπαρουτοκαπνισμένη εκκίνηση για αύριο την οποία περιμένουμε με αγωνία!

Πίσω πάντως, στην Ιαπωνία, οι αναβάτες έχουν αφήσει τον βαριά τραυματισμένο Alex de Angelis, η κατάσταση του οποίου πηγαίνει ευτυχώς, ολοένα και καλύτερα. Σήμερα οι γιατροί στο νοσοκομείο Dokkyo έδωσαν το πράσινο φως για να μπορέσει να πετάξει πίσω στο San Marino, όπου θα συνεχίσει την νοσηλεία του. Αυτό όμως θα γίνει μέσα στις επόμενες δέκα μέρες, ενώ η ομάδα του εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ευχαριστεί τόσο τους Ιάπωνες γιατρούς, όσο και το προσωπικό της πίστας και τους μεταφορείς, για τα πρώτα κρίσιμα βήματα, στην αντιμετώπιση του ατυχήματος. Σύσσωμοι οι αναβάτες, αλλά κι όλος ο κόσμος, εύχεται πλήρη ανάρρωση στον Alex de Angelis, και γρήγορη επιστροφή στην εκκίνηση!

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες