O Marquez στην pole position και μικρό περιστατικό ανάμεσα σε Lorenzo και Iannone

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2015

Ο Marquez πήρε την pole position, την 8η αυτής της σεζόν, όχι όμως χωρίς κόπο αφού είχε μία μικρή άτυχη στιγμή όταν έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, με το αριστερό πόδι νε φεύγει από το μαρσπιέ. Κατάφερε όμως και άμεσα σήκωσε τη μοτοσυκλέτα. Κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα νεύμα, ότι «λίγο έλειψε». Ο Lorenzo έχασε την δεύτερη θέση στην εκκίνηση από τον Iannone κι αυτό ξεκίνησε ένα νέο περιστατικό, με τους δύο αναβάτες να δίνουν έπειτα τα χέρια και να το λήγουν. Αυτό που εκνεύρισε τον Lorenzo είναι ότι ο Iannone τον έκανε «μουλάρι» κατά τους γρήγορους γύρους. Ο Lorenzo πέρασε μπροστά, κι έπειτα ο Ιταλός έμεινε στις γραμμές του πρώτου, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του Lorenzo αλλά και την μειωμένη αντίσταση από τον αέρα, ώστε να ξανά περάσει μπροστά, κερδίζοντας με μικρή διαφορά την δεύτερη θέση στην εκκίνηση. Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό από πλευράς κανονισμών στην κίνηση του Iannone, ωστόσο είναι μέρος του κώδικα που διατηρούν οι αναβάτες μεταξύ τους, να αποφεύγουν αυτή την πρακτική. Είναι αυτός ο λόγος που εκνευρίστηκε ο Lorenzo, με τον Iannone αμέσως μετά να δηλώνει ότι πράγματι το έκανε και ότι μάλιστα αυτό τον βοήθησε να κερδίσει πολύτιμα δέκατα του δευτερολέπτου. Ωστόσο, συνέχισε, η διαδικασία των χρονομετρημένων είναι μέρος του αγώνα, και ότι δεν «έκλεψε» αλλά ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια πολύ γρήγορος και πάντα μπροστά. Θεωρεί ότι έχει αρχίσει να βελτιώνεται τόσο ο ίδιος, όσο και η μοτοσυκλέτα, και είναι σημαντικό για αυτόν να πραγματοποιήσει μια καλή εκκίνηση σε μια τέτοια πίστα, που τα προσπεράσματα είναι δύσκολα στην αρχή.

Αυτός είναι βέβαια και ο πραγματικός λόγος του εκνευρισμού του Lorenzo, καθώς γνωρίζει ότι ο Iannone μπορεί να κάνει πολύ καλές εκκινήσεις, και ότι οι πρώτες στροφές δεν ενδείκνυνται για προσπεράσεις. Επίσης με τον Rossi να ξεκινά από την έβδομη θέση, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Όλα αυτά μαζί, θα εξόργιζαν οποιονδήποτε στη θέση του Lorenzo. Πέρα από τους κανονισμούς, αν το δει κανείς από την ηθική πλευρά, ο Ισπανός έχει κάθε λόγο να είναι εκνευρισμένος, με την διαφορά ότι επειδή αυτό συμβαίνει συχνά, χάνει το δίκιο του. Αντί ο λόγος να είναι για τον Iannone, που έσπασε τον κώδικα των αγωνιζομένων, γίνεται τώρα για την αντίδραση του Lorenzo. Αυτή είναι μάλιστα η δεύτερη χειρότερη θέση στην εκκίνηση, που έχει μέχρι στιγμής στη σεζόν.

Τέταρτος στην εκκίνηση θα είναι ο Pedrosa, με μικρή διαφορά από Lorenzo και τον ακολουθεί ο Crutchlow, σε μια εντυπωσιακή εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για τον καλύτερο αναβάτη, εκτός των εργοστασιακών.

Ακολουθεί ο Viñales της Suzuki, στην δεύτερη καλύτερη θέση που είχε μέχρι στιγμή στο πρωτάθλημα. Ένας εξαιρετικός αναβάτης, το μόνο σίγουρο, σε μια πίστα που – κατά δήλωση- ευνοεί την μοτοσυκλέτα του, λόγω ευελιξίας.

Μετά από την 8η θέση της Ινδιανάπολις, η 7η τώρα είναι η χειρότερη για τον Rossi, ο οποίος μπορεί να βελτίωσε τον χρόνο του από την Παρασκευή, όχι όμως όσο θα έπρεπε. Παραμένει όμως φαβορί για το βάθρο, καθώς έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανέβει πολύ γρήγορα θέσεις, όταν ξεκινά από τις πιο πίσω σειρές της εκκίνησης.

Η δεύτερη Suzuki, του Aleix Espargaro, κλείνει και το σάντουιτς στη Yamaha του Rossi, εκκινώντας από την 8η θέση, με τον επόμενο Espargaro, τον Pol, να είναι στην 9η θέση και τον Dovizioso να κλείνει την πρώτη δεκάδα.

Ο Marquez και ο Iannone, θέλουν μία νίκη γοήτρου, ο Lorenzo την χρειάζεται περισσότερο από όλους για την καριέρα του, ο Pedrosa έχει την κεκτημένη ταχύτητα της προηγούμενης νίκης στην Ιαπωνία, ο Viñales δεν είναι από αυτούς που παραδίνονται, και ο Rossi ξέρει ότι πρέπει να ανέβει όσο είναι αρχή, αλλιώς θα σχηματιστεί διαφορά χρόνου, εις βάρος μιας καλύτερης θέσης. Όλα αυτά σηματοδοτούν μια μπαρουτοκαπνισμένη εκκίνηση για αύριο την οποία περιμένουμε με αγωνία!

Πίσω πάντως, στην Ιαπωνία, οι αναβάτες έχουν αφήσει τον βαριά τραυματισμένο Alex de Angelis, η κατάσταση του οποίου πηγαίνει ευτυχώς, ολοένα και καλύτερα. Σήμερα οι γιατροί στο νοσοκομείο Dokkyo έδωσαν το πράσινο φως για να μπορέσει να πετάξει πίσω στο San Marino, όπου θα συνεχίσει την νοσηλεία του. Αυτό όμως θα γίνει μέσα στις επόμενες δέκα μέρες, ενώ η ομάδα του εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ευχαριστεί τόσο τους Ιάπωνες γιατρούς, όσο και το προσωπικό της πίστας και τους μεταφορείς, για τα πρώτα κρίσιμα βήματα, στην αντιμετώπιση του ατυχήματος. Σύσσωμοι οι αναβάτες, αλλά κι όλος ο κόσμος, εύχεται πλήρη ανάρρωση στον Alex de Angelis, και γρήγορη επιστροφή στην εκκίνηση!

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»