Ο "μίνι κλώνος" του Kawasaki H2!

Για να μη χαλάς μια περιουσία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Πριν από πέντε χρόνια, το 2015, σύσσωμος ο μοτοσυκλετιστικός κόσμος έμεινε με τα σαγόνια στο πάτωμα όταν η Kawasaki Heavy Industries, αποφάσισε να κάνει μια μικρή επίδειξη ισχύος παρουσιάζοντας το H2R (μπορείτε να βρείτε όλη την ιστορία του εδώ), μια μοτοσυκλέτα που ο μοναδικός περιορισμός στη δημιουργία της ήταν το πάθος. Και στην προκειμένη περίπτωση το πάθος της Kawasaki ήταν αστείρευτο, εξ ου και το αποτέλεσμα.

Έκτοτε, η Kawasaki έχει χρησιμοποιήσει τον κινητήρα του H2R σε διάφορες μοτοσυκλέτες, επηρεάζοντας φυσικά τον προγραμματισμό της τροφοδοσίας, περιορίζοντας και τις επιδόσεις..

Φυσικά, όλες οι μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα της Kawasaki κοστίζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο αντέχει η τσέπη του μέσου Έλληνα. Οπότε τι κάνεις όταν ακόμη και μετά από πέντε χρόνια η καψούρα για το Η2 καίει δυνατά μέσα σου; Η ιαπωνική Pleasure MC έχει την λύση!

Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορίας του υπερτροφοδοτούμενου τέρατος της Kawasaki η Pleasure MC βάλθηκε να δημιουργήσει ένα kit μετατροπής που θα κάνει τα Z125 των “Πράσινων” τον…"mini-me" του H2. Έτσι εγένετο το h2 (ναι με πεζό το “H” για να συμβαδίζει με το μέγεθος της μοτοσυκλέτας)! Μέσα από έξυπνες μετατροπές η εταιρεία κατάφερε να παρουσιάσει ένα πιστό αντίγραφο μικρότερης κλίμακας, το οποίο οδήγησε και το Young Machine και ανέφερε ότι η θέση οδήγησης είναι πολύ κοντά σε αυτή του H2.

Οι διαφορές οπτικά μεταξύ του h2 και H2 είναι ελάχιστες, όπως το μονό δισκόφρενο εμπρός και το συμβατικό ψαλίδι, ενώ το η εξάτμιση του Ζ125 δεν έχει δεχτεί κάποια τροποποίηση και στην πραγματικότητα το τεράστιο τελικό που βλέπουμε στη δεξιά πλευρά είναι μια καμουφλαρισμένη βαλίτσα(!), με χωρητικότητα κάτι παραπάνω από 1,5lt.

Για όσους ονειρεύονταν μια Η2 για κάθε μέρα αλλά δεν έχουν τα χρήματα να την αγοράσουν, η Pleasure MC έχει τη λύση κι έτσι θα εντυπωσιάζετε κάθε φορά που θα βρίσκεστε πάνω στη σέλα της – αρκεί να έχετε ένα Ζ125 και τα χρήματα για το kit!

Photo: Young Machine

Ετικέτες

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.