Πριν από πέντε χρόνια, το 2015, σύσσωμος ο μοτοσυκλετιστικός κόσμος έμεινε με τα σαγόνια στο πάτωμα όταν η Kawasaki Heavy Industries, αποφάσισε να κάνει μια μικρή επίδειξη ισχύος παρουσιάζοντας το H2R (μπορείτε να βρείτε όλη την ιστορία του εδώ), μια μοτοσυκλέτα που ο μοναδικός περιορισμός στη δημιουργία της ήταν το πάθος. Και στην προκειμένη περίπτωση το πάθος της Kawasaki ήταν αστείρευτο, εξ ου και το αποτέλεσμα.
Έκτοτε, η Kawasaki έχει χρησιμοποιήσει τον κινητήρα του H2R σε διάφορες μοτοσυκλέτες, επηρεάζοντας φυσικά τον προγραμματισμό της τροφοδοσίας, περιορίζοντας και τις επιδόσεις..
Φυσικά, όλες οι μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα της Kawasaki κοστίζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο αντέχει η τσέπη του μέσου Έλληνα. Οπότε τι κάνεις όταν ακόμη και μετά από πέντε χρόνια η καψούρα για το Η2 καίει δυνατά μέσα σου; Η ιαπωνική Pleasure MC έχει την λύση!
Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορίας του υπερτροφοδοτούμενου τέρατος της Kawasaki η Pleasure MC βάλθηκε να δημιουργήσει ένα kit μετατροπής που θα κάνει τα Z125 των “Πράσινων” τον…"mini-me" του H2. Έτσι εγένετο το h2 (ναι με πεζό το “H” για να συμβαδίζει με το μέγεθος της μοτοσυκλέτας)! Μέσα από έξυπνες μετατροπές η εταιρεία κατάφερε να παρουσιάσει ένα πιστό αντίγραφο μικρότερης κλίμακας, το οποίο οδήγησε και το Young Machine και ανέφερε ότι η θέση οδήγησης είναι πολύ κοντά σε αυτή του H2.
Οι διαφορές οπτικά μεταξύ του h2 και H2 είναι ελάχιστες, όπως το μονό δισκόφρενο εμπρός και το συμβατικό ψαλίδι, ενώ το η εξάτμιση του Ζ125 δεν έχει δεχτεί κάποια τροποποίηση και στην πραγματικότητα το τεράστιο τελικό που βλέπουμε στη δεξιά πλευρά είναι μια καμουφλαρισμένη βαλίτσα(!), με χωρητικότητα κάτι παραπάνω από 1,5lt.
Για όσους ονειρεύονταν μια Η2 για κάθε μέρα αλλά δεν έχουν τα χρήματα να την αγοράσουν, η Pleasure MC έχει τη λύση κι έτσι θα εντυπωσιάζετε κάθε φορά που θα βρίσκεστε πάνω στη σέλα της – αρκεί να έχετε ένα Ζ125 και τα χρήματα για το kit!
Kράνος - Μπορεί να σώσει έναν αναβάτη και με τρόπους δεν περιμένεις [VIDEO]
Στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, η προσφορά των μοτοσυκλετιστών βοηθάει στην εκπαίδευση πληρωμάτων πρώτων βοηθειών
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
18/3/2026
Τα παλιά κράνη δεν είναι άχρηστα, καθώς ακόμα και έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους, μπορούν να γίνουν εργαλεία πρακτικής εκπαίδευσης για διασώστες, πυροσβέστες, πληρώματα ασθενοφόρων και κάθε είδους προσωπικό πρώτων βοηθειών.
Δυστυχώς κάποιοι από εμάς έχουμε βρεθεί στη δυσάρεστη κατάσταση να περιμένουμε την έλευση ενός ασθενοφόρου, τραυματισμένοι στην άκρη του δρόμου μετά από τροχαίο ατύχημα. Τι συμβαίνει όμως τη στιγμή που οι τραυματιοφορείς φτάνουν επιτέλους; Ποιος είναι ο ρόλος εκείνων που φτάνουν πρώτοι στο σημείο και καλούνται να διαχειριστούν την κατάσταση; Έχουν την τεχνογνωσία για να προβούν σε αφαίρεση του κράνους, χωρίς να εκθέσουν τον τραυματία σε περισσότερο ρίσκο; Ξέρουν να αναγνωρίζουν εάν υπάρχουν συστήματα ταχείας απελευθέρωσης στο κράνος και πως αυτά ή ακόμα και τα κουμπώματα λειτουργούν;
Δεν είναι κάτι εύκολο να εξηγήσεις μέσα από το κράνος σε δυο άγνωστους ανθρώπους που έρχονται πρώτοι φορά αντιμέτωποι μαζί σου, όπως δεν είναι εύκολο να τους πείσεις πως δεν χρειάζεται απαραίτητα ψαλίδι για να λυθεί ένα κούμπωμα κράνους Double D Ring.
Η ποικιλία στα σύγχρονα κράνη
Τα σύγχρονα κράνη δεν είναι όλα ίδια. Full-face, ανοιγόμενα, adventure, off-road, jet και modular έχουν διαφορετικές κατασκευές, μηχανισμούς, εσωτερικές επενδύσεις αλλά και συστήματα ταχείας απελευθέρωσης. Ακόμα και για έναν αναβάτη, η εξοικείωση με όλα αυτά δεν είναι κάτι δεδομένο. Πόσο μάλλον για έναν διασώστη που δεν έρχεται καθημερινά σε επαφή με τέτοιο εξοπλισμό και με κάθε διαφορετικό σχεδιασμό, είναι κάτι που να δημιουργήσει ανασφάλεια, προβληματισμό και τελικά καθυστέρηση.
Και, σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ακόμη και λίγα δευτερόλεπτα έχουν σημασία.
Τελικά βγάζουμε το κράνος;
Η αφαίρεση του κράνους δεν είναι ποτέ η πρώτη επιλογή. Αν υπάρχει η παραμικρή υποψία τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη, το ασφαλέστερο είναι να παραμείνει στη θέση του. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου πρέπει να βγει άμεσα, όταν ο αναβάτης δεν αναπνέει ή όταν χρειάζεται να καθαριστεί ο αεραγωγός.
Σε αυτές τις στιγμές, η διαδικασία πρέπει να γίνει γρήγορα αλλά και σωστά. Είναι μια συγκεκριμένη και σύνθετη διαδικασία που απαιτεί συντονισμό δύο εκπαιδευμένων ατόμων και καλή γνώση της διαδικασίας και της λειτουργίας του κράνους. Εκεί ακριβώς μπαίνει ο ρόλος της πρακτικής εξάσκησης.
Από τα άχρηστα… στην εκπαίδευση
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αρχίσει να διαδίδεται μια απλή αλλά ιδιαίτερα χρήσιμη πρακτική, όπου οι αναβάτες προσφέρουν τα παλιά τους κράνη σε πυροσβεστικές υπηρεσίες και ομάδες άμεσης επέμβασης, ώστε να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευσή τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι διασώστες αποκτούν πολύτιμη εμπειρία πάνω σε ποικιλία εξοπλισμού.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει προς το παρόν κάποια οργανωμένη ή ευρέως γνωστή αντίστοιχη πρωτοβουλία που να αξιοποιεί τα παλιά κράνη με αυτόν τον τρόπο. Έτσι, τα περισσότερα καταλήγουν απλώς αποθηκευμένα ή πεταμένα, χωρίς να αξιοποιείται η δυνητική εκπαιδευτική αξία τους.
Η εξάσκηση με πραγματικό εξοπλισμό κάνει τεράστια διαφορά. Όσο περισσότερους τύπους κρανών έχουν χειριστεί οι διασώστες στην εκπαίδευση, τόσο πιο έτοιμοι είναι όταν βρεθούν μπροστά σε ένα πραγματικό ατύχημα.
Αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ταχύτερες αντιδράσεις και, κυρίως, μικρότερο ρίσκο για τον τραυματία.
Μια μικρή κίνηση με μεγάλη αξία
Η κοινότητα της μοτοσυκλέτας ενσωμάτωνε παραδοσιακά το στοιχείο της αλληλεγγύης. Η δωρεά ενός παλιού κράνους που θα κατέληγε στα απορρίμματα, είναι ένας πολύ απλός τρόπος, να επενδύσουμε στους ανθρώπους που κάποια στιγμή μπορεί να κρατούν στα χέρια τους τη ζωή μας, ή των συνανθρώπων μας. Ακόμη κι αν στη χώρα μας δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένος τρόπος αξιοποίησης, είναι μια ιδέα που αξίζει να ανοίξει τη συζήτηση.
Γιατί, τελικά, η σωστή εκπαίδευση των ανθρώπων που θα βρεθούν δίπλα σε έναν τραυματία μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και ίσως, κάπου στο μέλλον, ένα κράνος που σε προστάτευε για χρόνια, να συνεχίσει να κάνει το ίδιο, με έναν διαφορετικό πλέον τρόπο.
