Ο ναός του διχρονάκια

Σε αυτό το μαγαζί κάποιοι θα έρθουν σε οργασμό
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/2/2019

Οι φωτογραφίες αυτές που τραβήχτηκαν μέσα από το κατάστημα πώλησης και service μεταχειρισμένων μοτοσυκλετών MotoUp στην Ιαπωνία, ίσως να μην λένε τίποτα στις νέες γενιές. Όμως για όσους μεγάλωσαν την εποχή που ερχόντουσαν καραβιές με μεταχειρισμένα από τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, προκαλούν ρίγη συγκίνησης και φέρνουν πίσω μνήμες από την ηλικία που τις αποφάσεις έπαιρνε το κάτω κεφάλι και όχι το πάνω.

Εκείνες τις εποχές, σε κάθε μαγαζί που έμπαινες έβλεπες ακριβώς αυτή την εικόνα… παρατεταγμένα στη σειρά τα NSR 250, τα RGV 250, τα CBR400RR, τα ZXR 400R και φυσικά ατελείωτα Bros 400/650. Τώρα πια, όλα αυτά τα απίστευτα μοτοσυκλετάκια με την διαστημική τεχνολογία άφησαν την τελευταία τους πνοή σε κάποιο επαρχιακό χωράφι, αφού πρώτα είχαν γυρίζει τρεις φορές το κοντέρ τους μέσα στην κίνηση της Αθήνας, είχαν αλλάξει επτά φορές ιδιοκτήτη (όλοι τους φυσικά άφραγκοι πιτσιρικάδες) και είχαν χάσει το φαίρινγκ τους μετά από δεκάδες τούμπες.

ΥΓ. Όσοι πρόσεξαν την NR 750 στο βάθρο, μάλλον έχει έρθει στο μυαλό τους το κατάστημα Moto Japan στην Καλλιθέα, ε;   

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.