Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη Υπερήφανος Χορηγός του Περιβαλλοντικού Έργου «Ξαναφυτεύοντας τους Καμένους Δελφικούς Ελαιώνες»

Κίνηση εταιρικής και κοινωνικής ευθύνης για το περιβάλλον
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/6/2023

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη, στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής του για βιώσιμη ανάπτυξη,  σε μία κίνηση υψίστης εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και σημασίας τόσο για το περιβάλλον και την προστασία της φυσικού οικοσυστήματος όσο και για την ενίσχυση της οικονομίας και του αγροτικού κλάδου, συμμετείχε ως Χορηγός στο σπουδαίο περιβαλλοντικό έργο «Ξαναφυτεύοντας του Καμένους Δελφικούς Ελαιώνες». Στόχος της πρωτοβουλίας αυτής είναι η αναφύτευση των παραδοσιακών ελαιώνων που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του Ιουλίου 2022.

2

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη, ένας όμιλος που έχει, πάνω από έναν αιώνα, βαθιά ριζωμένη στο DNA του την έννοια της κοινωνικής αποστολής ενώ μία από τις δεσμεύσεις του είναι να είναι ωφέλιμος, ανταποκρίθηκε με μεγάλη χαρά και ευαισθησία στο αίτημα του Γιάννου Γραμματίδη, επίτιμου Προέδρου του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, να συμβάλλει στην αναδάσωση της περιοχής που επλήγη από τις πυρκαγιές.

Έως τώρα, μέσω αυτής της πρωτοβουλίας, έχουν παραδοθεί περίπου 30.000 δενδρύλλια ελιάς ποικιλίας Αμφίσσης σε 438 πληγέντες ελαιοπαραγωγούς του Παραδοσιακού Ελαιώνα της Άμφισσας, σε αντικατάσταση των καμένων, ενώ από αυτά, μέχρι σήμερα, έχουν φυτευτεί 8.500 δενδρύλλια.

Επιπλέον, ολοκληρώθηκε η πλήρης ανακατασκευή 3 βασικών για την τοπική άρδευση Γεωτρήσεων, ενώ χθες ξεκίνησε μια σειρά εκπαιδευτικών σεμιναρίων για 160 αγρότες της περιοχής, που θα εκτελέσουν η Αμερικανική Γεωργική Σχολή, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, ο ΕΛΓΟ Δήμητρα και η Τράπεζα Πειραιώς.

3

Με την αναφύτευση των ελαιώνων της Άμφισσας, ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη συνεισέφερε ενεργά στην αποκατάσταση των φυσικού οικοσυστήματος και στην τόνωση των τοπικών κοινοτήτων.

Παράλληλα, μέσω αυτής της δράσης και του αντικτύπου που έχει στους ανθρώπους και το περιβάλλον, προωθούνται οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, και, συγκεκριμένα, οι Στόχοι 11 «Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες», 13 «Δράση για το Κλίμα» και 15 «Ζωή στη Στεριά».

Το όνομα του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη, μαζί με τα ονόματα των υπόλοιπων χορηγών, θα βρίσκεται χαραγμένο στην αναμνηστική μαρμάρινη στήλη στο πάρκο Ελιάς στην είσοδο της πόλης της Άμφισσας.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.