Ο Pierre Terblanche στην Norton !

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/1/2011

Με μια αναπάντεχη κίνηση που σηματοδοτεί την εμφάνιση ενός σημαντικού νέου παίκτη στον όλο και πιο δραστήριο ευρωπαϊκό κλάδο της μοτοσυκλέτας, ο Pierre Terblanche μετακόμισε πλέον στην Βρετανία –από τις 4 Ιανουαρίου– αναλαμβάνοντας να διευθύνει την ανάπτυξη των μελλοντικών μοντέλων της αναγεννημένης ιστορικής φίρμας που εδρεύει στο Donington Park. Ο Terblance, που γεννήθηκε στην Νότια Αφρική, είναι 54 ετών και τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια σειρά από μοτοσυκλέτες που επάνω τους έχει εκφραστεί το ταλέντο του και ο καινοτόμος σχεδιασμός του. Έχοντας εργαστεί για την Ducati, την Cagiva και πιο πρόσφατα για την Moto Guzzi, η παρουσία του πλέον στην Norton δείχνει ότι ο δρόμος που άρχισε ο ιδιοκτήτης της Stuart Garner για να την φέρει πάλι στην παγκόσμια αγορά, θα σημαδευτεί από τις σχεδιαστικές ικανότητες του Pierre, για την ανάπτυξη νέας σειράς μοντέλων της Norton με σύγχρονους υγρόψυκτους κινητήρες με επικεφαλής εκκεντροφόρους. Μοντέλα που θα προστεθούν στη σειρά των “ρετρό” Commando 961 που παράγονται τώρα με τον αερόψυκτο δικύλινδρο με τα ωστήρια. "Η εμπειρία του Pierre να φέρνει καινοτόμα προϊόντα στην αγορά θα αποτελέσει παράγοντα ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη μοντέλων της Norton, δίνοντας παράλληλα τον δέοντα σεβασμό προς τις παράδοσή της”, λέει ο Garner και συνεχίζει, “η αποδεδειγμένη ικανότητά του να σκέφτεται έξω από τα συνηθισμένα, σεβόμενος την εικόνα της μάρκας με γεμίζει ενθουσιασμό που έχει έρθει να δουλέψει μαζί μας. Συνδυάζοντας την κλίση του να σχεδιάζει μοναδικές μοτοσυκλέτες, με την αγωνιστική ιστορία της Norton, θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε μια σειρά μοτοσυκλετών που δεν θα μοιάζουν με καμιά άλλη μοτοσυκλέτα που είναι στην αγορά."
Αυτή είναι μια πρόκληση την οποία Pierre Terblanche απολαμβάνει. "Η Norton είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα της μοτοσυκλέτας, και ήταν πάρα πολύ καλή ευκαιρία να συμμετέχω στην προσπάθεια να αποκτήσει τη παλιά της αίγλη, δημιουργώντας κάτι φρέσκο, αντλώντας από την ιστορία της και εκφράζοντάς σε σύγχρονο πλαίσιο”, λέει και συνεχίζει, “πολλές από τις μοτοσυκλέτες που θαύμαζα έχουν φτιαχτεί από τη Norton. Η John Player Norton με το αυτοφερόμενο πλαίσιο είναι από τις αγαπημένες μου όλων των εποχών όπως και η Norton Manx, η απόλυτη αγωνιστική μονοκύλινδρη όλων των εποχών. Μου αρέσει επίσης και η αρχική Commando ενώ ανυπομονώ αν οδηγήσω την καινούρια. Aκόμη το ότι ο άνθρωπος που παίρνει τις αποφάσεις και πληρώνει, ο Stuart, έχει το γραφείο του στην άλλη άκρη του εργοστασίου – και το οποίο δεν είναι πολύ μεγάλο – με κάνει να πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα για την Norton και μάλιστα παίρνοντας πιο γρήγορα τις αποφάσεις από ότι στα μεγάλα εργοστάσια όπως της Ducati και Piaggio”. Απόφοιτος του Royal College of Art του Λονδίνου, εργάστηκε για την VW από το 1986 έως το 1989. Ήταν ήδη κάτοχος Ducati όταν ικανοποίησε την φιλοδοξία τους και μεταπήδησε στην Cagiva και μάλιστα δίπλα στον Massimo Tamburini στο κέντρο σχεδιασμού του, το CRC, αρχικά στο Ρίμινι και αργότερα στο Σαν Μαρίνο. Εκεί, εργάστηκε παράλληλα με τον Tamburini, αρχικά στην Paso 907, στην συνέχεια στην 888 Superbike, και τελικά στην αντικαταστάτριά της, την 916. Το 1992, ο Terblanche μετακόμισε στο κέντρο Morazzone της CRC , όπου δημιούργησε το περίφημο αγωνιστικό Ducati Supermonο, το Cagiva Canyon 600, και το Grand Canyon 900. Στην δημιουργία του Supermono συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον νεαρό τότε μηχανικό Claudio Domenicali που ήταν υπεύθυνος γι' αυτό. Μετά την εξαγορά της Ducati από την TPG ο Terblance έφτιαξε το 1998 την 900 Supersport ενώ στην Intermot της ίδιας χρονιάς έδειξε το καινοτόμο και περιορισμένης παραγωγής MH900 Evoluzione, την πρώτη μοτοσυκλέτα που πουλήθηκε αποκλειστικά από το διαδίκτυο. Για την παραγωγή της έπρεπε να πείσει ο ίδιος την διοίκηση, όπως έκανε και στην περίπτωση της Multistrada που μπήκε στην παραγωγή το 2003. Μια μοτοσυκλέτα που βοήθησε πολύ στην αύξηση των πωλήσεων της εταιρείας και ήταν αποκλειστικά δική του σύλληψη.
Στο τέλος του ίδιου έτους, στο Tokyo Motor Show, έδειξε τις τρεις Sportclassic οδηγώντας την Ducati να τις βάλει σε παραγωγή. Στο τέλος του 2004 παρουσίασε το Hypermotard κάνοντας ιδιαίτερη εντύπωση στον κόσμο που την αντίκρισε στο Μιλάνο. Η μόνη από της δημιουργίες του Terblanche που δεν ενθουσίασε όταν εμφανίστηκε ήταν η 999, το 2003. Παρά του ότι ήταν καλύτερη και ευκολότερη μοτοσυκλέτα από την 916 δεν έπεισε τελικά ούτε κερδίζοντας τρεις παγκόσμιους τίτλους.
Μετά την αναχώρηση από τη Ducati το Δεκέμβριο του 2007, ο Terblanche εργάσθηκε ως σύμβουλος σχεδιασμού για διάφορες εταιρείες, κυρίως στην ναυπηγική βιομηχανία. Ένα χρόνο αργότερα ξαναγύρισε στις μοτοσυκλέτες και από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τώρα, εργάστηκε ως σύμβουλος με πλήρη απασχόληση για την Piaggio, σε ποικιλία σχεδίων, συμπεριλαμβανομένων σκούτερ και μοτοσυκλετών, κυρίως μελλοντικά μοντέλα της Aprilia και Moto Guzzi. Χαρακτηριστικές δημιουργίες του ήταν και τα τρία πρωτότυπα μοντέλα που παρουσίασε η Μοτο Guzzi με τον κλασικό της κινητήρα στο Μιλάνο τo 2009, όπου έλαμψαν σαν αστέρια, και ίσως δούμε στο μέλλον κάποιο από αυτά να μπαίνει στη παραγωγή. Αλλά τώρα ο Pierre Terblanche είναι στη Μεγάλη Βρετανία, με την πρόκληση της αναζωογόνησης της Norton. Θα είναι συναρπαστικό να δούμε τι νέες ιδέες θα βγουν από το στούντιο σχεδίασης που είναι ήδη εγκατεστημένο γι 'αυτόν μέσα στο εργοστάσιο της Norton στο Donington Park - και το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ καιρό για να μάθουμε...
Pierre

Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας

Η Βόρεια Γραμμή είναι ένα όνειρο ετών
Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/8/2026

Μέχρι να ανοίξει η διώρυγα του Σουέζ τα πλοία έκαναν τον γύρο της Αφρικής καθυστερώντας το ταξίδι τους και ανεβάζοντας το μεταφορικό κόστος. Κομμάτι της ανόδου του εμπορίου με την Ασία ήταν αυτή ακριβώς η συντομότερη γραμμή, που μεταξύ άλλων δημιούργησε και πολλές ευκαιρίες για τα λιμάνια και τον ανεφοδιασμό των πλοίων, στήνοντας ένα από τα βασικά θεμέλια της οικονομίας της Ευρώπης.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε πισωγύρισμα ακριβώς σε αυτή την πάγια πλέον γραμμή της ναυσιπλοΐας, με τα πλοία να κινούνται ξανά στην μακριά διαδρομή. Η πειρατεία ήταν πάντα ένα από τα προβλήματα της περιοχής στην διώρυγα του Σουέζ και είχε βρεθεί τρόπος να αντιμετωπιστούν. Οι πυραυλικές επιθέσεις και τα drone όμως είναι κάτι νέο που η εμπορική ναυσιπλοΐα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Παράλληλα η περιοχή δεν έχει μόνο τους Χούθι της Υεμένης να απειλούν την διέλευση, αλλά ολόκληρη η περιοχή έχει αρχίσει να φλέγεται.

Η βόρεια οδός είναι ασφαλέστερο πέρασμα από πλευράς ανθρώπινου παράγοντα και πολύ πιο σύντομη. Έχει όμως να παλέψει με τις συνθήκες. Το 2018 το πρώτο σύγχρονο πλοίο κοντέινερ πέρασε χωρίς προβλήματα από την βόρεια γραμμή με την βοήθεια παγοθραυστικών και πλέον μία κινέζικη εταιρεία με την συνδρομή Ρώσων συνοδών, εγκαινιάζει τακτικό δρομολόγιο.

Αυτό είναι κάτι νέο. Η διέλευση από τον Βερίγγειο πορθμό δεν είναι κάτι νέο, ούτε αποτελεί είδηση. Το τακτικό δρομολόγιο όμως είναι κάτι που δεν έχει ξανά γίνει και αλλάζει τα δεδομένα πλήρως.

Για αρχή η εταιρεία Sea Legend τοποθετεί στο δρομολόγιο αυτό το πλοίο Dubai Tower, ένα όνομά που δεν έχει καμία σχέση με την διαδρομή, το ακριβώς αντίθετο, με μεταφορική ικανότητα 1,740 μικρών κοντέινερ. Τα μικρά κοντέινερ των 20 ποδιών έχουν το μισό μέγεθος από τα μεγάλα, όμως συμφέρουν περισσότερο τις μικρότερες επιχειρήσεις, όπως είναι ο τομέας των ανταλλακτικών και τα εξαρτημάτων.

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου και ο διπλάσιος χρόνος που θέλει ο γύρος της Αφρικής, καθιστούν την Βόρεια Γραμμή συμφέρουσα λύση, παρόλο που τα ασφάλιστρα αυτού του ταξιδιού φτάνουν στο 50% παραπάνω!

Το κλειδί είναι πως το κινέζικο πλοίο δεν θα χρειαστεί συνοδεία παγοθραυστικού ή αυτή θα είναι για μικρή απόσταση, για αυτό και χρησιμοποιείται μικρό μέγεθος που δεν μπορεί να μεταφέρει πολλά κοντέινερ. Αν μάλιστα καταφέρει να αποφύγει πλήρως το πρόσθετο κόστος της υπηρεσίας αυτής που μόνο οι Ρώσοι μπορούν να παρέχουν καθώς εκτός του εξοπλισμού έχουν και την καλύτερη γνώση των πάγων, τότε το κάθε δρομολόγιο θα εξασφαλίζει 1/3 μικρότερο κόστος για κάθε κοντέινερ.

Εννοείται πως τα δρομολόγια αυτά δεν γίνονται όλο τον χρόνο καθώς από τέλη Οκτωβρίου το πέρασμα κλείνει τελείως και ο πάγος είναι αδιάσπαστος. Από τα μέσα καλοκαιριού όμως έως και τον Οκτώβριο τα δρομολόγια θα μπορούσαν να είναι τακτικά, κι αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει η συγκεκριμένη εταιρεία. Για αρχή το πρώτο δρομολόγιο έγινε τον Δεκαπενταύγουστο και στόχο έχει να κάνει άλλα 7 μέχρι να κλείσει το πέρασμα.

Πέρα από τις συνθήκες το τακτικό δρομολόγιο θα φανερώσει και την διάθεση της Ρωσίας και των υπολοίπων χωρών, να διατηρήσουν την γραμμή ανοικτή και με κόστος που δεν θα εμποδίζει την βιωσιμότητά της. Καθώς είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν τέλος διελεύσεων, μένει να φανεί αν θα επικρατήσει η λογική μιας και το κόστος αυτό δεν πρέπει να είναι απλά λιγότερο από αυτό που συνολικά καταβάλλουν τα πλοία στην Νότια Γραμμή, αλλά σημαντικά μικρότερο για να αντισταθμίσει τον κίνδυνο από τις αντίξοες συνθήκες στους πάγους.

Αν όλα πάνε καλά, από το νέο έτος η εταιρεία θέλει να αυξήσει τον αριθμό των πλοίων που θα λειτουργούν στην γραμμή και να προσθέσει και την Ολλανδία στους προορισμούς της. Αυτή την στιγμή έχει εγκαινιάσει την σύνδεση με το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Αγγλίας, το Felixstowe, όμως υπάρχουν πολλοί πράκτορες που περιμένουν να δουν την πορεία του εγχειρήματος, έτοιμοι να δρομολογήσουν από την Βόρεια Γραμμή τον όγκο των αγαθών που διακινούν.

Για τις μοτοσυκλέτες τα μικρά κοντέινερ δεν αποτελούν καλή λύση καθώς δεν μοιράζεται σε πολλές μονάδες το μεταφορικό κόστος. Για αυτό και ταξιδεύουν στα 40άρια κοντέινερ που αναλόγως μοντέλου μπορεί να χωρέσουν έως και 35 μοτοσυκλέτες, διαιρώντας το μεταφορικό κόστος σε περισσότερα κομμάτια.

Υπάρχουν όμως πολλά εξαρτήματα που έρχονται από την Κίνα και χρειάζονται στις Ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής, τόσο για τις ευρωπαϊκές μάρκες, όσο και για τις δύο Ιαπωνικές που συναρμολογούν μοντέλα τους στην Ευρώπη, που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το μικρότερο κόστος και τον μισό χρόνο στις μεταφορές. Αντίστοιχα και τα ανταλλακτικά των κινέζικων μαρκών θα μπορούσαν να ταξιδεύουν ταχύτερα προς την Ευρώπη τους καλοκαιρινούς μήνες όπου υπάρχει και μεγαλύτερη ζήτηση.

Το μεταφορικό κόστος είχε φτάσει να είναι το μικρότερο πρόβλημα της εφοδιαστικής αλυσίδας μέχρι και πριν την πανδημία, όπου οι τιμές για τα 40άρια κοντέινερ ήταν κάτω από τα δύο χιλιάδες δολάρια και έφτασε να είναι το μεγαλύτερο. Τα εγκαίνια ενός τακτικού δρομολογίου από την Βόρεια Γραμμή είναι μία από τις λύσεις, τουλάχιστον για κάποιους μήνες, απέναντι σε αυτό το πρόβλημα.