Ο πιο μικρός σε ηλικία Globetrotter!

Με σύντροφο ένα Ducati Scrambler Desert Sled
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/5/2019

Η έννοια της μοτοσυκλέτας απ’ την αρχή της ιστορίας της, ήταν συνώνυμο της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας, διότι έδινε τη δυνατότητα στους αναβάτες να ζήσουν την περιπέτεια του ταξιδιού και να γνωρίσουν τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια η μοτοσυκλέτα (σαν έννοια πάντα) έχει αρχίσει να χάνει τον ρόλο της ως μέσο ελευθερίας και έκφρασης, καθώς η νέα γενιά έχει βρει το επόμενο μέσο με το οποίο μπορεί να ξεφεύγει απ’ την ρουτίνα (πλέον και την πραγματικότητα) και δεν είναι άλλο απ’ τα smartphones και τα social media. Όμως, υπάρχουν ακόμη νέοι σε ηλικία αναβάτες που προτιμούν να βλέπουν τα πράγματα χειροπιαστά -και όχι μέσα από οθόνες- ταξιδεύοντας τον κόσμο με μοτοσυκλέτα, με σκοπό να δουν νέα μέρη και να αποτυπώσουν στο μυαλό τους μοναδικά τοπία. Ο πιο νέος παγκόσμιος ταξιδιώτης (επίσημα πλέον καθώς έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ αποτελώντας τον νεαρότερο σε ηλικία αναβάτη που γύρισε τον κόσμο) είναι ο 23χρονος Henry Crew που ολοκλήρωσε φέτος την περιπέτειά του, ταξιδεύοντας σε 35 χώρες και διανύοντας σχεδόν 90.000 χιλιόμετρα με το Ducati Scrambler Desert Sled.

Ας τα πάρουμε όμως απ’ την αρχή. Ο Crew ξεκίνησε το ταξίδι του πέρσι στις 3 Απριλίου με αφετηρία το Bike Shed Motorcycle Club, ένα μοτοσυκλετιστικό στέκι που βρίσκεται στο Λονδίνο, και με αρχικό σκοπό να διανύσει πάνω από 56.000 χιλιόμετρα μέσα σ’ έναν χρόνο με την μοτοσυκλέτα της Ducati. Μετά από 381 μέρες επέστρεψε στο σημείο που ξεκίνησε γεμάτος με αναμνήσεις, μοναδικές εμπειρίες που βίωσε στο ταξίδι του αλλά και πιο έμπειρος ως αναβάτης, έχοντας κάνει περισσότερα χιλιόμετρα απ' όσα σχεδίαζε. Σε δηλώσεις σχετικά με τη μοτοσυκλέτα του ανέφερε: “Το Scrambler Desert Sled αποδείχτηκε ένας εξαιρετικά ανθεκτικός σύντροφος στο ταξίδι, ικανό να αντιμετωπίσει οποιουδήποτε είδος τερέν ή θερμοκρασίες. Ταξιδέψαμε μαζί 88.000 χιλιόμετρα και διασχίσαμε διάφορους δρόμους του κόσμου σε πολύ μεγάλο υψόμετρο και θερμοκρασίες που έφταναν του -7 οC. Περάσαμε απο ερήμους, βουνά και τροπικά δάση με θερμοκρασίες άνω των 50 οC. Η μοτοσυκλέτα αποδείχτηκε πως είχε τις τέλειες αναλογίες και μου επέτρεψε να αντιμετωπίσω με ευκολία, τόσο τα  ασφάλτινα όσο και τα χωμάτινα κομμάτια της διαδρομής. Μοιραία, είχα μερικές πτώσεις, αλλά χάρη στο χαμηλό της βάρος  μπορούσα να τη σηκώσω μόνος μου χωρίς να αντιμετωπίσω μεγάλα προβλήματα ή να προκληθούν ζημιές σε βαθμό που να μου διακόψουν το ταξίδι.”

Η μοτοσυκλέτα του Henry Crew θα βρίσκεται περίπτερο της Scrambler by Ducati στο Bike Shed London 2019 –το δέκατο που θα πραγματοποιηθεί- μια εκδήλωση που διοργανώνεται απ’ το Bike Shed Motorcycle Club. Ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται έχει ανακαινιστεί, καθώς στο παρελθόν ήταν μια αποθήκη καπνού και δίνει μια ξεχωριστή χροία, στην εκδήλωση που φιλοξενεί πολλές απ' τις πιο διάσημες custom μοτοσυκλέτες της παγκόσμιας σκηνής. Η εκδήλωση ανοίγει τις πόρτες της από σήμερα μέχρι την Κυριακή 26 Μαΐου και όσοι βρεθούν εκεί θα έχουν την ευκαιρία όχι μόνο να θαυμάσουν τα νέα μοντέλα της ιταλικής εταιρείας και τη μοτοσυκλέτα του Henry Crew, αλλά και πολλές άλλες. Συγκεκριμένα, ένα custom Scrambler 1100 (Goblin Works Hooligan Hillclibmer, ναι όλο αυτό είναι τ’ όνομά του) που σχεδιάστηκε απ’ τον Anthony Partridge για την σειρά Goblin Works Garage θα βρίσκεται στο περίπτερο της Scrambler by Ducati. Κάθε χρόνο, στο Bike Shed,  συγκεντρώνονται κορυφαίοι customizers απ’ όλο τον κόσμο και ανάμεσα σε αυτούς θα βρίσκεται ο Μάριος Νικολαΐδης με το DCR-018, που την προηγούμενη βδομάδα βρισκόταν στο Sultans Of Sprint στη Monza μαζί το ΜΟΤΟ για να αγωνιστεί και θα είναι η δεύτερη φορά που εκπροσωπεί τη χώρα μας στο θεσμό, αφού και η DCR-017 είχε βρεθεί εκεί παλιότερα.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες