Ο πρώτος νεκρός μοτοσυκλετιστής στο "Μεγάλο Περίπατο" της Βαρκελώνης

Όταν η Δικαιοσύνη συμπεριφέρεται σαν υοπχείριο των πολιτικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2020

Το γεγονός πως ένας μοτοσυκλετιστής σκοτώθηκε πέφτοντας πάνω στα τσιμεντένια οδοφράγματα που έβαλε ο δήμαρχος της Βαρκελώνης στο κέντρο της πόλης για να δημιουργήσει τον δικό του "Μεγάλο Περίπατο", δεν εξέπληξε κανέναν στην Ισπανική πόλη. Από την αρχή που μπήκαν αυτά τα τσιμεντένια μπλοκ στους δρόμους και έγινε η περιμετρική οριοθέτησή τους με γυαλιστερή κίτρινη μπογιά, οι οργανώσεις μοτοσυκλετιστών και ποδηλατιστών της πόλης έκαναν επίσημες και έγγραφες διαμαρτυρίες στο Δήμο, υποδεικνύοντας το προφανές, δηλαδή πως τα μέσα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την οριοθέτηση είναι επικίνδυνα και ακατάλληλα και πρέπει να αντικατασταθούν. Ο Δήμος της Βαρκελώνης φυσικά τους έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, γνωρίζοντας πως οι εισαγγελείς και οι δικαστές θα κάνουν όπως πάντα τα στραβά μάτια για τη χρήση παράνομων και επικίνδυνων υλικών στους δρόμους της πόλης. Διότι νόμοι που να καθορίζουν με απόλυτη ακρίβεια ποιες πρέπει να είναι οι προδιαγραφές υλικών οδοποιίας και σχεδιασμού των δρόμων υπάρχουν στην Ισπανία.

Οι Ισπανοί εισαγγελείς και οι δικαστές τους… αγνοούν. Σας θυμίζουν όλα αυτά κάτι σχετικό με τον "Μεγάλο Περίπατο" της Αθήνας; Πάμε τώρα στο δυσάρεστο συμβάν του θανατηφόρου ατυχήματος που συνέβη πριν μερικές μέρες στο κέντρο της Βαρκελώνης. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, ένα αυτοκίνητο χτύπησε έναν 28 ετών μοτοσυκλετιστή στη διασταύρωση, με αποτέλεσμα να τον κατευθύνει προς τα τετράγωνα τσιμεντένια μπλοκ προκαλώντας του ακαριαίο θάνατο.

Παρά τις μαρτυρίες των ανθρώπων που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια το περιστατικό, η αστυνομία δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα επίσημο πόρισμα και κανείς εισαγγελέας δεν έχει ασκήσει ποινικές διώξεις στον δήμαρχο και σε όσους συμμετείχαν στο “σχεδιασμό” και τη “μελέτη” αυτού του εξόφθαλμα παράνομου έργου. Η μόνη αντίδραση του “οργανωμένου” κράτους ήταν να στείλει ψυχολόγους στην οικογένεια του θύματος για… παρηγοριά. Σε αντιδιαστολή και για να καταλάβουν όλοι πως την απόλυτη ευθύνη για την ασυδοσία των πολιτικών αρχόντων και των δημόσιων υπηρεσιών σε ορισμένες χώρες της Μεσογείου την έχουν αποκλειστικά και αυτούσια οι εισαγγελείς και οι δικαστές, θα σας θυμίσουμε πως πριν μερικούς μήνες στο Λονδίνο ένας μοτοσυκλετιστής τραυματίστηκε σοβαρά καθώς έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του πατώντας πάνω σε βαμμένες διαγραμμίσεις του λεωφορειόδρομου. Καθώς το Λονδίνο είναι σε αγγλοσαξονική χώρα και έχει αγγλοσάξονες αστυνομικούς και δικαστές, το ανακριτικό της τροχαίας μέτρησε και διαπίστωσε πως η μπογιά των διαγραμμίσεων δεν είχε την πρόσφυση που ορίζουν οι προδιαγραφές, ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου και ο δικαστής επέβαλε πρόστιμο στο Δήμο και επιδίκασε αποζημίωση στον μοτοσυκλετιστή.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ οργανωμένου κράτους με ανεξάρτητη δικαιοσύνη και όλων των υπολοίπων. Η διαφορά δεν είναι στους νόμους, αλλά στην καθολική εφαρμογή τους.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.