Ο Robbie Maddison διέσχισε τον Βόσπορο με μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο πρώτος που οδήγησε Ευρώπη-Ασία χωρίς στο νερό χωρίς γέφυρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2021

Ο Maddison πρέπει να παραδεχτεί πλέον πως ο πραγματικός του πόθος δεν ήταν οι μοτοσυκλέτες αλλά να γίνει ναυτικός, καθώς οι μεγαλύτερες δράσεις του τα τελευταία χρόνια έχουν επικεντρωθεί στο να οδηγεί πάνω στο νερό. Το τελευταίο του εγχείρημα η διάσχιση του Βοσπόρου με χορηγό γνωστή εταιρεία παγωτών.

Ξεκίνησε το 2015 με το «Pipe Dream» καβαλώντας τα κύματα στην περιοχή Παπάρα, στην Ταϊτή, που ήταν και το πιο εντυπωσιακό από όλα τα εγχειρήματα οδήγησης στο νερό που έχει κάνει γιατί έπρεπε να παλέψει με τεράστια κύματα και κινδύνευσε σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις.

Από τότε έχει έρθει στην Μύκονο, επίσης οδηγώντας στο νερό και έχει πραγματοποιήσει διάφορες «εξορμήσεις» οδηγώντας μία ειδικά τροποποιημένη μοτοτοσυκλέτα με πέδιλα, που σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται να μένει με το γκάζι ανοικτό και να πηγαίνει γρήγορα για να παραμείνει στην επιφάνεια.

Σε συνέχεια των παραπάνω έρχεται τώρα η διάσχιση του Βοσπόρου με μοτοσυκλέτα, χωρίς όμως να περάσει από την γέφυρα. Ο Maddison είχε ξανά βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν ο κασκαντέρ που χάρισε μία πολύ χαρακτηριστική σκηνή στο Skyfall, την πρώτη της ταινίας που ο James Bond οδηγούσε πάνω στο Καπαλί Τσαρσί.

Όπως μου έχει πει ο ίδιος ο Maddison παλιότερα το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε στην ταινία αυτή και την πρώτη του δουλειά ως κασκαντέρ σε μία τόσο μεγάλη παραγωγή, ήταν οι πολλαπλές φορές που έπρεπε να κάνει το ίδιο πράγμα, παρόλο που το πέτυχε με την πρώτη. Ο σκηνοθέτης έκανε την δουλειά του, εξασφαλίζοντας πολλά διαφορετικά πλάνα αλλά ο Maddison όπως μου είπε σπαταλά μήνες πριν από κάθε εγχείρημα αξιοποιώντας τις υπηρεσίες συγκεκριμένων, πολύ ικανών στην δουλειά τους ανθρώπων, ώστε να μην χρειαστεί να το κάνει δεύτερη φορά «φαντάζεσαι να έπρεπε να περάσω άλλη μία πάνω από τον Ισθμό, όταν είχα έρθει στην Ελλάδα; Και η πρώτη ακόμη επικίνδυνη ήταν, έπρεπε να αλλάξω ταχύτητα αφότου ξεκίνησα γιατί ένιωσα πως ο αέρας είχε ξαφνικά αλλάξει!».

Θυμηθείτε επίσης: Παναγιώτης Ντεντάκης - Οδηγεί στην θάλασσα με προορισμό το Guinness

Ομοίως και στο νέο εγχείρημα περνώντας τον Βόσπορο, το μεγαλύτερο κομμάτι δεν ήταν τα 90 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε για να πάει από την συνοικία Ορτάκιοϊ (Μεσαχώρι) στο Beylerbeyi Saray με περίπου 70 χιλιόμετρα, καλύπτοντας μία απόσταση λίγο μεγαλύτερο από 1,5 χιλιόμετρα. Αυτό πρακτικά ήταν το εύκολο.

Το δυσκολότερο ήταν να κλείσουν την κυκλοφορία στον Βόσπορο για περίπου 15 λεπτά! Μπορεί αυτή την εποχή οι θαλάσσιοι δρόμοι να έχουν μειωμένη κυκλοφορία στον απόηχο της πανδημίας αλλά ο Βόσπορος παραμένει ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα στην Γη, αγγίζοντας ακόμη και τις 50.000 διελεύσεις τον χρόνο!

Οι διαδικασίες λοιπόν για να κλείσει ο Βόσπορος σε αυτά τα 15 λεπτά είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα που βλέπουμε μπροστά μας.

Ο Έλληνας Παναγιώτης Ντεντάκης βγαίνει στην ανοικτή θάλασσα γράφοντας πολλά χιλιόμετρα με κυματισμό που καταπονεί όλο το σώμα και οδεύει προς την επικύρωση του ρεκόρ Guinness. Αυτό που κάνει ο Παναγιώτης για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολο σε ότι αφορά την οδήγηση στο νερό. Ο ίδιος ο Maddison μιλώντας για το εγχείρημα στον Βόσπορο τόνισε πως τα νερά ήταν ιδιαίτερα ήρεμα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που είχαν ήταν από τις διελεύσεις κατά μήκος του καναλιού και την διατήρηση του παραθύρου χρόνου που είχαν στην διάθεσή τους. Αν συνέβαινε το παραμικρό και δεν προλάβαινε η ομάδα να ολοκληρώσει δύο διελεύσεις, Ευρώπη – Ασία και Ασία – Ευρώπη, μέσα σε αυτά τα 15 λεπτά, τότε πολύ απλά θα πήγαινε όλη η προετοιμασία χαμένη. Για αυτό και χρειάστηκαν μήνες για να καταφέρουν να προγραμματίσουν την διέλευση!

Η έμπνευση για αυτή την ενέργεια, πηγαίνει πίσω στην εποχή του Skyfall όταν ο Maddison είδε από κοντά τον Βόσπορο. Από τότε ήθελε να τον διασχίσει οδηγώντας στο κανάλι που ανά τους αιώνες κάθε είδους καραβιού το έχει διασχίσει, όχι όμως και μοτοσυκλέτα!

Ο αναβάτης της Red Bull ολοκλήρωσε το εντυπωσιακό εγχείρημα με δύο διελεύσεις, ξεκινώντας και καταλήγοντας στις ειδικές πλατφόρμες που είχαν τοποθετηθεί για τον σκοπό αυτό, ώστε να μπορεί να μπει στο νερό έχοντας αναπτύξει ταχύτητα και να βγει από αυτό φρενάροντας στην στεριά, διαφορετικά η μοτοσυκλέτα δεν επιπλέει παρόλο που υπάρχουν τα πέδιλα. Μετά από ολιγόλεπτη ξεκούραση στο Σαράι, επέστρεψε στο Μεσοχώρι.

Βασικός χορηγός του εγχειρήματος ήταν η πολυεθνική Nestle για την μάρκα Algida και συγκεκριμένα για το παγωτό BigBold, με το όνομα αυτό να αποτελεί λογοπαίγνιο ανάμεσα στο motto του Maddison και την ονομασία του παγωτού που αναγραφόταν στην στολή αλλά και στην μοτοσυκλέτα. Η προσπάθεια μεταδόθηκε ζωντανά και μπορείτε να δείτε το επίμαχο στιγμιότυπο παρακάτω.

Δείτε το video:

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.