Ο Robbie Maddison διέσχισε τον Βόσπορο με μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο πρώτος που οδήγησε Ευρώπη-Ασία χωρίς στο νερό χωρίς γέφυρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2021

Ο Maddison πρέπει να παραδεχτεί πλέον πως ο πραγματικός του πόθος δεν ήταν οι μοτοσυκλέτες αλλά να γίνει ναυτικός, καθώς οι μεγαλύτερες δράσεις του τα τελευταία χρόνια έχουν επικεντρωθεί στο να οδηγεί πάνω στο νερό. Το τελευταίο του εγχείρημα η διάσχιση του Βοσπόρου με χορηγό γνωστή εταιρεία παγωτών.

Ξεκίνησε το 2015 με το «Pipe Dream» καβαλώντας τα κύματα στην περιοχή Παπάρα, στην Ταϊτή, που ήταν και το πιο εντυπωσιακό από όλα τα εγχειρήματα οδήγησης στο νερό που έχει κάνει γιατί έπρεπε να παλέψει με τεράστια κύματα και κινδύνευσε σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις.

Από τότε έχει έρθει στην Μύκονο, επίσης οδηγώντας στο νερό και έχει πραγματοποιήσει διάφορες «εξορμήσεις» οδηγώντας μία ειδικά τροποποιημένη μοτοτοσυκλέτα με πέδιλα, που σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται να μένει με το γκάζι ανοικτό και να πηγαίνει γρήγορα για να παραμείνει στην επιφάνεια.

Σε συνέχεια των παραπάνω έρχεται τώρα η διάσχιση του Βοσπόρου με μοτοσυκλέτα, χωρίς όμως να περάσει από την γέφυρα. Ο Maddison είχε ξανά βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν ο κασκαντέρ που χάρισε μία πολύ χαρακτηριστική σκηνή στο Skyfall, την πρώτη της ταινίας που ο James Bond οδηγούσε πάνω στο Καπαλί Τσαρσί.

Όπως μου έχει πει ο ίδιος ο Maddison παλιότερα το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε στην ταινία αυτή και την πρώτη του δουλειά ως κασκαντέρ σε μία τόσο μεγάλη παραγωγή, ήταν οι πολλαπλές φορές που έπρεπε να κάνει το ίδιο πράγμα, παρόλο που το πέτυχε με την πρώτη. Ο σκηνοθέτης έκανε την δουλειά του, εξασφαλίζοντας πολλά διαφορετικά πλάνα αλλά ο Maddison όπως μου είπε σπαταλά μήνες πριν από κάθε εγχείρημα αξιοποιώντας τις υπηρεσίες συγκεκριμένων, πολύ ικανών στην δουλειά τους ανθρώπων, ώστε να μην χρειαστεί να το κάνει δεύτερη φορά «φαντάζεσαι να έπρεπε να περάσω άλλη μία πάνω από τον Ισθμό, όταν είχα έρθει στην Ελλάδα; Και η πρώτη ακόμη επικίνδυνη ήταν, έπρεπε να αλλάξω ταχύτητα αφότου ξεκίνησα γιατί ένιωσα πως ο αέρας είχε ξαφνικά αλλάξει!».

Θυμηθείτε επίσης: Παναγιώτης Ντεντάκης - Οδηγεί στην θάλασσα με προορισμό το Guinness

Ομοίως και στο νέο εγχείρημα περνώντας τον Βόσπορο, το μεγαλύτερο κομμάτι δεν ήταν τα 90 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε για να πάει από την συνοικία Ορτάκιοϊ (Μεσαχώρι) στο Beylerbeyi Saray με περίπου 70 χιλιόμετρα, καλύπτοντας μία απόσταση λίγο μεγαλύτερο από 1,5 χιλιόμετρα. Αυτό πρακτικά ήταν το εύκολο.

Το δυσκολότερο ήταν να κλείσουν την κυκλοφορία στον Βόσπορο για περίπου 15 λεπτά! Μπορεί αυτή την εποχή οι θαλάσσιοι δρόμοι να έχουν μειωμένη κυκλοφορία στον απόηχο της πανδημίας αλλά ο Βόσπορος παραμένει ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα στην Γη, αγγίζοντας ακόμη και τις 50.000 διελεύσεις τον χρόνο!

Οι διαδικασίες λοιπόν για να κλείσει ο Βόσπορος σε αυτά τα 15 λεπτά είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα που βλέπουμε μπροστά μας.

Ο Έλληνας Παναγιώτης Ντεντάκης βγαίνει στην ανοικτή θάλασσα γράφοντας πολλά χιλιόμετρα με κυματισμό που καταπονεί όλο το σώμα και οδεύει προς την επικύρωση του ρεκόρ Guinness. Αυτό που κάνει ο Παναγιώτης για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολο σε ότι αφορά την οδήγηση στο νερό. Ο ίδιος ο Maddison μιλώντας για το εγχείρημα στον Βόσπορο τόνισε πως τα νερά ήταν ιδιαίτερα ήρεμα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που είχαν ήταν από τις διελεύσεις κατά μήκος του καναλιού και την διατήρηση του παραθύρου χρόνου που είχαν στην διάθεσή τους. Αν συνέβαινε το παραμικρό και δεν προλάβαινε η ομάδα να ολοκληρώσει δύο διελεύσεις, Ευρώπη – Ασία και Ασία – Ευρώπη, μέσα σε αυτά τα 15 λεπτά, τότε πολύ απλά θα πήγαινε όλη η προετοιμασία χαμένη. Για αυτό και χρειάστηκαν μήνες για να καταφέρουν να προγραμματίσουν την διέλευση!

Η έμπνευση για αυτή την ενέργεια, πηγαίνει πίσω στην εποχή του Skyfall όταν ο Maddison είδε από κοντά τον Βόσπορο. Από τότε ήθελε να τον διασχίσει οδηγώντας στο κανάλι που ανά τους αιώνες κάθε είδους καραβιού το έχει διασχίσει, όχι όμως και μοτοσυκλέτα!

Ο αναβάτης της Red Bull ολοκλήρωσε το εντυπωσιακό εγχείρημα με δύο διελεύσεις, ξεκινώντας και καταλήγοντας στις ειδικές πλατφόρμες που είχαν τοποθετηθεί για τον σκοπό αυτό, ώστε να μπορεί να μπει στο νερό έχοντας αναπτύξει ταχύτητα και να βγει από αυτό φρενάροντας στην στεριά, διαφορετικά η μοτοσυκλέτα δεν επιπλέει παρόλο που υπάρχουν τα πέδιλα. Μετά από ολιγόλεπτη ξεκούραση στο Σαράι, επέστρεψε στο Μεσοχώρι.

Βασικός χορηγός του εγχειρήματος ήταν η πολυεθνική Nestle για την μάρκα Algida και συγκεκριμένα για το παγωτό BigBold, με το όνομα αυτό να αποτελεί λογοπαίγνιο ανάμεσα στο motto του Maddison και την ονομασία του παγωτού που αναγραφόταν στην στολή αλλά και στην μοτοσυκλέτα. Η προσπάθεια μεταδόθηκε ζωντανά και μπορείτε να δείτε το επίμαχο στιγμιότυπο παρακάτω.

Δείτε το video:

 

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.