Ο Robbie Maddison διέσχισε τον Βόσπορο με μοτοσυκλέτα [VIDEO]

Ο πρώτος που οδήγησε Ευρώπη-Ασία χωρίς στο νερό χωρίς γέφυρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2021

Ο Maddison πρέπει να παραδεχτεί πλέον πως ο πραγματικός του πόθος δεν ήταν οι μοτοσυκλέτες αλλά να γίνει ναυτικός, καθώς οι μεγαλύτερες δράσεις του τα τελευταία χρόνια έχουν επικεντρωθεί στο να οδηγεί πάνω στο νερό. Το τελευταίο του εγχείρημα η διάσχιση του Βοσπόρου με χορηγό γνωστή εταιρεία παγωτών.

Ξεκίνησε το 2015 με το «Pipe Dream» καβαλώντας τα κύματα στην περιοχή Παπάρα, στην Ταϊτή, που ήταν και το πιο εντυπωσιακό από όλα τα εγχειρήματα οδήγησης στο νερό που έχει κάνει γιατί έπρεπε να παλέψει με τεράστια κύματα και κινδύνευσε σοβαρά τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις.

Από τότε έχει έρθει στην Μύκονο, επίσης οδηγώντας στο νερό και έχει πραγματοποιήσει διάφορες «εξορμήσεις» οδηγώντας μία ειδικά τροποποιημένη μοτοτοσυκλέτα με πέδιλα, που σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται να μένει με το γκάζι ανοικτό και να πηγαίνει γρήγορα για να παραμείνει στην επιφάνεια.

Σε συνέχεια των παραπάνω έρχεται τώρα η διάσχιση του Βοσπόρου με μοτοσυκλέτα, χωρίς όμως να περάσει από την γέφυρα. Ο Maddison είχε ξανά βρεθεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν ο κασκαντέρ που χάρισε μία πολύ χαρακτηριστική σκηνή στο Skyfall, την πρώτη της ταινίας που ο James Bond οδηγούσε πάνω στο Καπαλί Τσαρσί.

Όπως μου έχει πει ο ίδιος ο Maddison παλιότερα το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε στην ταινία αυτή και την πρώτη του δουλειά ως κασκαντέρ σε μία τόσο μεγάλη παραγωγή, ήταν οι πολλαπλές φορές που έπρεπε να κάνει το ίδιο πράγμα, παρόλο που το πέτυχε με την πρώτη. Ο σκηνοθέτης έκανε την δουλειά του, εξασφαλίζοντας πολλά διαφορετικά πλάνα αλλά ο Maddison όπως μου είπε σπαταλά μήνες πριν από κάθε εγχείρημα αξιοποιώντας τις υπηρεσίες συγκεκριμένων, πολύ ικανών στην δουλειά τους ανθρώπων, ώστε να μην χρειαστεί να το κάνει δεύτερη φορά «φαντάζεσαι να έπρεπε να περάσω άλλη μία πάνω από τον Ισθμό, όταν είχα έρθει στην Ελλάδα; Και η πρώτη ακόμη επικίνδυνη ήταν, έπρεπε να αλλάξω ταχύτητα αφότου ξεκίνησα γιατί ένιωσα πως ο αέρας είχε ξαφνικά αλλάξει!».

Θυμηθείτε επίσης: Παναγιώτης Ντεντάκης - Οδηγεί στην θάλασσα με προορισμό το Guinness

Ομοίως και στο νέο εγχείρημα περνώντας τον Βόσπορο, το μεγαλύτερο κομμάτι δεν ήταν τα 90 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε για να πάει από την συνοικία Ορτάκιοϊ (Μεσαχώρι) στο Beylerbeyi Saray με περίπου 70 χιλιόμετρα, καλύπτοντας μία απόσταση λίγο μεγαλύτερο από 1,5 χιλιόμετρα. Αυτό πρακτικά ήταν το εύκολο.

Το δυσκολότερο ήταν να κλείσουν την κυκλοφορία στον Βόσπορο για περίπου 15 λεπτά! Μπορεί αυτή την εποχή οι θαλάσσιοι δρόμοι να έχουν μειωμένη κυκλοφορία στον απόηχο της πανδημίας αλλά ο Βόσπορος παραμένει ένα από τα πιο πολυσύχναστα περάσματα στην Γη, αγγίζοντας ακόμη και τις 50.000 διελεύσεις τον χρόνο!

Οι διαδικασίες λοιπόν για να κλείσει ο Βόσπορος σε αυτά τα 15 λεπτά είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα που βλέπουμε μπροστά μας.

Ο Έλληνας Παναγιώτης Ντεντάκης βγαίνει στην ανοικτή θάλασσα γράφοντας πολλά χιλιόμετρα με κυματισμό που καταπονεί όλο το σώμα και οδεύει προς την επικύρωση του ρεκόρ Guinness. Αυτό που κάνει ο Παναγιώτης για παράδειγμα, είναι πιο δύσκολο σε ότι αφορά την οδήγηση στο νερό. Ο ίδιος ο Maddison μιλώντας για το εγχείρημα στον Βόσπορο τόνισε πως τα νερά ήταν ιδιαίτερα ήρεμα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που είχαν ήταν από τις διελεύσεις κατά μήκος του καναλιού και την διατήρηση του παραθύρου χρόνου που είχαν στην διάθεσή τους. Αν συνέβαινε το παραμικρό και δεν προλάβαινε η ομάδα να ολοκληρώσει δύο διελεύσεις, Ευρώπη – Ασία και Ασία – Ευρώπη, μέσα σε αυτά τα 15 λεπτά, τότε πολύ απλά θα πήγαινε όλη η προετοιμασία χαμένη. Για αυτό και χρειάστηκαν μήνες για να καταφέρουν να προγραμματίσουν την διέλευση!

Η έμπνευση για αυτή την ενέργεια, πηγαίνει πίσω στην εποχή του Skyfall όταν ο Maddison είδε από κοντά τον Βόσπορο. Από τότε ήθελε να τον διασχίσει οδηγώντας στο κανάλι που ανά τους αιώνες κάθε είδους καραβιού το έχει διασχίσει, όχι όμως και μοτοσυκλέτα!

Ο αναβάτης της Red Bull ολοκλήρωσε το εντυπωσιακό εγχείρημα με δύο διελεύσεις, ξεκινώντας και καταλήγοντας στις ειδικές πλατφόρμες που είχαν τοποθετηθεί για τον σκοπό αυτό, ώστε να μπορεί να μπει στο νερό έχοντας αναπτύξει ταχύτητα και να βγει από αυτό φρενάροντας στην στεριά, διαφορετικά η μοτοσυκλέτα δεν επιπλέει παρόλο που υπάρχουν τα πέδιλα. Μετά από ολιγόλεπτη ξεκούραση στο Σαράι, επέστρεψε στο Μεσοχώρι.

Βασικός χορηγός του εγχειρήματος ήταν η πολυεθνική Nestle για την μάρκα Algida και συγκεκριμένα για το παγωτό BigBold, με το όνομα αυτό να αποτελεί λογοπαίγνιο ανάμεσα στο motto του Maddison και την ονομασία του παγωτού που αναγραφόταν στην στολή αλλά και στην μοτοσυκλέτα. Η προσπάθεια μεταδόθηκε ζωντανά και μπορείτε να δείτε το επίμαχο στιγμιότυπο παρακάτω.

Δείτε το video:

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες