Ο ρομποτικός γκαζοφονιάς της Akrapovič

Στο νέο χώρο δοκιμών ζει ο... Terminator!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/8/2018

Η Akrapovič μπορεί να είναι μια σχετικά νεαρής ηλικίας εταιρία στο κόσμο των εξατμίσεων αν σκεφτεί κανείς ότι ιδρύθηκε το 1992, όμως αυτό δεν την εμπόδισε να βρίσκεται στη λίστα με τους κορυφαίους κατασκευαστές εξατμίσεων. Φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή και η επιτυχία οφείλεται κατά κύριο λόγο στη δίψα του Igor Akrapovič (ιδρυτή της φίρμας) για τους αγώνες, καθώς από το 1970 έως το έτος ίδρυσης της εταιρείας είχε άμεση εμπλοκή σε αυτούς, ως αγωνιζόμενος. Η αστείρευτη αυτή δίψα για τους αγώνες, σε συνδυασμό με την εμμονή για διαρκή τεχνολογική εξέλιξη, έκανε την εταιρία να μπει δυναμικά στους αγώνες του πρωταθλήματος SBK και μόλις πέντε χρόνια μετά την ίδρυση της να πάρει τη πρώτη της νίκη. Έκτοτε δεν σταμάτησε το κυνήγι της επιτυχίας, φέρνοντας συνέχεια καινοτομίες στο τομέα των εξατμίσεων, μέσω των νέων εγκαταστάσεων που ανανέωνε ανά τα χρόνια.Τώρα έρχεται να ταράξει τα νερά, καθώς εκτός από το νέο ειδικά διαμορφωμένο χώρο δοκιμών που ετοίμασε, το ρόλο του δοκιμαστή αναλαμβάνει ένα ανθρωποειδές ρομπότ.

 

Ειδικά για εσάς, τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, ετοιμάζουμε μια δυνατή αποκλειστικότητα για την Akrapovič.

Η δουλειά του είναι να δοκιμάζει ακούραστα τις εξατμίσεις που ετοιμάζει η εταιρία πάνω στο δυναμόμετρο για ατελείωτες ώρες, κάτι που είναι δύσκολο να κάνει ένας άνθρωπος, όχι μόνο για λόγους σωματικής κούρασης, όσο κυρίως για λόγους υγείας, αφού η έκθεση των αυτιών μας για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε υψηλά επίπεδα θορύβου, προκαλούν μόνιμες βλάβες. Μάλιστα σε αρκετές χώρες, υπάρχουν νόμοι που απαγορεύουν την πολύωρη έκθεση των εργατών σε συνθήκες υψηλού θορύβου. Πρόκειται κυρίως για ένα τεστ δομικής αντοχής, όπου η κάθε εξάτμιση δοκιμάζεται πάνω στην ίδια την μοτοσυκλέτα για την οποία προορίζεται. Το ρομπότ όπως θα παρακολουθήσετε και στο βίντεο τοποθετείτε πάνω στη μοτοσυκλέτα και το μηχανικό πόδι δένεται στο λεβιέ ταχυτήτων, ενώ τα “χέρια” είναι κατασκευασμένα να εκτελούν τις απαραίτητες κινήσεις. Ο υπόλοιπος χώρος των δοκιμών είναι κατασκευασμένος με τέτοιο τρόπο ώστε ο ανεφοδιασμός της μοτοσυκλέτας να γίνεται αυτόματα χωρίς να επέμβει ανθρώπινο χέρι, αυτό είναι εφικτό χάρη στους αισθητήρες και τις κάμερες που είναι εξοπλισμένο, καθιστώντας έτσι τη δοκιμή μοτοσυκλετών αδιάκοπη σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.