Ο Wayne Rainey οδηγεί ξανά μετά από 26 χρόνια! [VIDEO]

Και ανακαλύπτει και τα ηλεκτρονικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/11/2019

Στο αποκορύφωμα της καριέρας του, στο αποκορύφωμα της κόντρας του με τον Kevin Schwantz, ο Rainey είχε ένα καταστροφικό ατύχημα στο Misano που τερμάτισε την καριέρα του καθιστώντας τον παράλυτο από την μέση και κάτω.

Οι Ιάπωνες της Yamaha τον ρώτησαν αν θα ήθελε να τον βοηθήσουν να ξανά οδηγήσει για μερικούς γύρους δεμένος στην σέλα μίας R1M στα πλαίσια μίας εκδήλωσης στην Ιαπωνία. Αρνήθηκε να μπει σε αυτή την διαδικασία. Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό, αλλά ο Rainey εξακολουθεί να οδηγεί αγωνιστικά, προφανώς όχι μοτοσυκλέτα.

Έχει ένα kart με χειριστήρια και σχέσεις στο τιμόνι, τρέφοντας με αυτό την αγάπη του για την ταχύτητα. Ο τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής θα πήγαινε για τον τέταρτο τίτλο του, και τον τρίτο στα φοβερά πεντακοσάρια -όπως ο ίδιος ο Schwantz είπε περισσότερες από μία φορές πως θα μπορούσε να γίνει- όταν μία πτώση που έπρεπε να του κοστίσει το πρωτάθλημα τον άφησε τελικά παράλυτο.

Οι προδιαγραφές της πίστας άλλαξαν μετά το ατύχημα του Rainey και ο ίδιος επέστρεψε στην μοτοσυκλέτα από την θέση του αγωνιστικού διευθυντή. Δεν είχε περάσει η σκέψη πως κάποια στιγμή θα ξανά οδηγούσε μοτοσυκλέτα. Το kart ήταν όσο πιο κοντά είχε έρθει στην οδήγηση, και τον βοήθησε να συνηθίσει και την αλλαγή των ταχυτήτων με τα κουμπιά.

Τώρα, 26 χρόνια μετά, οι αλλαγές αυτές θα γινόντουσαν σε ένα τροποποιημένο R1M! Μετά την αρχική του άρνηση να μπει σε αυτή την διαδικασία, ο Rainey είδε video με την διαδικασία που ακολούθησε άλλος αναβάτης με αντίστοιχο κινητικό πρόβλημα και θέλησε να το δοκιμάσει, ζητώντας από τους Ιάπωνες να του στείλουν όλα τα εξαρτήματα.

Το πρώτο πράγμα που είδε, το πρώτο που ανακάλυψε πως είναι διαφορετικό, είναι το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο stabilizater που στην αρχή πίστεψε πως είναι απλά ξεβιδωμένο… όταν του είπαν πως μετά θα "σφίξει μόνο του", κατάλαβε πως πολλά έχουν αλλάξει.

Σκεπτόμενος πως το μάτι του πρέπει να εκπαιδευτεί από την αρχή, ο Rainey δεν ήταν ανήσυχος όπως είπε, αλλά ένιωθε απλά μία ανυπομονησία και έναν ενθουσιασμό.

Η R1M είχε έναν εξωτερικό «ενεργοποιητή» για τον λεβιέ των ταχυτήτων που ο Rainey τον έλεγχε από δύο κουμπιά στο αριστερό κλιπόν αφήνοντας το εργοστασιακό quick – shifter να κάνει την υπόλοιπη δουλειά. Τα μαρσπιέ είχαν μία υποδοχή για την μπότα που του είχε προετοιμάσει η Alpinestars ώστε τα πόδια του να μην πετάνε από την μοτοσυκλέτα και ένα πρόσθετο μαξιλαράκι σέλας από το εμπόριο, πρακτικά ολοκλήρωναν τις μετατροπές που είχε δεχτεί η R1M.

Ο Rainey είναι αναβάτης με ροή, ήταν το χαρακτηριστικό του στα 500άρια και η επιλογή του να οδηγήσει εξηγεί και το θέμα με το γυροσκοπικό φαινόμενο… Η μόνη του πληροφορία για την μοτοσυκλέτα και ο μοναδικός έλεγχος που είχε επάνω της, ήταν από το τιμόνι. Προφανώς στηριζόμενος αποκλειστικά στο γυροσκοπικό φαινόμενο…

Οι πρώτοι γύροι ήταν κουραστικοί, αγχωτικοί και συνολικά μία άσχημη εμπειρία. Για αυτό και πήρε τον χρόνο του, έκανε ένα διάλειμμα και την επόμενη φορά που ξεκίνησε, είχε την καλύτερη εμπειρία οδήγησης της ζωής του για τα τελευταία 26 χρόνια!

Δείτε το video:


    

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες