Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride

 

Zontes σκούτερ: Κινητήρας στο πλαίσιο, μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. -Τι δείχνουν πατέντες και φωτογραφία

Και τελική μετάδοση με αλυσίδα - Αλλά και προβλήματα στην εφαρμογή
Scooter Zontes πατέντες 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/9/2026

Έχοντας το V125, το μοναδικό αυτή τη στιγμή στην κατηγορία με αλουμινένιο πλαίσιο, ήδη διαθέσιμο στην αγορά, η Zontes φαίνεται ότι εξετάζει μία ακόμη έκπληξη για σκούτερ με κινητήρες έως 300 κ.εκ.

Το έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν πως οι πατέντες που καταθέτουν κατά καιρούς οι κατασκευαστές δεν σημαίνουν απαραίτητα και την άφιξη ενός νέου μοντέλου, στο οποίο θα εφαρμόζονται οι κατοχυρωμένες λύσεις, ούτε ότι θα τις δούμε σε κάποιο μοντέλο που υπάρχει ήδη στην παραγωγή.

H Zontes όμως αυτή τη στιγμή καινοτομεί για τα δεδομένα των καιρών και της κατηγορίας στην οποία ανήκει το V125 (λαμβάνοντας υπόψη και την τιμή του σκούτερ στην Ελλάδα) και ακολουθεί το επόμενο βήμα που έχει αρχίσει να διαφαίνεται και σε άλλους κατασκευαστές από την Κίνα, οι οποίοι έχουν περνάνε από την αντιγραφή στην καινοτομία χαράσσοντας τον δικό τους δρόμο.

Zontes πατέντες σκούτερ και φωτογραφία 2026

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω για τις πατέντες προς κατοχύρωση που αποδίδονται στη Zontes και κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο, η πιθανότητα να τις δούμε σε ένα μοντέλο παραγωγής αυξάνονται σημαντικά, αν και εφόσον αποδειχθεί στην πράξη ότι δουλεύουν. Η πιθανότητα μάλιστα αυξάνεται αφού υπάρχει και μια μικρή φωτογραφία που απεικονίζει ένα λειτουργικό, όπως φαίνεται, πρωτότυπο, οπότε μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα ότι στην χειρότερη περίπτωση η Zontes αξιολογεί στην πράξη τις συγκεκριμένες λύσεις. 

Και τι φέρνουν αυτές στο τραπέζι; Όχι τόσο την τελική μετάδοση με αλυσίδα, όσο τον κινητήρα που βρίσκεται σταθερά τοποθετημένος μέσα στο πλαίσιο. Όχι όμως μπροστά όπως θα περίμενε κανείς, ανάμεσα ή κάτω από τα πόδια του αναβάτη, αλλά κάθετα, κάτω από εκεί που κανονικά βρίσκεται η σέλα του.

Το θετικό με αυτή την εφαρμογή είναι συγκεντρώνονται οι μάζες στο κέντρο και την ίδια στιγμή αυξάνεται σημαντικά η στιβαρότητα του πλαισίου και του ψαλιδιού αφού πλέον δεν χρειάζεται να κάνει ο κινητήρας αυτή τη δουλειά -το ψαλίδι δηλαδή- και έτσι δεν υπάρχει πλέον ο όγκος και το βάρος του πίσω από το πλαίσιο. Το σημαντικότερο όφελος στη στιβαρότητα και το έλεγχο που δίνεται έτσι στις ελαστικότητες προκύπτει στο σημείο που εδράζει το ψαλίδι, εκεί περίπου που κανονικά θα βρισκόταν η βάση του κινητήρα στο πλαίσιο. 

Zontes πατέντες σκούτερ και φωτογραφία 2026

Από την άλλη η κάθετη τοποθέτηση του κινητήρα μέσα στο πλαίσιο, πολύ μακριά από τον λαιμό είναι άγνωστο πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά του σκούτερ, όμως ως κέρδος έχουμε μια ποδιά με χαμηλό ύψος με το σκούτερ να διατηρεί έτσι τη χρηστικότητά του. Το πλαίσιο πάντως μοιάζει προσεγμένο ως προς την στιβαρότητά του, αυτό μαρτυρούν τα εσωτερικά νεύρα στις δύο δοκούς μέχρι το λαιμό και δεν αποκλείεται να είναι και σε αυτή την περίπτωση κατασκευασμένο από αλουμίνιο.

Τα σημεία που η συγκεκριμένη διάταξη υστερεί εμφανώς είναι δύο και είναι ίσως και ο λόγος που δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο στην παραγωγή από άλλον κατασκευαστή. Το πρώτο είναι ο διαθέσιμος αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα, ο οποίος εξαφανίζεται με τον κινητήρα τοποθετημένο κάθετα και μόνο ένα top case μπορεί να αναπληρώσει αυτή τη χασούρα. Το δεύτερο και ίσως πιο σημαντικό αφορά τη διαχείριση της θερμότητας που εκπέμπει ο κινητήρας που βρίσκεται εσώκλειστος, όπως φαίνεται στο πλαίσιο, με τη την κεφαλή του να βρίσκεται μάλιστα κάτω από τα οπίσθια του αναβάτη...

Η KYMCO πάντως έχει σκούτερ με ψαλίδι πίσω, τελική μετάδοση με αλυσίδα και μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. στην Ταϊλάνδη, το G7, το οποίο δεν έχει κάνει μέχρι στιγμή την εμφάνισή του στην Ευρώπη και έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχέδιο της Zontes κρατώντας τον κινητήρα οριζόντια, και έτσι διατηρεί και τον αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα.