Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.

Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.

Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.

Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο Hall of Fame των MotoGP

Το μετάλλιο παρέλαβε ο γιος του, Freddie Sheene

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/8/2026

Ο Barry Sheene γίνεται ένας από τους πρώτους αναβάτες που εντάσσονται στο νέο MotoGP Hall of Fame, μια αναγνώριση που ξεκίνησε το 2025 για τους κορυφαίους της ιστορίας του θεσμού.

Λίγες ημέρες πριν από το Grand Prix Μεγάλης Βρετανίας στο Silverstone, τα MotoGP τίμησαν ένα από τους σπουδαίους αναβάτες της ιστορίας τους. Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο MotoGP Hall of Fame, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του Λονδίνου.

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κορυφαίας κατηγορίας αγώνων μοτοσυκλέτας, το 1976 και το 1977, αποτελεί μία εμβληματική προσωπικότητα των αγώνων μοτοσυκλέτας. Εκτός από τις επιτυχίες του στην πίστα, ξεχώρισε για τον έντονο χαρακτήρα και τη δημοτικότητά του, όντας σύμβολο μιας πιο "ανέμελης" εποχής, κάτι ίσως πιο κοντά σε rockstar παρά στους σημερινούς υπεραθλητές-ρομπότ, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην προβολή και διάδοση του αθλήματος διεθνώς.

Ο Sheene ανέβηκε στο βάθρο ήδη από τον πρώτο του αγώνα στα 125 κυβικά. το 1971, ενώ έκανε το ίδιο και στο ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία το 1974. Την πρώτη του νίκη πέτυχε στο ολλανδικό TT του 1975, ενώ συνολικά κατέγραψε 19 νίκες και 40 βάθρα στην κορυφαία κατηγορία μέσα σε εννέα πλήρεις αγωνιστικές σεζόν.

Έμεινε στην ιστορία για τις μεγάλες μονομαχίες του με τον Kenny Roberts στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1982 διεκδικούσε τον τρίτο του παγκόσμιο τίτλο, έχοντας πέντε βάθρα στους επτά πρώτους αγώνες, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στις δοκιμές του βρετανικού Grand Prix στο Silverstone έβαλε τέλος στις ελπίδες του. Παρ' όλα αυτά επέστρεψε στην ενεργό δράση και συνέχισε να αγωνίζεται για δύο ακόμη χρόνια, με τελευταίο του βάθρο την τρίτη θέση, στο βρεγμένο Kyalami το 1984.

Αν και ο Barry Sheene έφυγε από τη ζωή το 2003, στην τελετή στο Λονδίνο παρευρέθηκε ο γιος του, Freddie Sheene, ο οποίος παρέλαβε το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame από τον CEO του MotoGP Group, Carmelo Ezpeleta.

Το MotoGP Hall of Fame θεσπίστηκε το 2025 και αποτελεί μία επιπλέον διάκριση για αναβάτες που έχουν κατακτήσει τίτλους στην κορυφαία κατηγορία ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες σε Grand Prix MotoGP, τιμώντας τους κορυφαίους στην ιστορία του θεσμού.