Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Στον προορισμό των Αργοναυτών

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2016

Τα παρευξείνια παράλια της Τουρκίας, από την πόλη Σαμψούντα ως την Τραπεζούντα, ήταν η επόμενη διαδρομή του ταξιδιού μου με το Honda Supra-Χ. Στην Σαμψούντα, την αρχαία Αμισός, δεν υπήρχαν εναπομείνασες μαρτυρίες από την μακραίωνη παρουσία του ελληνικού-ποντιακού στοιχείου. Όλα είχαν χαθεί στην λήθη του χρόνου και κάτω από το τσιμέντο των άχαρων πολυκατοικιών. Και να σκεφτεί κανείς πως κάποτε στην Σαμψούντα υπήρχε μια αρκετά δραστήρια ελληνική κοινότητα που μετρούσε πάνω από 6.000 άτομα.

Καθοδόν για την Τραπεζούντα (320 χλμ. ανατολικά), όσα παραθαλάσσια αστικά κέντρα προσπέρασα, είχαν όλες καταγωγή από τις αποικίες που ίδρυσαν εδώ στον Πόντο οι αρχαίοι Έλληνες. Πρόκειται για πόλεις όπως η Giresun/Κερασούντα, η Ordu/ Κοτύωρα, η Tirebolu/Τρίπολη, αλλά και η Trabzon/Τραπεζούντα.

Αντίθετα απ’ ότι στην Σαμψούντα, στην Τραπεζούντα το ακούραστο Supra είχε πολλούς προορισμούς να επισκεφθεί. Την αυτοκρατορική εκκλησία της Αγίας Σοφίας, την έπαυλη του Καραγιάννη (νυν βίλα Ατατούρκ), πολλά νεοκλασικά κτίρια εύπορων Ελλήνων αστών της πόλης (της εποχής των αρχών του 20ου αιώνα) και φυσικά το διάσημο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά (48 χιλιόμετρα νότια της πόλης), που βρίσκεται κτισμένο από τον 4ο μ. Χ αιώνα σε μια καταπληκτική ορεινή δασώδη περιοχή. Δυστυχώς, η μονή ήταν κλειστή για συντήρηση των εγκαταστάσεών της κι έτσι έμεινα να θαυμάζω απ’ έξω το μοναστικό συγκρότημα του Πόντου.

Από τις πιο όμορφες και αξέχαστες στιγμές που είχα στην Τραπεζούντα ήταν η συνάντησή μου στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας μ’ ένα γκρουπ Ελλήνων επισκεπτών-προσκυνητών. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι, ήταν εμφανώς συγκινημένοι και ενθουσιασμένοι που μπόρεσαν να έρθουν στην ένδοξη γη των προγόνων τους, εκπληρώνοντας έτσι ένα από τα πιο τολμηρά όνειρά τους. Το ίδιο βράδυ περάσαμε υπέροχα σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο της παλαιάς πόλης, ανταλλάσσοντας εμπειρίες και εικόνες από την εμπειρίας μας στην γη του Πόντου.

Μόλις 180 χιλιόμετρα ανατολικά της Τραπεζούντας ορθώνονταν τα σύνορα της Γεωργίας. Πλέον στο κοντέρ του μικρού Honda ήταν καταγεγραμμένα τα πρώτα 1.920 χλμ. του οδοιπορικού. Συνοπτικές συνοριακές διαδικασίας και μετά από μόλις 16 χιλιόμετρα το παπί έφτασε στην πόλη Batumi, που αποτέλεσε και προορισμός των Αργοναυτών (τότε λεγόταν Βαθύς Λιμήν). Τι είχα να κάνω εδώ; Διήμερη ξεκούραση και ξενάγηση στα αξιοθέατα της πόλης, που είναι το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο κέντρο της χώρας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/3/2026

Γεννημένος στην πόλη Maser της επαρχίας Treviso στον ιταλικό βορρά το 1935, ο Dino Signori ξεκίνησε ως αθλητής ποδηλασίας, αλλά πριν καν κλείσει τα 30 του χρόνια είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή τεχνικών παπουτσιών για το άθλημα αυτό.

Η περιοχή στην οποία γεννήθηκε και πέρασε τη ζωή του, άλλωστε, είχε μακρά ιστορία στην υποδηματοποιία της Ιταλίας από την 14ο αιώνα υπό τη διοίκηση της Βενετίας, στην οποία ανήκε.

Ο Signiori ίδρυσε τη Sidi το 1960, ονομάζοντάς τη από τα αρχικά του ονοματεπώνυμού του – SIgniori DIno – και ξεκίνησε από ένα μικρό εργαστήρι για να εξελιχθεί σε έναν πρωτοπόρο της τεχνικής υπόδησης, δημιουργώντας προϊόντα που έντυσαν τα πόδια πολλών σπουδαίων αθλητών της Μοτοσυκλέτας και του Ποδηλάτου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Sidi, Davide Rossetti, αποχαιρέτησε τον ιδρυτή της Sidi με τα παρακάτω λόγια: “Ο Dino Signori δεν ίδρυσε απλώς μια εταιρεία, αλλά άνοιξε έναν νέο δρόμο. Μας δίδαξε πως η πρόοδος έρχεται από την καθημερινή δέσμευση, τον σεβασμό προς τους ανθρώπους και την ικανότητα να χτίσεις ένα καλύτερο αύριο μέσω της σκληρής δουλειάς. Η κληρονομιά του ζει στις αξίες που καθοδηγούν σήμερα τη Sidi: πάθος, έρευνα και αφοσίωση, με την επιθυμία για καθημερινή πρόοδο.

“Απευθύνοντας τα συλλυπητήρια προς τον ιδρυτή Dino Signori, όλη η Sidi συγκεντρώνεται γύρω από την οικογένειά του και όλους όσους τον ήξεραν και αγαπούσαν, τιμώντας έναν πρωτοπόρο, έναν εφευρέτη που έχει πια καταστεί σημείο αναφοράς στον τομέα μας.”