Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.

Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.

Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.

Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.