Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Stoner;

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2015

Λίγες ώρες μετά την λήξη του αγώνα, ο Dani Pedrosa έκανε μια βαρυσήμαντη δήλωση. Αποχωρεί προσωρινά από την αγωνιστική σεζόν  για να αντιμετωπίσει ένα χρόνιο πρόβλημα στο χέρι του! Ο Pedrosa πάσχει από σύνδρομο arm-pump που είναι αντίστοιχο με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, και αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες παθήσεις των χεριών σε αγωνιζόμενους. Μεταξύ άλλων, ήταν και η νέμεση του Nicky Hayden, καθώς η χειρουργική αποκατάσταση, δεν εγγυάται πάντοτε τα καλύτερα αποτελέσματα. Το νεύρο εγκλωβίζεται ανάμεσα στα οστά από την συνεχή καταπόνηση και τα δάχτυλα μουδιάζουν, χάνοντας δύναμη, ασκώντας αρκετό πόνο.

Η Honda γνώριζε πάρα πολύ καλά το πρόβλημα του Pedrosa, όπως δήλωσε ο ίδιος, και μαζί το κράτησαν μακριά από κάθε δημοσιότητα. Μετά από ένα χειρουργείο που δεν είχε το καλύτερο αποτέλεσμα, ήρθε η περασμένη σεζόν που το πρόβλημα για τον Pedrosa επιδεινώθηκε πάρα πολύ, προκαλώντας του πόνους σε σημείο να μην μπορεί να αποδώσει όπως θα ήθελε. Και είναι δυνατόν να περιμένει την αρχή αυτής της σεζόν για να κάνει κάτι;

Όλο αυτό το διάστημα ο Pedrosa δήλωσε ότι έκανε έναν μαραθώνιο επισκέψεων σε ιατρούς σε όλο τον κόσμο, ψάχνοντας εκείνον τον ένα που θα του πει κατηγορηματικά ότι μπορεί να πάει επιθετικά, κάνοντας ένα δεύτερο χειρουργείο, αλλά όλες οι γνώμες συνέκλιναν στο να δείξει υπομονή. Σύμφωνοι όλοι οι γιατροί, πίστεψαν ότι υπήρχε χρόνος για μια συντηρητική θεραπεία, καθώς η εγχείρηση είχε πολύ μεγάλο ρίσκο, και έτσι σταδιακά φτάσαμε στον πρώτο αγώνα της σεζόν. Είναι να απορείς που όλοι οι ειδικοί του κόσμου, μια ομάδα με άψογη οργάνωση και ο ίδιος ο Pedrosa ακόμα, άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν μέχρι αυτό το σημείο, ένα στάδιο μετά την τελευταία στιγμή, οπότε πρέπει να συμπεράνουμε ότι μάλλον δεν γινόταν καλύτερα. Μάλλον έκαναν ότι μπορούσαν. Αμέσως μετά τον αγώνα στο Qatar λοιπόν, που ο Pedrosa τερμάτισε στην έκτη θέση, ο πόνος ήταν αφόρητος σε σημείο να τον κάνει να δηλώσει ότι δεν αντέχει άλλο. Πήρε λοιπόν την δύσκολη απόφαση να αποχωρήσει μέχρι να φτιάξει το χέρι του, με τρόπο που ακόμα δεν ξέρει. Όπως δεν ήξεραν οι γιατροί τι πρέπει να κάνει αυτό το διάστημα, ανάμεσα στις αγωνιστικές σεζόν, έτσι δεν γνωρίζουν και τώρα, τουλάχιστον όμως δεν θα έχουν την γκιλοτίνα των αγώνων, να πιέζει σε χρόνο.

Μπορεί ο Pedrosa να μην έχει τους πιο φανατικούς οπαδούς, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν ένα καλό περιουσιακό στοιχείο για την Honda, γιατί της εξασφάλιζε θέσεις στο βάθρο. Μπορεί να μην διεκδικούσε την πρώτη θέση, σε κάθε αγώνα, ή το πρωτάθλημα, αλλά είχε πολύ σταθερή υψηλή απόδοση. Ως δεύτερος αναβάτης για την ομάδα, αυτό ήταν το πιο σημαντικό από όλα. Χωρίς να προσθέσουμε την βοήθεια που έδωσε κάποτε στον Marquez και τον "ώθησε" στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος, πράγμα που ο Marc του ανταπέδωσε βέβαια. Αυτή τη στιγμή ο Pedrosa δεν γνωρίζει πόσους αγώνες θα χάσει, το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν πρόκειται να δώσει μια λύση τύπου Lorenzo: χειρουργείο δηλαδή και αμέσως μετά αγώνα! Επίσης σίγουρο είναι ότι η ομάδα είχε λάβει αυτό το ενδεχόμενο στους υπολογισμούς της, καθώς είχε, και έχει, πλήρη γνώση. Το θέμα είναι τι θα γίνει από εδώ και τώρα, με τα ισχυρότερα σενάρια να θέλουν τον Stoner να επιστρέφει. Για την ιστορία, παλιότερα έπασχε και αυτός από αυτό το σύνδρομο (ένα από τα προβλήματα υγείας που είχε), αλλά σε πιο ήπιο βαθμό, καθώς δεν προκλήθηκε από τραυματισμό. Η ίδια η ομάδα πάντως δεν διασαφηνίζει, μέχρι και σήμερα το πρωί, αν ο Pedrosa πράγματι θα σταματήσει τους αγώνες προσωρινά, αλλά ο ίδιος χθες το βράδυ στο motogp.com ήταν κατηγορηματικός: "Δεν μπορώ να συνεχίσω να αγωνίζομαι έτσι"!

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.