Ολυμπία Οδός - Πιλοτική εφαρμογή ανοιχτόχρωμης επικάλυψης οδοστρώματος στη σήραγγα ΘΗΣΕΑΣ στην Κακιά Σκάλα

Πιο φωτεινές σήραγγες, μικρότερη κανατάλωση ενέργειας για τον φωτισμό τους

Από τον

Κώστα Γκαζή

11/7/2022

Η Ολυμπία Οδός ανακοινώνει την πιλοτική εφαρμογή ανοιχτόχρωμης επικάλυψης οδοστρώματος στη σήραγγα ΘΗΣΕΑΣ στην Κακιά Σκάλα, ενώ στη συνέχεια, η νέα τεχνική προβλέπεται να επεκταθεί και να εφαρμοστεί και σε άλλες σήραγγες του αυτοκινητόδρομου.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Ολυμπίας Οδού:

"Η Ολυμπία Οδός, συνεχίζοντας το πολυεπίπεδο πλάνο βιώσιμης ανάπτυξης που έχει σχεδιάσει και εφαρμόζει με συνέπεια σε όλο το εύρος των λειτουργιών της, ξεκινά ένα νέο έργο εφαρμογής ανοιχτόχρωμης επικάλυψης οδοστρώματος πιλοτικά στη σήραγγα ΘΗΣΕΑΣ της Κακιάς Σκάλας στην κατεύθυνση προς Αθήνα.

Στόχος είναι η αξιοποίηση των θετικών συνεπειών των ανακλαστικών χαρακτηριστικών των ανοιχτόχρωμων οδοστρωμάτων σε σχέση με τα σκουρόχρωμα, διατηρώντας πάντοτε τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της επιφάνειας κύλισης σε υψηλά επίπεδα.

Συγκεκριμένα, η εφαρμογή μιας ειδικής επιφανειακής επίστρωσης στο οδόστρωμα μιας σήραγγας έχει ως αποτέλεσμα τον ελαφρύ χρωματισμό του υφιστάμενου ασφαλτοτάπητα και συνεπώς τη μείωση του απαραίτητου επιπέδου λαμπρότητας στη σήραγγα με θετικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο στη λειτουργία της.

Πρόκειται για μια καλή πρακτική, η οποία μέχρι σήμερα έχει εφαρμοστεί τόσο στην Γερμανία και την Αυστρία, σε σήραγγα μήκους μεγαλύτερου των 1.000 μέτρων, όσο και ευρέως στη Γαλλία, όπου η εφαρμογή επιφανειακών επικαλύψεων που κάνουν φωτεινότερη την επιφάνεια των σηράγγων έχει δώσει εδώ και πολλά χρόνια εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ο θετικός περιβαλλοντικός αντίκτυπος αυτής της πρακτικής είναι διπλός και προκύπτει αφενός από τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, αφετέρου από την αποφυγή αντικατάστασης του ασφαλτοτάπητα, όπου και τα δύο μεταφράζονται σε μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και είναι σύμφωνα με την περιβαλλοντική πολιτική και τις δεσμεύσεις των μετόχων της Ολυμπίας Οδού (VINCI Concessions, Hochtief PPP Solutions, AVAX, TERNA, AKTOR) για το κλίμα και την κυκλική οικονομία.

Σημαντικά αποτελέσματα αναμένονται και στο επίπεδο οδικής ασφάλειας, όπου η πιο ανοιχτόχρωμη επιφάνεια οδοστρώματος αναμένεται να δημιουργήσει ένα πιο άνετο οδηγικό περιβάλλον. Επιπλέον θα τοποθετηθεί ανακλαστικός εξοπλισμός (μάτια γάτας) κάθε 10 μέτρα κατά μήκος του κρασπέδου και στις δύο πλευρές της σήραγγας, ενώ για να διατηρηθεί η αντίθεση διαγραμμίσεων στο νέο ανοιχτής απόχρωσης οδόστρωμα θα εφαρμοστεί ένας συνδυασμός μαύρου πλαισίου με διακεκομμένη λευκή γραμμή στο εσωτερικό του.

Τις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας της σήραγγας με το νέο οδόστρωμα και προκειμένου οι οδηγοί να εξοικειωθούν στο νέο περιβάλλον, το όριο ταχύτητας θα διατηρηθεί στα 80χλμ./ ώρα.

Στη συνέχεια, όταν επιβεβαιωθεί ότι σε αυτές τις συνθήκες χρώματος οδοστρώματος και διαγράμμισης, η καλή εμπειρία που διαπιστώθηκε στις Ευρωπαϊκές Πρακτικές ισχύει και στην περίπτωση της σήραγγας ΘΗΣΕΑΣ, τότε η νέα τεχνική θα επεκταθεί και θα εφαρμοστεί και σε άλλες σήραγγες της Ολυμπίας Οδού."

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.