Panamerican Crossing 2014: Καναδάς - Αλάσκα

3/9/2014

Να λοιπόν που είχα πια φτάσει στον Καναδά, την μεγαλύτερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Η διαδρομή μου μέσα στο καναδέζικο έδαφος θα είχε σταθερά βορειοδυτική πορεία, αφού τελικός προορισμός μου ήταν πλέον η Αλάσκα.
Μετά τα σύνορα, στην ρότα της ΚΤΜ βρέθηκαν οι πόλεις Calgary και Edmonton, τις οποίες όμως και προσπέρασα τάχιστα. Προτιμούσα να διανυκτερεύω σε μικρές επαρχιακές κωμοπόλεις με απλούς ανθρώπους και νωχελικούς ρυθμούς καθημερινότητας, παρά σε μοντέρνα απρόσωπα αστικά κέντρα.
Μετά από δυο μέρες πορείας μέσα σε απέραντες επίπεδες εκτάσεις, προσέγγισα την κωμόπολη Dawson Creek, εκεί όπου η τεράστια πινακίδα με την επιγραφή "YOU ARE NOW ENTERING THE WORLD FAMOUS ALASKA HIGHWAY" σηματοδοτούσε την αρχή του Alaska Highway, ενός οδικού άξονα μήκους 1.300 μιλίων, που θα με οδηγούσε κατευθείαν στην Αλάσκα. Ο δρόμος Alaska Highway κατασκευάστηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, με την στρατιωτική συνεργασία Η.Π.Α. και Καναδά. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν στις 9/3/1942 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 8 μήνες και 12 μέρες. Η αρχική διαδρομή ήταν χωμάτινη και για την ολοκλήρωσής της εργάστηκαν περίπου 20.000 Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες.

Μέσα στις επόμενες 4 μέρες, οι δασώδεις, καταπράσινες πολιτείες της British Columbia και της Yukon είχαν την τιμητική τους στην προς βορρά πορεία μου. Πυκνά, βαθυπράσινα κωνοφόρα δάση, γοητευτικές λίμνες, πάμπολλα ποτάμια και ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές συνέθεταν ένα καθαρά σκανδιναβικό περιβάλλον, σχεδόν απαλλαγμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επέμβαση. Μικροί οικισμοί και οργανωμένες κωμοπόλεις (Fort Nelson, Watson Lake, Whitehorse) με φιλοξένησαν μέχρι την Αλάσκα, ενώ μέσα από τη τεράστια ποικιλία και αυθεντικότητα της καναδικής φύσης ευτύχισα να βιώσω στιγμές πραγματικής ελευθερίας και προσωπικής αναγέννησης.
Όμως, η πτώση μου από τα σκαλιά ενός μοτέλ στην κωμόπολη Whitehorse στάθηκε η αιτία ενός επώδυνου τραυματισμού στην ωμοπλάτη, που άρχισε να με ταλαιπωρεί αρκετά στην οδήγηση. Με δυνατούς πόνους στην περιοχή της ωμοπλάτης κατάφερα τελικά να φτάσω στα σύνορα της Αλάσκας και να βάλω "ρόδα" στην 52η πολιτεία των Η.Π.Α.
Στον μικρό οικισμό Tok έμεινα δυο μέρες σ’ ένα ξύλινο μπανγκαλόου μέσα στην καταπράσινη φύση της Αλάσκας για να ξεκουραστώ και να ετοιμαστώ για την επιστροφή μου (με πλοηγό ξανά τον Alaska Highway) στον Καναδά. Και μετά, πορεία για Νέα Υόρκη. Το "Panamerican Crossing 2014" έμπαινε πλέον στην τελική του φάση…

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H Autoliv εξελίσσει αποσπώμενο αερόσακο για δίκυκλα που μένει πάνω στον αναβάτη

Από την εταιρεία που φτιάχνει τον αερόσακο του Yamaha Tricity

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στον κόσμο των αυτοκινήτων η Autoliv είναι μια από τις εταιρείες που πρωταγωνιστούν ως προμηθεύτρια συστημάτων αερόσακων, εξοπλίζοντας περίπου το 40% των ανάλογων συστημάτων που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή παγκοσμίως. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η αμερικανο-σουηδική εταιρεία έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να επεκταθεί και στα δίκυκλα, έχοντας μια σύμπραξη με την Piaggio (για τα Mp3) που ακόμη δεν έχει παράξει αποτέλεσμα, ενώ δικός της θα είναι και ο αερόσακος που θα φορέσει το νέο Tricity 300 της Yamaha.

Το νέο σχέδιο που επεξεργάζεται η Autoliv και αποτελεί αντικείμενο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας είναι ένας αποσπώμενος αερόσακος που μπορεί να τοποθετηθεί σε πληθώρα σκούτερ και μοτοσυκλετών.

Η ιδέα είναι απλή και κατά βάση αποτελείται από τη συνήθη τεχνολογία που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια. Ο αερόσακος είναι τοποθετημένος μέσα σε έναν μακρόστενο σωλήνα, μαζί με την ηλεκτρονική πλακέτα ελέγχου, το αέριο και τον μηχανισμό ενεργοποίησής του.

Η καινοτομία στο σχέδιο αυτό έγκειται στον τρόπο λειτουργίας του αερόσακου. Συγκεκριμένα, όταν το σύστημα ενεργοποιηθεί, ο μηχανισμός που πυροδοτεί το φούσκωμα του αερόσακου είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε ταυτόχρονα να σπάει τη σύνδεση με το τιμόνι, έτσι όταν ο αναβάτης εκτοξευτεί από τη μοτοσυκλέτα ο αερόσακος παραμένει πάνω στο σώμα του και όχι στη μηχανή.

Το σχήμα του αερόσακου συνεπώς είναι εδώ διαφορετικό, μελετημένο να αγκαλιάζει τον κορμό του αναβάτη και να περνά πάνω από τους ώμους του, προστατεύοντας από τυχόν σύγκρουση του σώματος με την άσφαλτο ή όποιο άλλο εμπόδιο απειλήσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της διάταξης είναι αρκετά και εμφανή. Πρώτον, κατά την Autoliv είναι ένα εξάρτημα με σχετικά μικρό κόστος παραγωγής, άρα δεν θα επιβαρύνει σημαντικά την τιμή του δικύκλου που θα το φορέσει. Δεύτερον, προσφέρει τη δυνατότητα προσαρμογής σε πληθώρα μοντέλων, κάτι που θα τον κάνει ελκυστικό για εργοστασιακή τοποθέτηση (ΟΕΜ) από πολλούς κατασκευαστές και, τρίτον, απολαμβάνει την καινοτομία της απόσπασής του από το όχημα για να μείνει στο σώμα του αναβάτη, αντικαθιστώντας έτσι τζάκετ ή ανεξάρτητα γιλέκα με ενσωματωμένο αερόσακο που πωλούνται ξεχωριστά στην αγορά.