Panamerican Crossing 2014: Καναδάς - Αλάσκα

3/9/2014

Να λοιπόν που είχα πια φτάσει στον Καναδά, την μεγαλύτερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Η διαδρομή μου μέσα στο καναδέζικο έδαφος θα είχε σταθερά βορειοδυτική πορεία, αφού τελικός προορισμός μου ήταν πλέον η Αλάσκα.
Μετά τα σύνορα, στην ρότα της ΚΤΜ βρέθηκαν οι πόλεις Calgary και Edmonton, τις οποίες όμως και προσπέρασα τάχιστα. Προτιμούσα να διανυκτερεύω σε μικρές επαρχιακές κωμοπόλεις με απλούς ανθρώπους και νωχελικούς ρυθμούς καθημερινότητας, παρά σε μοντέρνα απρόσωπα αστικά κέντρα.
Μετά από δυο μέρες πορείας μέσα σε απέραντες επίπεδες εκτάσεις, προσέγγισα την κωμόπολη Dawson Creek, εκεί όπου η τεράστια πινακίδα με την επιγραφή "YOU ARE NOW ENTERING THE WORLD FAMOUS ALASKA HIGHWAY" σηματοδοτούσε την αρχή του Alaska Highway, ενός οδικού άξονα μήκους 1.300 μιλίων, που θα με οδηγούσε κατευθείαν στην Αλάσκα. Ο δρόμος Alaska Highway κατασκευάστηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, με την στρατιωτική συνεργασία Η.Π.Α. και Καναδά. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν στις 9/3/1942 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 8 μήνες και 12 μέρες. Η αρχική διαδρομή ήταν χωμάτινη και για την ολοκλήρωσής της εργάστηκαν περίπου 20.000 Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες.

Μέσα στις επόμενες 4 μέρες, οι δασώδεις, καταπράσινες πολιτείες της British Columbia και της Yukon είχαν την τιμητική τους στην προς βορρά πορεία μου. Πυκνά, βαθυπράσινα κωνοφόρα δάση, γοητευτικές λίμνες, πάμπολλα ποτάμια και ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές συνέθεταν ένα καθαρά σκανδιναβικό περιβάλλον, σχεδόν απαλλαγμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επέμβαση. Μικροί οικισμοί και οργανωμένες κωμοπόλεις (Fort Nelson, Watson Lake, Whitehorse) με φιλοξένησαν μέχρι την Αλάσκα, ενώ μέσα από τη τεράστια ποικιλία και αυθεντικότητα της καναδικής φύσης ευτύχισα να βιώσω στιγμές πραγματικής ελευθερίας και προσωπικής αναγέννησης.
Όμως, η πτώση μου από τα σκαλιά ενός μοτέλ στην κωμόπολη Whitehorse στάθηκε η αιτία ενός επώδυνου τραυματισμού στην ωμοπλάτη, που άρχισε να με ταλαιπωρεί αρκετά στην οδήγηση. Με δυνατούς πόνους στην περιοχή της ωμοπλάτης κατάφερα τελικά να φτάσω στα σύνορα της Αλάσκας και να βάλω "ρόδα" στην 52η πολιτεία των Η.Π.Α.
Στον μικρό οικισμό Tok έμεινα δυο μέρες σ’ ένα ξύλινο μπανγκαλόου μέσα στην καταπράσινη φύση της Αλάσκας για να ξεκουραστώ και να ετοιμαστώ για την επιστροφή μου (με πλοηγό ξανά τον Alaska Highway) στον Καναδά. Και μετά, πορεία για Νέα Υόρκη. Το "Panamerican Crossing 2014" έμπαινε πλέον στην τελική του φάση…

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/3/2026

Γεννημένος στην πόλη Maser της επαρχίας Treviso στον ιταλικό βορρά το 1935, ο Dino Signori ξεκίνησε ως αθλητής ποδηλασίας, αλλά πριν καν κλείσει τα 30 του χρόνια είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή τεχνικών παπουτσιών για το άθλημα αυτό.

Η περιοχή στην οποία γεννήθηκε και πέρασε τη ζωή του, άλλωστε, είχε μακρά ιστορία στην υποδηματοποιία της Ιταλίας από την 14ο αιώνα υπό τη διοίκηση της Βενετίας, στην οποία ανήκε.

Ο Signiori ίδρυσε τη Sidi το 1960, ονομάζοντάς τη από τα αρχικά του ονοματεπώνυμού του – SIgniori DIno – και ξεκίνησε από ένα μικρό εργαστήρι για να εξελιχθεί σε έναν πρωτοπόρο της τεχνικής υπόδησης, δημιουργώντας προϊόντα που έντυσαν τα πόδια πολλών σπουδαίων αθλητών της Μοτοσυκλέτας και του Ποδηλάτου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Sidi, Davide Rossetti, αποχαιρέτησε τον ιδρυτή της Sidi με τα παρακάτω λόγια: “Ο Dino Signori δεν ίδρυσε απλώς μια εταιρεία, αλλά άνοιξε έναν νέο δρόμο. Μας δίδαξε πως η πρόοδος έρχεται από την καθημερινή δέσμευση, τον σεβασμό προς τους ανθρώπους και την ικανότητα να χτίσεις ένα καλύτερο αύριο μέσω της σκληρής δουλειάς. Η κληρονομιά του ζει στις αξίες που καθοδηγούν σήμερα τη Sidi: πάθος, έρευνα και αφοσίωση, με την επιθυμία για καθημερινή πρόοδο.

“Απευθύνοντας τα συλλυπητήρια προς τον ιδρυτή Dino Signori, όλη η Sidi συγκεντρώνεται γύρω από την οικογένειά του και όλους όσους τον ήξεραν και αγαπούσαν, τιμώντας έναν πρωτοπόρο, έναν εφευρέτη που έχει πια καταστεί σημείο αναφοράς στον τομέα μας.”