Panamerican Crossing 2014: Kito - Mexico

18/8/2014

Από την πρωτεύουσα Kito, τα σύνορα της Κολομβίας απείχαν μόλις 180 χλμ. βόρεια. Οδηγώντας κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, ευτύχισα να αντικρίσω την συνοριακή μπάρα μετά από περίπου 2,5 ώρες. Διαβατήριο, άδεια κυκλοφορίας και οδήγησης, σφραγίδες, έντυπα και έτοιμος να εισβάλω στην πέμπτη και τελευταία νοτιοαμερικανική χώρα του Panamerican Crossing 2014. Μετά την Κολομβία ο Παναμάς, η Κεντρική Αμερική προ των πυλών…
Η διαδρομή μου στην Κολομβία άγγιζε τα 1.350 χιλιόμετρα, ενώ η κόκκινη γραμμή του χάρτη περνούσε από τις πόλεις Pasto, Cali, Medellin και Cartagena de Indias. Στην παράκτια Cartagena de Indias θα έπαιρνα ένα πλοίο για να αποβιβαστώ στον Παναμά, αφού ο οδικός άξονας "Panamericana Route" στο ύψος της πόλης Medellin, διακόπτεται προσωρινά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οδική σύνδεση Κολομβίας - Παναμά.
Για τις τρεις επόμενες μέρες ανεβοκατέβαινα με την μαύρη ΚΤΜ στις καταπράσινες πλαγιές των Άνδεων, με την ασφάλτινη λωρίδα να μεταμορφώνεται σε μια συνεχόμενη στριφογυριστή κορδέλα. Η τοπική φύση αντίθετα, με αφόπλισε με τις ποικιλόμορφες προτάσεις της, καθώς απόκρημνα φαράγγια, πυκνοφυτεμένα δάση, μικρές κοιλάδες και καταπράσινες βουνοπλαγιές αποτελούσαν τις ψηφίδες ενός ανυπέρβλητου "φυσικού" μωσαϊκού.
Όμως, η κυριότερη έννοια μου δεν ήταν οι ιδιαιτερότητες ή οι δυσκολίες της διαδρομής, αλλά η επικινδυνότητα που έκρυβε ένα οδικό πέρασμα από την Κολομβία λόγω της αυξημένης ναρκο-εγκληματικότητας, αλλά και του εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται τα τελευταία 40 χρόνια σε τούτη τη νοτιοαμερικανική χώρα μεταξύ των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC) και των κυβερνητικών στρατευμάτων. Έπρεπε να φυλάγομαι δηλαδή από δυο πλευρές. Ευτυχώς, κανένας και τίποτα δεν με πείραξε…
Στην πόλη Medellin, που αποτέλεσε όλη την δεκαετία του 1980 την παγκόσμια πρωτεύουσα των ναρκωτικών, επισκέφθηκα το σπίτι όπου σκοτώθηκε το 1993 ο διαβόητος βασιλιάς της κοκαΐνης Pablo Escobar, μια από τις μεγαλύτερες εγκληματικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα.
Στις ακτές της Καραϊβικής με περίμενε η απαστράπτουσα Cartagena de Indias, η πιο αυθεντική πολιτεία ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή. Εδώ, μετά από 26 ήμερες ταξιδιού και 8.670 χιλιόμετρα, γράφτηκε ο επίλογος του νοτιοαμερικανικού σκέλους του "Panamerican Crossing 2014".

Για να βάλω ρόδα στην Κεντρική Αμερική, και συγκεκριμένα στον Παναμά, θα έπρεπε να πάρω από το λιμάνι της Cartagena ένα από τα πλοία που εκτελούν το δρομολόγιο Κολομβία - Παναμά. Προς μεγάλη μου όμως έκπληξη, όλα τα καράβια που πήγαιναν στον Παναμά δεν ήταν επιβατικά, αλλά πλοιάρια που μετέφεραν τουρίστες για μια μικρή κρουαζιέρα στα νερά της Καραϊβικής. Μην έχοντας άλλη επιλογή, δήλωσα λοιπόν συμμετοχή για μια τετραήμερη κρουαζιέρα στα τροπικά νησιά San Blas του Παναμά. Η μοτοσυκλέτα χρειάστηκε όμως να φορτωθεί (αλλά και να ξεφορτωθεί) από το πλοίο με αρκετά παράδοξο τρόπο, λες και επρόκειτο για ένα τσουβάλι με πατάτες.
Επτά μικρά σε έκταση κράτη συνθέτουν τον χάρτη της Κεντρικής Αμερικής. Ο Παναμάς, η Κόστα Ρίκα, η Νικαράγουα, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα ήταν οι έξι κεντροαμερικανικές χώρες που καρτερούσαν εμένα και την μαύρη ΚΤΜ να με ξεναγήσουν στους δρόμους τους τις αμέσως επόμενες ημέρες. Μέχρι τα σύνορα του Μεξικού, την πόρτα της Βόρειας Αμερικής, είχα να διανύσω περίπου 2.500 χιλιόμετρα.
Στην Πόλη του Παναμά παρέμεινα για δυο μέρες. Η χλιδάτη πρωτεύουσα του Παναμά με εντυπωσίασε με την μοντέρνα προσωπικότητά της, ενώ με την επίσκεψή μου στην Διώρυγα του Παναμά (απ’ όπου διέρχονται τα πλοία) ολοκληρώθηκε η γνωριμία μου με την πιο κοσμοπολίτικη πόλη της Κεντρικής Αμερικής.
Μετά τον Παναμά, κι αφού οδήγησα για περίπου 490 χιλιόμετρα, με περίμενε ο τροπικός παράδεισος της Κόστα Ρίκα. Όλη η διαδρομή μέσα στην χώρα (550 χλμ.) είχε ένα και μόνο χρώμα: πράσινο! Είναι γνωστό ότι η Κόστα Ρίκα αποτελεί έναν διεθνή οικολογικό προορισμό, ιδανικό για οικοτουρισμό, αφού τουλάχιστον το 30% της χώρας είναι ενταγμένο στο σύστημα των εθνικών πάρκων.
Τρίτος σταθμός στο κεντροαμερικανικό σκέλος του "Panamerican Crossing 2014" η Νικαράγουα. Περίπου 290 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω μέσα στην χώρα, ενώ για την μια και μοναδική διανυκτέρευσή μου κατέλυσα στην Leon, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νικαράγουα. Καμάρι της Leon αποτελεί ο καθεδρικός ναός της πόλης, ο μεγαλύτερος της Κεντρικής Αμερικής.
Με την άφιξη μου στην Ονδούρα, είχα φτάσει στην μέση περίπου της κεντροαμερικανικής διαδρομής του "Panamerican Crossing 2014". Εκτός από την Ονδούρα, σειρά είχαν κατόπιν το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα να υποδεχτούν την μαύρη ΚΤΜ. Λίγα τα χιλιόμετρα στο έδαφος της κάθε χώρας, λίγες φυσικά και οι ημέρες που ξόδεψα για να τις διασχίσω.
Στην Ονδούρα, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κύλησαν μόνο για 135 χιλιόμετρα (πάντα πάνω στην τροχιά του οδικού άξονα Panamericana Routa), στο γειτονικό Ελ Σαλβαδόρ βρέθηκα να οδηγώ για 350 χλμ. (εδώ τουλάχιστον διανυκτέρευσα κιόλας), ενώ σαφώς περισσότερα χιλιόμετρα και χρόνο ξόδεψα στην Γουατεμάλα. Στην συγκεκριμένη κεντροαμερικανική χώρα, που αποτέλεσε μαζί με το Νότιο Μεξικό την εστία ανάπτυξης του λαμπρού πολιτισμού των Μάγια, έμεινα για δυο ημέρες στην Antigua, την πιο τουριστική και γραφική πόλη της Γουατεμάλα.

Η Antigua, που την περίοδο της Ισπανικής αποικιοκρατίας εκτελούσε χρέη πρωτεύουσας της Ισπανικής Αντιβασιλείας της Γουατεμάλα, ήταν μια καλοδιατηρημένη πολιτεία εποχής που με γοήτευσε αφάνταστα. Αποικιακά σπίτια, λιθόστρωτα σοκάκια, εκκλησίες, αρχοντικά και δημόσια κτίρια με ταξίδεψαν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω στον χρόνο.
Αντίθετα, στην μεγάλη υπαίθρια αγορά της πόλης, οι πάγκοι με τα πολύχρωμα, εξωτικά φρούτα, το πλήθος των ετερόκλιτων εμπορευμάτων, οι πλανόδιοι μικροπωλητές, οι ζητιάνοι, οι γραφικές γυναικείες φιγούρες και τα υπαίθρια εστιατόρια συνιστούσαν μια καθαρά λατινοαμερικάνικη εμπορική φιέστα που με καθήλωσε με τους ζωντανούς ρυθμούς και τον έντονο δυναμισμό της.
Το Μεξικό ήταν η πύλη εισόδου μου στην Βόρεια Αμερική. Περίπου 1.950 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω στην πατρίδα του Emilio Zapata, ενώ κυριότερος σταθμός μου στο Μεξικό ήταν η Πόλη του Μεξικού, μια χαώδη μεγαλούπολη 18.000.000 κατοίκων.
Στην μεξικάνικη megacity έμεινα 4 μέρες, αφού, εκτός από τα πάμπολλα και ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης, είχα να κάνω και σέρβις στην μοτοσυκλέτα, η οποία είχε συμπληρώσει από την αρχή του ταξιδιού 13.000 χλμ. Έπρεπε κι αυτή να λάβει το δωράκι της για τον κόπο που είχε κάνει με φέρει ως εδώ…

https://bit.ly/MOTO_682

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

BMW: Τρεις συλλεκτικές μοτοσυκλέτες σειράς M για τα 100 χρόνια του Nürburgring

Σε 100 μονάδες το κάθε μοντέλο για τα 100 χρόνια της "Πράσινης Κόλασης"

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/9/2026

Οι M 1000 RR, M 1000 R και M 1000 XR αποκτούν τις περιορισμένης παραγωγής εκδόσεις 100 ετών του Nürburgring, με μόλις 100 μοτοσυκλέτες από καθεμιά και κοινό πράσινο χρώμα εμπνευσμένο από την Πράσινη Κόλαση του Nordschleife.

Το 2027 το Nürburgring συμπληρώνει έναν αιώνα ιστορίας και η BMW Motorrad, σε συνεργασία με τη BMW M, θα το γιορτάσει με τρεις ειδικές εκδόσεις των κορυφαίων M μοτοσυκλετών της. Οι M 1000 RR, M 1000 R και M 1000 XR θα κυκλοφορήσουν ως συλλεκτικές εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής με αφορμή τα 100 έτη του Nürburgring, με την παραγωγή κάθε μοντέλου να περιορίζεται σε μόλις 100 μοτοσυκλέτες παγκοσμίως.

Οι τρεις εκδόσεις θα έχουν κοινό χρωματικό θέμα σε πράσινο του Nürburgring και στοιχεία που παραπέμπουν άμεσα στη Nordschleife. Η BMW δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τις τιμές, ενώ η διάθεση των μοτοσυκλετών αναμένεται προς το τέλος του 2027.

Δυστυχώς οι Βαυαροί φαίνεται να έχουν παγιώσει σαν τακτική την παρουσίαση μοντέλων μέσω CGI (Computer Generated Imagery), όπως έκαναν και με τα R 1300 RΤ και R 1300 RS του 2025.

Πέρα όμως από την περιορισμένη παραγωγή όμως, το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης σειράς βρίσκεται κυρίως στην πίστα που αποτελεί την έμπνευσή της.

73 στροφές σε 21 χιλιόμετρα

Ο Nordschleife, δηλαδή ο Βόρειος Γύρος, αποτελεί την παλιά διαμόρφωση του Nürburgring και έχει μήκος 12,9 μίλια, δηλαδή περίπου 20,8 χιλιόμετρα. Η διαδρομή περιλαμβάνει 73 στροφές και θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές πίστες στον κόσμο για τους οδηγούς αλλά και για τα οχήματα, ενώ δίπλα της είναι χτισμένη η σύγχρονη πίστα που κατά καιρούς έχει φιλοξενήσει αγώνες όλων των παγκοσμίων πρωταθλημάτων σε δύο και τέσσερις τροχούς.

Το διάσημο πλέον προσωνύμιο "Πράσινη Κόλαση" προέρχεται από τον Σκωτσέζο πρώην οδηγό αγώνων F1 Jackie Stewart, o οποίος αγωνίστηκε από το 1965 μέχρι λαμβάνοντας μέρος σε 99 Grand Prix και κατακτώντας 27 νίκες, επίδοση ρεκόρ στην εποχή του. Ο Βρετανός χρησιμοποίησε τον όρο για να περιγράψει τις απαιτήσεις του Nordschleife καθώς η πίστα συνδυάζει μεγάλες υψομετρικές διαφορές, γρήγορα τμήματα, τυφλές στροφές και όλα τα ανωτέρω με ελάχιστα περιθώρια λάθους, κάνοντας το Nordschleife επί δεκαετίες σημείο αναφοράς για την εξέλιξη αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, προσφέροντας έναν χώρο όπου οι κατασκευαστές μπορούσαν να δοκιμάσουν τις πραγματικές αντοχές των οχημάτων τους.

Για τη BMW M ειδικότερα, το Nürburgring αποτελεί εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια σημείο αναφοράς, πίστα εξέλιξης και ουσιαστικά μέρος της αγωνιστικής και τεχνολογικής ταυτότητας της.

Τρεις M, τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις

Οι τρεις ειδικές εκδόσεις βασίζονται στα αντίστοιχα μοντέλα παραγωγής, όμως μοιράζονται ένα κοινό πακέτο αισθητικών και εξοπλιστικών στοιχείων.

Κάθε μοτοσυκλέτα θα διαθέτει το λογότυπο με την χάραξη του Nordschleife στο ρεζερβουάρ, ειδικό σχέδιο για την επέτειο στο κάλυμμα του φίλτρου αέρα, μαύρο ψαλίδι και υποπλαίσιο, εξάτμιση της Akrapovic, ενώ η σέλα θα είναι επενδυμένη με δέρμα Alcantara και κεντητό τον αριθμό "100".

Στο αποκλειστικό πακέτο περιλαμβάνονται επίσης carbon τροχοί με γραφικά σε πράσινο του Nürburgring και πιστοποιητικό γνησιότητας για κάθε μοτοσυκλέτα.

Στον στάνταρ εξοπλισμό περιλαμβάνεται το M Track Package, ενώ η BMW θα παραδίδει επίσης ειδικό paddock stand, μαζί με πείρο στήριξης και αντίστοιχο χαλάκι μοτοσυκλέτας με τα σχετικά λογότυπα και γραφικά.

Μ 1000 RR: Η αγωνιστική

Η M 1000 RR 100 αποτελεί την πιο άμεση σύνδεση με τους αγώνες. Πρόκειται για τη superbike της BMW M, η οποία έχει εξελιχθεί με σαφή προσανατολισμό στην αγωνιστική χρήση και χρησιμοποιείται ως βάση για συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις.

Ο κινητήρας της έχει αγωνιστεί τόσο στα WSBK όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM, ενώ η αεροδυναμική της έχει σχεδιαστεί για υψηλές ταχύτητες και σταθερότητα στην πίστα.

M 1000 R: Η streeetfighter

Η M 1000 R ακολουθεί διαφορετική προσέγγιση. Είναι η γυμνή M της σειράς, με τον κινητήρα, το πλαίσιο και τα ηλεκτρονικά συστήματα να προέρχονται από την ίδια λογική εξέλιξης που εφαρμόζει η BMW M στις μοτοσυκλέτες της.

Και εδώ το M Cover Kit περιλαμβάνεται στον στάνταρ εξοπλισμό.

M 1000 XR: H ταξιδιάρα

Η τρίτη έκδοση είναι η M 1000 XR, μια μοτοσυκλέτα που συνδυάζει επιδόσεις και δυνατότητα άνετης κάλυψης μεγάλων αποστάσεων.

Η M 1000 XR διατηρεί μια πιο συμβατική και ξεκούραστη θέση οδήγησης και εργονομία, ενώ η ειδική έκδοση χρησιμοποιεί την ίδια πράσινη χρωματική ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά στοιχεία των δύο άλλων μοντέλων.

Με αφορμή την ίδια επέτειο θα δημιουργηθούν και ανάλογες επετειακές συλλεκτικές εκδόσεις για έξι μοντέλα αυτοκινήτων της βαυαρικής εταιρείας, M2, M3 Sedan, BMW M3 Touring, M4 Coupé, M5 Sedan και M5 Touring.