Panamerican Crossing 2014: La Paz – Lima

15/7/2014

"Μετά την διήμερη παραμονή μου στην πρωτεύουσα La Paz, και αφού πρώτα την περιπλανήθηκα όσο μπορούσα, αναχώρησα με προορισμό τα σύνορα του Περού (110 χιλιόμετρα βορειοανατολικά). Πριν όμως περάσω τα σύνορα, ήθελα να κάνω μια στάση στην αρχαία πόλη Tiwanaku. Πρόκειται για ένα λατρευτικό κέντρο της προκολομβιανής περιόδου, με αξιόλογες αρχαιολογικές μαρτυρίες, οι οποίες αποτελούν σημεία αναφοράς για όλη τη Νότια Αμερική. Άξιζε τελικά η στάση…
Η πρώτη διανυκτέρευση στο Περού έγινε στην πόλη Puno, δίπλα στις όχθες της λίμνης Titikaka, της ψηλότερης πλεύσιμης λίμνης στο κόσμο (3.812 μ.). Την επομένη, το ΚΤΜ με οδήγησε μετά από 390 χιλιόμετρα πορείας στην πόλη Κούσκο, την ιερή πρωτεύουσα των Ίνκας. Το Kusko σήμερα είναι η τουριστικότερη πόλη του Περού και αυτό οφείλεται, τόσο στην πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά της πόλης, όσο και στην γειτνίασή της με το θρυλικό Machu Picchu, την μυστηριώδη ινκαϊκή πολιτεία των Άνδεων. Εξυπακούεται ότι επισκέφθηκα και το Machu Picchu, έστω κι αν χρειάστηκε να μπω σ’ ένα τουριστικό γκρουπ για μια ολόκληρη μέρα…

Καλές οι Άνδεις και το Kusko, έπρεπε όμως να κατέβω στην παραλία, και συγκεκριμένα στις ακτές του Ειρηνικού, κοντά στην πόλη Nazca-μόλις 650 χιλιόμετρα με χώριζαν για να φωνάξω “Θάλαττα, Θάλαττα”. Και ξεκίνησε η κατάβαση… Για 14 ώρες, η λέξη “ευθεία” ήταν μια άγνωστη έννοια, τα ρουλεμάν του τιμονιού πήραν φωτιά, τα φρένα δούλευαν ασταμάτητα και εγώ έδινα συνεχώς κουράγιο στο ταλαιπωρημένο μου κορμί. Τελικά τα κατάφερα, έφτασα στο επίπεδο της θάλασσας.
Η Nazca φημίζεται για τους διάσημους διαδρόμους της, που είναι χαραγμένοι πάνω στην άγονη πεδιάδα της (έργο του 900 – 600 π. Χ.). Διάφοροι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για κοσμοδρόμια που κατασκεύασαν στο παρελθόν άγνωστοι επισκέπτες από το διάστημα, ενώ άλλοι μιλούν για την χρησιμότητα των συγκεκριμένων διαδρομών σε περιόδους λειψυδρίας ή για αστρολογικές μελέτες.
Από την Nazca, το ΚΤΜ με οδήγησε εύκολα και γρήγορα κατόπιν στην πρωτεύουσα Lima, όπου και ολοκληρώθηκε την 14η μέρα του “Panamerican Crossing 2014” το δεύτερο νοτιοαμερικανικό ετάπ, από την La Paz στην Lima."

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.