Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.

Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Εθελοντές μοτοσυκλετιστές εκπαιδεύουν σκύλους-οδηγούς τυφλών

Μια κίνηση στο Ηνωμένο Βασίλειο βάζει τις μοτοσυκλέτες στην εκπαίδευση κουταβιών

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/4/2026

Οι Βρετανοί μοτοσυκλετιστές καλούνται να συμμετάσχουν στην εκπαίδευση σκύλων-οδηγών, όχι μοτοσυκλέτας φυσικά, αλλά σκύλων βοηθείας για ανθρώπους με δυσκολίες όρασης, μαθαίνοντας στα κουτάβια να εξοικειωθούν με τον θόρυβο, την κίνηση και γενικά τις απρόβλεπτες συνθήκες του δρόμου.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Guide Dogs for the Blind Association (GDBA) απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε αναβάτες ζητώντας τη συμβολή τους σε ένα στάδιο της εκπαίδευσης των σκύλων-οδηγών. Στόχος είναι τα κουτάβια να αποκτήσουν από νωρίς εξοικείωση και εμπειρίες που θα τα βοηθήσουν να διαχειρίζονται με ασφάλεια και ψυχραιμία τα ερεθίσματα της χαοτικής κυκλοφορίας στους δρόμους.

Καθώς οι δρόμοι γίνονται ολοένα και πιο πολυσύχναστοι, οι έντονοι ήχοι και η παρουσία μοτοσυκλετών μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα αγχωτικοί για έναν νεαρό σκύλο-οδηγό. Σε αντίθεση με τα έμπειρα ζώα, που έχουν ήδη εξοικειωθεί να φιλτράρουν τα ερεθίσματα, τα κουτάβια ενδέχεται να τρομάξουν, να χάσουν τη συγκέντρωσή τους ή ακόμη και να αντιδράσουν απρόβλεπτα, κάτι που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τον άνθρωπο που βασίζεται σε αυτά.

Για τον λόγο αυτό, η GDBA προσπαθεί να εντάξει το “πακέτο” του μοτοσυκλετιστή στην κοινωνικοποίηση των νεαρών σκύλων σε πραγματικές συνθήκες. Μέσα από την επαφή με μοτοσυκλέτες, εξοπλισμό αναβάτη και διαφορετικά περιβάλλοντα, τα ζώα μαθαίνουν να παραμένουν ήρεμα και συγκεντρωμένα, ακόμα και όταν γύρω τους επικρατεί έντονη δραστηριότητα.

Η ανάγκη για εθελοντές είναι συνεχής και στην προσπάθεια αυτή έχει ήδη συμβάλει το Harley-Davidson Owners’ Group (HOG), με μέλη του παραρτήματος του να συμμετέχουν σε δράσεις εξοικείωσης των κουταβιών με μοτοσυκλέτες.

Όπως επισημαίνει η υπεύθυνη εκπαίδευσης κουταβιών της οργάνωσης, οι μοτοσυκλέτες μπορούν να αποτελέσουν πηγή έντονου στρες για έναν σκύλο, κάτι που για έναν σκύλο-οδηγό δεν είναι απλώς ενόχληση, αλλά εν δυνάμει κίνδυνος. Η σωστή εκπαίδευση και έκθεση σε τέτοιες συνθήκες με στόχο την απευαισθητοποίηση στα ερεθίσματα αυτά, είναι καθοριστική για την ασφάλεια και την αυτονομία των ατόμων με δυσκολίες όρασης.

Η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει έναν διαφορετικό ρόλο για τη μοτοσυκλέτα, πέρα από μέσο μετακίνησης ή ψυχαγωγίας, ως εργαλείο που συμβάλει στην εκπαίδευση πιο ικανών και αξιόπιστων σκύλων-οδηγών.