Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.

Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/12/2025

Η Nadia Padovani μιλά ανοιχτά για τον σεξισμό που αντιμετώπισε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει από τότε που ανέλαβε την Gresini Racing το 2021.

Αναλαμβάνοντας τα ηνία της Gresini Racing μετά τον τραγικό θάνατο του συζύγου της και πρώην αναβάτη Fausto Gresini, από COVID-19 στις αρχές του 2021, η Nadia Padovani βρέθηκε ξαφνικά να κουβαλά το διπλό βάρος της προσωπικής απώλειας και την ευθύνη να κρατήσει ζωντανή μια από τις ιστορικότερες ομάδες στα paddock των MotoGP.

Καθώς ο σύζυγος Fausto της είχε ζητήσει να πουλήσει τα πάντα αν του συνέβαινε ποτέ κάτι, εκείνη παρά τις επιθυμίες του, μόλις μια μέρα πριν από την κηδεία του Fausto, αποφάσισε να συνεχίσει και να ανασυγκροτήσει την ομάδα των MotoGP, με τη στήριξη των γιων της.

Παρά το δυστυχές πλαίσιο ανάληψης της ηγεσίας, κατάφερε να μεταμορφώσει τη Gresini σε μια από τις πλέον ανταγωνιστικές ομάδες της σύγχρονης εποχής, έχοντας από το 2022 κατακτήσει νίκες με όλους τους αναβάτες που παρέταξε, ενώ ανέβηκε στο top-3 του πρωταθλήματος με τους Enea Bastianini, Marc Marquez και Alex Marquez.

Το 2025 η ομάδα πανηγύρισε τέσσερις νίκες χάρη στους Alex Marquez και Fermin Aldeguer, με τον πρώτο να τερματίζει δεύτερος στη συνολική βαθμολογία οδηγώντας Ducati μοτοσυκλέτα προηγούμενου έτους.

H BK8 Gresini Racing κατόρθωσε υπό την ηγεσία της Padovani το 2025 να κερδίσει του τίτλ

ους τόσο για τον καλύτερο ανεξάρτητο αναβάτη (Alex Marquez) όσο και για την καλύτερη συνολικά ανεξάρτητη ομάδα, εξασφαλίζοντας για το 2026, στον Alex Marquez εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του ίδιου έτους, για πρώτη φορά ως αναβάτης της Gresini.

Παρά τις επιτυχίες, η ίδια λέει πως ο σεξισμός δεν σταμάτησε ποτέ. Όπως αποκάλυψε σε συνέντευξη της, η αρνητική αυτή αντιμετώπιση ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.

Όταν ρωτήθηκε αν κάποιοι χορηγοί αποχώρησαν μετά τον θάνατο του Fausto και τη δική της ανάληψη της ομάδας, απάντησε:
“Πολλοί όχι, γιατί είχαν μεγάλη αγάπη για τον Gresini. Αλλά κάποιοι το έκαναν. Ένας μεγάλος χορηγός, μια εταιρεία από την Άπω Ανατολή που επρόκειτο να έρθει το 2022, όταν έμαθαν ότι ο Fausto δεν ήταν πια μαζί μας, δεν ήθελαν πλέον να συμμετέχουν.
Δεν τους άρεσε η ιδέα να υπάρχει μια γυναίκα επικεφαλής της ομάδας. Ήταν μεγάλο πλήγμα”.

Nadia Padovani Η Padovani θυμάται την πίεση εκείνων των πρώτων ημερών:
“Όταν αποσύρθηκαν, είχα μόλις δώσει το ΟΚ στη Ducati για τις μοτοσυκλέτες. Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Υπήρχαν τόσα πολλά προβλήματα το 2021, μικρά πράγματα που όλα μαζί γίνονταν ασφυκτικά. Αλλά τα καταφέραμε”.

Παρά τις επιτυχίες και την αναγνώριση που έχει πλέον κερδίσει μέσα στο paddock, παραδέχεται ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν στιγμές μέσα στο ίδιο της το γκαράζ όπου άνδρες απευθύνονται σε άλλους άνδρες, “υποθέτοντας ότι μια γυναίκα δεν ξέρει πώς να χειριστεί ορισμένα θέματα”.

“Συμβαίνει λιγότερο από πριν, αλλά συνεχίζει να συμβαίνει”, λέει.
“Στην αρχή με πλήγωνε, αλλά τώρα ούτε που το προσέχω. Ξέρω τι έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, διορθώνοντας πράγματα, καταστάσεις, συγκρούσεις που υπήρχαν για καιρό και δεν είχαν ποτέ λυθεί, ούτε από τον σύζυγό μου”.

Περιγράφει επίσης ότι χρειάστηκε να πάρει δύσκολες αποφάσεις:
“Ακόμη και να αφήσω στο σπίτι ανθρώπους που δεν αποδέχονταν τον ρόλο μου.
Ή εκείνους που έλεγαν "Έτσι το κάναμε πάντα…", μια στάση που δεν μου ταίριαζε ποτέ. Δεν το ανέχτηκα. Οι άνδρες τείνουν να κάνουν τα πράγματα πιο περίπλοκα απ’ όσο είναι”.

Και κλείνει με την δήλωση, συνεχίζοντας να φλερτάρει και η ίδια με τον σεξισμό, “Εμείς οι γυναίκες είμαστε πιο έξυπνες. Το να συνδυάζουμε δουλειά, παιδιά και στη δική μου περίπτωση γονείς, μας έχει μάθει να λύνουμε προβλήματα γρήγορα”.