Panamerican Crossing 2014: Lima – Kito

21/7/2014

Στη Lima έμεινα δυο μέρες, για ξεκούραση και ανασυγκρότηση ενόψει των υπόλοιπων 1.450 χιλιομέτρων που είχα ακόμα να κάνω στα βόρεια του Περού, από την πρωτεύουσα Lima ως τα σύνορα του Ισημερινού (Εκουαδόρ). Το γεγονός όμως που σημάδεψε την παραμονή μου στην Lima ήταν η αποτυχημένη απόπειρα κλοπής της φωτογραφικής μου μηχανής μέρα-μεσημέρι στο κέντρο της πόλης. Ευτυχώς, την γλίτωσα τελευταία στιγμή, χάρη στο γρήγορο τρέξιμό μου…
Για την πορεία μου στο βόρειο Περού, ο οδικός άξονας “Panamericana Norte” πρόσφερε το ασφάλτινο ίχνος του, ενώ οι πόλεις Trujillo, Punte και Tumbe ήταν εκείνες που είδαν την μαύρη ΚΤΜ να περνά μέσα από τους δρόμους τους. Κι όσον αφορά το τοπίο καθοδόν, το ίδιο και απαράλλαχτο μ’ εκείνο που μ’ είχε συντροφεύσει από την Nazca ως την Lima: έρημος και πάλι έρημος.


Με την παρουσία μου στο Εκουαδόρ, το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μια πυκνή υποτροπική βλάστηση ανέλαβε να βάλει (πράσινο) χρώμα στην ζωή μου, ενώ τα αδιάβροχα που βγήκαν από τις αποσκευές ήταν η απόδειξη ότι βρισκόμουν πλέον στα γεωγραφικά όρια της τροπικής χώρας, που έχει να επιδείξει ένα κλίμα με ελάχιστες εποχιακές θερμοκρασιακές μεταβολές, αλλά με άφθονες βροχές, κυρίως στην υγρή περίοδο. Ειδικά το τελευταίο, το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που μπήκα στον Ισημερινό!
Η πρωτεύουσα Kito απείχε 540 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ο στενός οδικός άξονας, "βαρυφορτωμένος" με φορτηγά και επιβατικά αυτοκίνητα, με κούρασε αρκετά, αλλά αποζημιώθηκα με την τιμή της βενζίνης: 0,30 ευρώ/λίτρο!
Στο Kito με φιλοξένησε ένα νεαρό ζευγάρι ντόπιων, ο Αλφόνσο και η Μαργαρίτα, που έτυχε να γνωρίσω την προηγούμενη μέρα στα σύνορα. Αποδείχτηκε η καλύτερη ευκαιρία να γνωρίσω τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της πόλης, της οποίας το πανέμορφο ιστορικό κέντρο περιλαμβάνεται στην λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Και φυσικά, δεν παρέλειψα να επισκεφθώ το τεράστιο πέτρινο μνημείο "Mited Del Mundo", που βρισκόταν μόλις 30 χιλιόμετρα βόρεια του Kito. Έχει κτιστεί στο γεωγραφικό σημείο που περνά η νοητή γραμμή του Ισημερινού και θεωρητικά χωρίζεται το βόρειο από το νότιο ημισφαίριο της γης.

Ducati Panigale V4 - Κέρδισε το βραβείο Good Design Award 2025

To τρίτο βραβείο σχεδιασμού του μοντέλου μετά τα iF Design και Red Dot
Ducati Panigale V4
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Μπορεί το τελευταίας κοπής Ducati Panigale V4 να έχασε το χαρακτηριστικό μονόμπρατσο ψαλίδι-ποίημα, και να κατηγορήθηκε πως στον γενικότερο ανασχεδιασμό του θυμίζει πλέον ιαπωνική Superbike του σωρού -βαρύ-, όμως οι κριτές design στα βραβεία iF, Red Dot και Good Design έχουν διαμετρικά αντίθετη άποψη, φορτώνοντας την ιταλική μοτοσυκλέτα με δάφνες.

Μετά από τα δυο πρώτα βραβεία σχεδιασμού (iF και Red Dot) σειρά είχαν τα Good Design Awards του 2025, όπου το Ducati Panigale V4 κέρδισε το βραβείο αριστείας σχεδιασμού.

Τα συγκεκριμένα βραβεία Καλού Σχεδιασμού διοργανώνονται από το Chicago Athenaeum, το Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού και το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Αρχιτεκτονική, την Τέχνη, το Design και τις Αστικές Σπουδές. Τα Good Design Awards ιδρυθήκαν στο Σικάγο το 1950 από τους Eero Saarinen και τους Charles και Ray Eames, και βραβεύουν σε ετήσια βάση ότι θεωρούν πως ξεχωρίζει σχεδιαστικά.

Good Design Awards Greece

Σημειώστε πως το 2026, τα Good Design Awards έρχονται στην Ελλάδα με το Good Design Show να ξεκινά στις 20 Μαρτίου, στην Αθήνα -Μητροπόλεως 74-, όπου θα εκτεθούν βραβευμένα σχέδια -λέτε να δούμε και το Panigale;

Panigale V4

Το Panigale V4 βρίσκεται τώρα στην 7η γενιά του, και αντιπροσωπεύει τη δίψα της Ducati για νίκες και τίτλους στην πίστα, ενώ αποτελεί και το απόλυτο φαβορί για το Πρωτάθλημα Superbike του 2026. Προχωρημένη αεροδυναμική, ιταλικός σχεδιασμός σε κάθε λεπτομέρεια και κορυφαία εξαρτήματα συνθέτουν την απόλυτη ιταλική Superbike πρόταση, που όπως αναφέρει ο επικεφαλής design της Ducati, Andrea Ferraresi “στοχεύει στη δημιουργία έντονων συναισθημάτων με την πρώτη κιόλας ματιά, και στην εκπλήρωση των υποσχέσεων του design της όταν βρεθεί εν κινήσει.”

Μια μοτοσυκλέτα που έχει ως πρόγονο την εμβληματική 916, σίγουρα έρχεται με ψηλές απαιτήσεις, και η αναζήτηση από την Ducati “τίτλων ευγενείας” για αυτήν περιλαμβάνει πέρα από τις πίστες και τους οίκους βράβευσης του σχεδιασμού της.