Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".

Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

https://bit.ly/MOTO_677

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/4/2026

Τα τρία μοντέλα Tricity που είναι σήμερα διαθέσιμα στην Ιαπωνία δεν θα παραμείνουν έτσι για πολύ καιρό ακόμη, καθώς η Yamaha προτίθεται να σταματήσει να πουλά τα τρίτροχα σκούτερ στην πατρίδα της.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει πλέον αναρτήσει στις σελίδες των τριών εκδόσεων Tricity της ιαπωνικής αγοράς (125, 155 και 300), το 125 θα ολοκληρώσει τον κύκλο του το φετινό Καλοκαίρι, το 155 θα ακολουθήσει το Φθινόπωρο, ενώ το 300 ήδη διαθέτει μόνο το προϋπάρχον στοκ του στη χώρα.

Παραδόξως η Yamaha δεν έχει παρουσιάσει στην Ιαπωνία το νέο Tricity 300 με τον αερόσακο και η απόφαση να σταματήσει τη διάθεση των τριών LMW (Leaning Multi Wheeler) μοντέλων της δεν συνοδεύεται από κάποια επίσημη δικαιολογία.

Αυτό έρχεται σε συνέχεια της απόσυρσης από την ιαπωνική αγορά και του Niken το 2024 (μόλις έναν χρόνο αφότου είχε αναβαθμιστεί με τον νέο CP3 των 890cc), αφήνοντας τη Yamaha χωρίς κανένα LMW μοντέλο στη διαθέσιμη γκάμα της πατρίδας της.

Όσον αφορά τις δικές μας αγορές, τόσο το Niken όσο και τα Tricity συνεχίζουν απρόσκοπτα την πορεία τους με το βλέμμα στο μέλλον, καθώς το 125 ανανεώθηκε πέρυσι και το 300 φέτος - κανείς λογικός δεν θα ανανέωνε ένα μοντέλο, καινοτομώντας μάλιστα με την ενσωμάτωση αερόσακου, αν αυτό όδευε προς το τέλος του.

Η απόφαση της Yamaha αφορά αποκλειστικά στην αγορά της Ιαπωνίας, όπου ίσως οι πωλήσεις να μην ήταν στο επίπεδο που θα περίμεναν, ωστόσο η συνεχής ανανέωση των Tricity είναι η πειστικότερη απόδειξη της επιτυχίας που απολαμβάνουν αυτά τα σκούτερ στις ευρωπαϊκές αγορές.