Panamerican Crossing 2014: Mexico – Η.Π.Α.

19/8/2014

Στις τέσσερεις μέρες που έμεινα στην μεξικάνικη πρωτεύουσα έτρεχα σαν τρελός να τα προλάβω όλα. Σέρβις στην μαύρη ΚΤΜ, ξενάγηση στα ιστορικά αξιοθέατα της πόλης (καθεδρικό ναό, προεδρικό μέγαρο, πλατεία Plaza Garibaldi, Εθνικό-Ιστορικό Μουσείο, πυραμίδες Teotihuacan, κ.τ.λ.), να συντάξω την ανταπόκριση στο ΜΟΤΟ και να επανασχεδιάσω τη μετέπειτα διαδρομή μου.
Ναι, είχα αποφασίσει μετά το Μεξικό να αλλάξω την ρότα του "Panamerican Crossing". Κανονικά, με την είσοδό μου στις Η.Π.Α. θα κατευθυνόμουν ανατολικά στην Νέα Υόρκη. Όμως, στο αρρωστημένο μου μυαλό είχε σφηνωθεί μια τρελή ιδέα: να πάω στην Νέα Υόρκη μέσω… Αλάσκας! Και αυτό τελικά ξεκίνησα να κάνω. Μέχρι εδώ είχα κάνει 13.000 χιλιόμετρα και τώρα θα έπρεπε να κάνω ακόμα 13.700! Η απόλυτη χιλιομετρική διαστροφή…
Στις Η.Π.Α, έξι πολιτείες (Texas, New Mexico, Arizona, Utah, Wyoming, Montana) με καλωσόρισαν στα εδάφη τους, ενώ καθοριστικό ρόλο στην σχεδίαση της διαδρομής έπαιξε ο αυτοκινητόδρομος Route 66 (ή αλλιώς "Mother Road"), ο πιο διάσημος ίσως δρόμος του κόσμου. Ήθελα οπωσδήποτε να κυλήσω τους τροχούς της μοτοσυκλέτας μου πάνω στον θρυλικό δρόμο της Αμερικής και να ζήσω λίγο από την μαγεία της διαδρομής και να νιώσω την αξεπέραστη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει η απεραντοσύνη του αμερικανικού τοπίου και οι ατέρμονες ασφάλτινες ευθείες του "Route 66".


Τον ιστορικό δρόμο των Η.Π.Α. τον συνάντησα στην πόλη Amarillo του Texas και ταξιδέψαμε μαζί για περίπου 950 χιλιόμετρα δυτικά. Η διαδρομή ήταν αρκετά τουριστική, δεν παρουσίαζε ιδιαίτερες οδικές δυσκολίες και σε όλο το μήκος της υπήρχαν ικανοποιητικές υποδομές για ύπνο και φαγητό.
Για να απαθανατίσω τα γνωστότερα αξιοθέατα της διαδρομής του Route 66, επιβεβλημένες ήταν οι στάσεις στις πόλεις Amarillo (επίσκεψη στο φημισμένο Steakhouse "The Big Texan Steak Ranch" και στο αγρόκτημα με τις "φυτεμένες" Κάντιλακ “Cadillac Ranch”), όπως και στις κωμοπόλεις Williams, Ash Fork, Selligman, Hackberry και Kingman της πολιτείας Arizona.
Σκοπός μου όμως δεν ήταν να διατρέξω όλον τον Route 66, αλλά να πάω στην Αλάσκα. Έτσι, στην Αριζόνα αποχαιρέτησα τον Route 66 και στράφηκα βόρεια προς τα καναδέζικα σύνορα. Στη πορεία μου προς τον Καναδά, δεν μπορούσα φυσικά να μην σταματήσω στην πόλη-συνώνυμο του τζόγου και της χλιδής, το αξεπέραστο Λας Βέγκας.
Τελευταία στάση στην πόλη Salt Lake City, την πρωτεύουσα της πολιτείας Utah. Και με το κοντέρ της ΚΤΜ να έχει καταγράψει περίπου 3.250 χιλιόμετρα στο έδαφος των Η.Π.Α., βρέθηκα μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Καναδά, την χώρα-διάδρομο για την μυθική Αλάσκα…

QJMOTOR X-Adventure 900: Από την Κίνα το ισχυρότερο σκούτερ όλων των εποχών

Με δικύλινδρο 900 κ.εκ. και 95 ίππους - Αναφορές για κιβώτιο διπλού συμπλέκτη
QJMOTOR scooter 900 κ.εκ. 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

31/8/2026

Η εταιρεία από την Κίνα φαίνεται πως έχει βάλει στο στόχαστρό της την κορυφή των σκούτερ ετοιμάζοντας ένα μοντέλο που θα ξεπερνά οποιοδήποτε άλλο έχουμε δει μέχρι σήμερα σε επιδόσεις.

Η QJMOTOR δεν επαναπαύεται και έπειτα από το δικύλινδρο μεγάλο Fort 600 με το αλουμινένιο πλαίσιο που εξελίσσει -διαβάστε περισσότερα εδώ- φαίνεται πως έχει στα σκαριά και ένα ακόμη, το οποίο, εφόσον αποδειχτεί ότι είναι πραγματικό μοντέλο, βάζει υποψηφιότητα για τον τίτλο του ισχυρότερου σκούτερ όλων των εποχών.

To Gilera GP800 και το Aprilia SRV850 που ακολούθησε και ήταν επί της ουσίας το ίδιο μοντέλο με διαφορετικά πλαστικά ήταν τα ισχυρότερα σκούτερ μέχρι σήμερα με τον δικύλινδρο κινητήρα των 839 κ.εκ. να αποδίδει 75 ίππους και να στέλνει τη βελόνα του ταχύμετρου πάνω από τα 200 χλν./ώρα. Τώρα έρχεται η QJMOTOR, η οποία σύμφωνα με το γερμανικό Motorrad θέλει να γράψει τη δική της ιστορία με X-Adventure 900, ο δικύλινδρος κινητήρας του οποίου αποδίδει 95 ίππους.

Το εν λόγω adventure σκούτερ έχει σαφείς επιρροές από το Honda X-ADV και αυτό δεν σταματά στην αισθητική του αφού οι πληροφορίες που έχουν στα χέρια τους οι Γερμανοί κάνουν λόγο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη για να φτάνει η ροπή στον πίσω τροχό και όχι CVT. Αυτό ίσως είναι και το πραγματικό highlight του μεγάλου QJMOTOR, εφόσον αυτό μπει στην παραγωγή και όχι οι επιδόσεις του. Μέχρι στιγμής μόνο η Honda έχει καταφέρει να το μικρύνει αρκετά και να το περάσει σε μοτοσυκλέτες και σκούτερ παραγωγής, ενώ στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει και θέμα με τις πατέντες που έχει κατοχυρώσει η ιαπωνική εταιρεία, στην περίπτωση που όντως περιλαμβάνεται DCT κιβώτιο στις προδιαγραφές του X-Adventure 900.

QJMOTOR scooter 900 κ.εκ. 2026

Οι προηγμένες -και ακριβές στην εφαρμογή- λύσεις δεν σταματούν στο DCT με το hyper σκούτερ της QJMOTOR να υιοθετεί αλουμινένιο πλαίσιο αντί ατσάλινου, για να περιορίσει το βάρος που αναμένεται μεγάλο. Σκεφτείτε ότι το SRV850 ζύγιζε επίσημα 250 κιλά χωρίς υγρά. Σίγουρα έχει γίνει πρόοδος από τότε στην εξέλιξη των μετάλλων που θα οδηγεί σε πιο αποδοτική διαχείριση των μαζών για να επιτευχθεί η στιβαρότητα που απαιτείται, ωστόσο σκεφτείτε ότι αν η ιπποδύναμη ισχύει τότε το πλαίσιο του 900ριού QJMOTOR θα έχει να διαχειριστεί 20 ίππους περισσότερους με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επιπλέον υλικό και ενισχύσεις στα σημεία. Οπότε ένα βάρος στα 250-270 κιλά χωρίς υγρά πάλι ακούγεται "λογικό".

Με την QJMOTOR να ετοιμάζει το δικύλινδρο 600 και να βρίσκεται κοντά στο τελικό στάδιο της εξέλιξής του, αυτή τη στιγμή βαστάμε μικρό καλάθι για ένα ακόμη μεγαλύτερο σκούτερ. Ωστόσο με την κινέζικη εταιρεία, η γκάμα της οποίας είναι πραγματικά τεράστια και διευρύνεται διαρκώς το να εξετάζει ένα τέτοιο μοντέλο δεν φαίνεται απίθανο.
 

QJMOTOR scooter 900 κ.εκ. 2026