Παραίτηση του Δ.Σ. της EICMA, μετά από χρονιά ρεκόρ!

Μια απόφαση κόντρα στα δεδομένα…
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/3/2020

Η περσινή EICMA ήταν η πιο επιτυχημένη –εμπορικά- διοργάνωση στην Ιστορία του θεσμού. Στον ισολογισμό που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες, επιβεβαιώθηκε το νούμερο-ρεκόρ στον τζίρο με 17.009.448 ευρώ, σχεδόν τρία εκατομμύρια ευρώ περισσότερα από τις προηγούμενες διοργανώσεις, που μεταφράζεται σε αύξηση 21%! Για την ιστορία, τα κέρδη της περσινής EICMA έφτασαν τα 774.279 ευρώ.

Παρά αυτά τα εκπληκτικά νούμερα όμως, το Διοικητικό Συμβούλιο (που απαρτίζεται από τον Πρόεδρο Andrea Dell'Orto και τα μέλη Corrado Capelli, Alfio Morone, Vito Ciccheti και Giovanni Castiglioni) αποφάσισε ομόφωνα να παραιτηθεί πριν την λήξη της θητείας τους. Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν αναφέρουν: "Με αυτή την κίνηση θα δώσουμε την δυνατότητα, με ένα αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος, στον κύριο μέτοχο την ANCMA (σ.σ. ο αντίστοιχος σύνδεσμος του δικού μας ΣΕΕΑ) να λειτουργήσει βάσει των δικών της προθέσεων, με την ελπίδα ότι η νέα στρατηγική θα διασφαλίσει το κύρος της Έκθεσης".

Στην ανακοίνωσή τους τονίζουν επίσης χωρίς υπεκφυγές, ότι "η απόφαση πάρθηκε μέσα σε ένα κλίμα αυτοθυσίας και λύπης, μετά από την επιμονή και τις έντονες πιέσεις των νέων διοικούντων της ANCMA." Αναφέρουν επίσης ότι με τις υπάρχουσες, τραυματικές, συνθήκες που επικρατούν αυτή την στιγμή σε ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίες δημιουργούν ένα έντονο κλίμα αβεβαιότητας, η πρόθεσή τους ήταν να συνεχίσουν να προσφέρουν υπηρεσίες μέσα από τα καθήκοντά τους, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια, η συνέπεια και η επιτυχία της EICMA. "Δυστυχώς", όπως λέει μέσα η ανακοίνωση, "βλέπουμε την πιθανότητα να διακοπεί αυτή η συνέχεια."

Τέλος, η ανακοίνωση κλείνει λέγοντας ότι "σήμερα μπορούμε να πούμε χωρίς αμφιβολία ότι είμαστε πιο ανταγωνιστικοί, ελκυστικοί και θεμελιώδεις για τον κλάδο μας. Γι' αυτό ευχόμαστε στην ANCMA και στο νέο Δ.Σ. της EICMA καλή επιτυχία, με την πεποίθηση ότι θα μπορέσουν να διασφαλίσουν και να προστατέψουν την αξία του θεσμού και της εταιρείας, ενός διεθνούς event που είναι συνώνυμο με την υπεροχή κάθε "Made in Italy" προϊόντος".

Εδώ όμως αξίζει να βάλουμε και άλλη μια παράμετρο στην όλη ιστορία, με την είδηση ότι η ένσταση που κατέθεσαν ορισμένες εταιρείες απορρίφθηκε και το δικαστήριο ενέκρινε την νομιμότητα της προεδρίας της ANCMA από τον Paolo Magri. Θα αναρωτιέστε, βεβαίως, ποια είναι η σχέση αυτού με όλα τα παραπάνω. Η απάντηση είναι ότι η EICMA ελέγχεται πλήρως από την ANCMA και η ολοκληρωτική αναδιοργάνωση του Διοικητικού Συμβουλίου από τον Paolo Magri, πρέπει να θεωρείται η επόμενη λογική κίνηση.

Ο Paolo Magri της ANCMA

 

Αυτό για όλο τον υπόλοιπο κόσμο, σημαίνει ότι επόμενη EICMA μπορεί να λειτουργήσει σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα, ειδικά αν συνυπολογίσουμε και τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν αυτή την στιγμή και που θα επηρεάσουν δραματικά και το μέλλον της μοτο-βιομηχανίας. Το καθήκον του νέου Συμβουλίου είναι βαρύ, όπως επίσης και η κληρονομιά που αφήνουν οι προκάτοχοί τους, ενώ ο πήχης του ρεκόρ στα κέρδη και τον τζίρο, θέτει μάλλον ουτοπικό τον στόχο να ξεπεραστούν…

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.