Παρίσι: Στα 30km/h το όριο ταχύτητας στους περισσότερους δρόμους

Βασικός στόχος η κατάργηση της χρήσης αυτοκινήτων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/7/2021

Το κέντρο της πόλης του Παρισιού είναι έναν απέραντο μποτιλιάρισμα και η δήμαρχος της πόλης κυρία Hidalgo έχει αποφασίσει να μειώσει στο ελάχιστο τη χρήση αυτοκινήτων από τους κατοίκους. Από το 2015 που έχει αναλάβει τα καθήκοντά της έχει πάρει μερικές τολμηρές αλλά και παράξενες αποφάσεις, όπου όλες τους βασίζονται στη λογική πως αν γίνει κόλαση η ζωή των οδηγών, τότε θα σταματήσουν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα και θα πηγαίνουν στις δουλειές τους με τα ΜΜΜ και ποδήλατα.

Μέχρι στιγμής έχει απαγορεύσει την κυκλοφορία αυτοκινήτων diesel Μέσα στο Παρίσι – όχι επειδή ρυπαίνουν περισσότερο από τα βενζινοκίνητα, αλλά επειδή το 90% των ιδιωτικής χρήσεως αυτοκινήτων είχαν κινητήρες diesel όταν τέθηκε σε εφαρμογή η απαγόρευση, οπότε οι κάτοικοι της πόλης έπρεπε να τα πουλήσουν και να αγοράσουν καινούρια με κινητήρες βενζίνης ή να σταματήσουν να τα χρησιμοποιούν για τις αστικές μετακινήσεις τους. Φυσικά οι πλούσιοι αγόρασαν αυτοκίνητα με κινητήρες βενζίνης και συνέχισαν να μπαίνουν στο κέντρο της πόλης, ενώ οι φτωχοί το έριξαν στο… περπάτημα.

Κάτι σαν τα ΜΟΝΑ-ΖΥΓΑ στον δακτύλιο της Αθήνας που όποιος έχει λεφτά αγοράζει δύο αυτοκίνητα και μπαίνει στο κέντρο κάθε μέρα.

Το δεύτερο μέτρο που έλαβε η δήμαρχος, ήταν να καταργήσει ένα νόμο του 1967 που επέβαλε στους κατασκευαστές κατοικιών να φτιάχνουν μία κλειστή θέση στάθμευσης για κάθε διαμέρισμα που κατασκευάζουν. Το σκεπτικό της δημάρχου ήταν πως αν δεν έχεις που να παρκάρεις το αυτοκίνητό σου, τότε δεν θα αγοράσεις ή τέλος πάντων δεν θα χρησιμοποιείς καθημερινά το αυτοκίνητό σου.

Μέσα σε λίγα χρόνια μόνο το 30% των κατοικιών του Παρισιού είχε μία θέση στάθμευσης για αυτοκίνητο, όταν στην υπόλοιπη Γαλλία το 80% των σπιτιών έχουν δική τους θέση στάθμευσης. Φυσικά κερδισμένοι για άλλη μια φορά από αυτό το μέτρο βγήκαν οι εργολάβοι που μπόρεσαν πλέον να κατασκευάζουν περισσότερα διαμερίσματα στο ίδιο οικόπεδο και οι ιδιοκτήτες γης, αφού οι τιμές πώλησης και ενοικίασης σπιτιών με χώρο στάθμευσης ή σκέτων χώρων στάθμευσης εκτοξεύτηκε στα ύψη.

Παρά το γεγονός πως τα “πρωτοποριακά” μέτρα της δημάρχου δεν έχουν αλλάξει την συνολική εικόνα της κίνησης στο κέντρο του Παρισιού, η ίδια συνεχίζει το πλάνο της, αυτή τη φορά μειώνοντας το όριο ταχύτητας στα 30km/h από 50km/h σε όλους (σχεδόν) τους δρόμους του Παρισιού.

Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα μέτρα, η μείωση του ορίου ταχύτητας στα 30km/h δεν επηρεάζει την πραγματική ζωή των κατοίκων, διότι τις περισσότερες ώρες της ημέρας είναι… ακινητοποιημένοι στο μποτιλιάρισμα! Ακόμα και τα δίκυκλα δυσκολεύονται να κινηθούν στο Παρίσι. Οπότε και στα 200km/h να έβαζε το όριο ταχύτητας μέσα στην πόλη, πάλι με 10km/h μέση ωριαία θα κινούνται τα οχήματα…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.