Παρίσι: Στα 30km/h το όριο ταχύτητας στους περισσότερους δρόμους

Βασικός στόχος η κατάργηση της χρήσης αυτοκινήτων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/7/2021

Το κέντρο της πόλης του Παρισιού είναι έναν απέραντο μποτιλιάρισμα και η δήμαρχος της πόλης κυρία Hidalgo έχει αποφασίσει να μειώσει στο ελάχιστο τη χρήση αυτοκινήτων από τους κατοίκους. Από το 2015 που έχει αναλάβει τα καθήκοντά της έχει πάρει μερικές τολμηρές αλλά και παράξενες αποφάσεις, όπου όλες τους βασίζονται στη λογική πως αν γίνει κόλαση η ζωή των οδηγών, τότε θα σταματήσουν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητα και θα πηγαίνουν στις δουλειές τους με τα ΜΜΜ και ποδήλατα.

Μέχρι στιγμής έχει απαγορεύσει την κυκλοφορία αυτοκινήτων diesel Μέσα στο Παρίσι – όχι επειδή ρυπαίνουν περισσότερο από τα βενζινοκίνητα, αλλά επειδή το 90% των ιδιωτικής χρήσεως αυτοκινήτων είχαν κινητήρες diesel όταν τέθηκε σε εφαρμογή η απαγόρευση, οπότε οι κάτοικοι της πόλης έπρεπε να τα πουλήσουν και να αγοράσουν καινούρια με κινητήρες βενζίνης ή να σταματήσουν να τα χρησιμοποιούν για τις αστικές μετακινήσεις τους. Φυσικά οι πλούσιοι αγόρασαν αυτοκίνητα με κινητήρες βενζίνης και συνέχισαν να μπαίνουν στο κέντρο της πόλης, ενώ οι φτωχοί το έριξαν στο… περπάτημα.

Κάτι σαν τα ΜΟΝΑ-ΖΥΓΑ στον δακτύλιο της Αθήνας που όποιος έχει λεφτά αγοράζει δύο αυτοκίνητα και μπαίνει στο κέντρο κάθε μέρα.

Το δεύτερο μέτρο που έλαβε η δήμαρχος, ήταν να καταργήσει ένα νόμο του 1967 που επέβαλε στους κατασκευαστές κατοικιών να φτιάχνουν μία κλειστή θέση στάθμευσης για κάθε διαμέρισμα που κατασκευάζουν. Το σκεπτικό της δημάρχου ήταν πως αν δεν έχεις που να παρκάρεις το αυτοκίνητό σου, τότε δεν θα αγοράσεις ή τέλος πάντων δεν θα χρησιμοποιείς καθημερινά το αυτοκίνητό σου.

Μέσα σε λίγα χρόνια μόνο το 30% των κατοικιών του Παρισιού είχε μία θέση στάθμευσης για αυτοκίνητο, όταν στην υπόλοιπη Γαλλία το 80% των σπιτιών έχουν δική τους θέση στάθμευσης. Φυσικά κερδισμένοι για άλλη μια φορά από αυτό το μέτρο βγήκαν οι εργολάβοι που μπόρεσαν πλέον να κατασκευάζουν περισσότερα διαμερίσματα στο ίδιο οικόπεδο και οι ιδιοκτήτες γης, αφού οι τιμές πώλησης και ενοικίασης σπιτιών με χώρο στάθμευσης ή σκέτων χώρων στάθμευσης εκτοξεύτηκε στα ύψη.

Παρά το γεγονός πως τα “πρωτοποριακά” μέτρα της δημάρχου δεν έχουν αλλάξει την συνολική εικόνα της κίνησης στο κέντρο του Παρισιού, η ίδια συνεχίζει το πλάνο της, αυτή τη φορά μειώνοντας το όριο ταχύτητας στα 30km/h από 50km/h σε όλους (σχεδόν) τους δρόμους του Παρισιού.

Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα μέτρα, η μείωση του ορίου ταχύτητας στα 30km/h δεν επηρεάζει την πραγματική ζωή των κατοίκων, διότι τις περισσότερες ώρες της ημέρας είναι… ακινητοποιημένοι στο μποτιλιάρισμα! Ακόμα και τα δίκυκλα δυσκολεύονται να κινηθούν στο Παρίσι. Οπότε και στα 200km/h να έβαζε το όριο ταχύτητας μέσα στην πόλη, πάλι με 10km/h μέση ωριαία θα κινούνται τα οχήματα…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες