Πατέντα για ξύστρες με ρουλεμάν!

Για καλύτερη αίσθηση στο "γόνατα κάτω"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/9/2020

Το να ακουμπάνε τα γόνατα κάτω είναι πλέον η συνηθισμένη τεχνική, όχι μόνο στις πίστες αλλά και στο δρόμο, για να έχει ο αναβάτης την πληροφόρηση την ώρα που στρίβει, αλλά και για την μεταφορά του κέντρου βάρους προκειμένου να μπορέσει να στρίψει με περισσότερα χιλιόμετρα, σε μια χοντρική προσέγγιση για την συγκεκριμένη τεχνική.

Υπάρχουν όμως και πολλοί που είτε επιλέγουν να μην την χρησιμοποιήσουν, είτε γιατί δεν αισθάνονται άνετοι και ασφαλείς για να το κάνουν. Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία, τότε ίσως βρείτε την λύση σε μια πατέντα που κατέθεσε ένας Καλιφορνέζος εφευρέτης στις Η.Π.Α.

Ο Kevin Leon Henderson, θεωρεί ότι υπάρχει ένα πρόβλημα όταν ακουμπάς γόνατα ή αγκώνες –όπως βλέπουμε πλέον στα MotoGP- την ώρα που στρίβεις. Οι αγωνιστικές δερμάτινες φόρμες, έχουν φυσικά στα συγκεκριμένα σημεία ξύστρες (ή γλίστρες όπως είναι ο πιο δόκιμος όρος), αλλά ο Hendrson υποστηρίζει ότι έχουν μεγάλη αντίσταση στην πρώτη επαφή με την άσφαλτο, με αποτέλεσμα να σε επιβραδύνουν την ώρα που προσπαθείς να πάρεις μια στροφή όσο πιο ομαλά μπορείς.

Αυτό που προτείνει είναι μια πατέντα που την ονομάζει "γλίστρα μοτοσυκλέτας για τον βραχίονα και την κνήμη". Αποτελείται από ένα εύκαμπτο υλικό ως βάση, που προσαρμόζεται στον αγκώνα ή το πόδι του αναβάτη, με ένα περίβλημα ανθεκτικό στην τριβή από την εξωτερική μεριά, το οποίο έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο. Εσωτερικά θα υπάρχει ένα σετ από κεραμικά ρουλεμάν. Ο Henderson πιστεύει πως με την χρήση του χαμηλής αντίστασης κεραμικού υλικού, θα μειωθεί η τριβή όταν ακουμπάς στην άσφαλτο την ώρα που στρίβεις.

Το ερώτημα αν όντως αυτή η πατέντα αποτελεί μια εξέλιξη της κλασικής "ξύστρας" ή είναι μια αχρείαστη και πιο περίπλοκη εφαρμογή σε κάτι που μέχρι στιγμής αποδίδει μια χαρά; Σίγουρα θα υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα τέτοιο σύστημα θα προσθέτει έστω και λίγο εξτρά βάρος, ενώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε και για το αν θα χρειαστεί επιπλέον ενίσχυση στο εσωτερικό μιας φόρμας σε εκείνο το σημείο, για την περίπτωση που υπάρξει πτώση και προσγειωθεί ο αναβάτης πάνω στα ρουλεμάν.

Σίγουρα ένα τέτοιο σύστημα είναι ικανό να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση περί ασφάλειας…

 

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.