Περνώντας ΚΤΕΔ

Από το

Μαύρο Σκύλο

31/5/2011

O τεχνικός έλεγχος μοτοσυκλετών, μετά από μια δεκαετία εξαγγελιών, έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την αρχή της χρονιάς σε ένα επίπεδο που θα χαρακτηρίζαμε πιλοτικό. Τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Δικύκλων, όπου ελέγχονται οι μοτοσυκλέτες είναι μόνο ιδιωτικά και όχι δημόσια. Οι πρώτες προσκλήσεις προς τους ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών για να περάσουν ΚΤΕΔ ανακοινώθηκαν από το ΚΤΕΟ Κορίνθου, και η επέκταση των ελέγχων σε όλη την Ελλάδα συνεχίζεται. Για να σταλούν προσκλήσεις θα πρέπει να λειτουργεί κέντρο τεχνικού ελέγχου στην περιφέρεια όπου ανήκει η διεύθυνση που γράφει η άδεια κυκλοφορίας. Εάν δεν υπάρχει πρόσκληση δεν έχει υποχρέωση ο ιδιοκτήτης να εμφανιστεί για έλεγχο. Εάν θέλει όμως μπορεί να πάει σε ένα “γειτονικό” ΚΤΕΟ να την περάσει. Οδηγώντας 100 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα βρεθήκαμε στην Κόρινθο για να περάσει από τον έλεγχο, μετά από ραντεβού που είχε κλειστεί τηλεφωνικά, η μοτοσυκλέτα. Το προσωπικό μου Yamaha TTR250 Raid βρέθηκε στην γραμμή των εγκαταστάσεων με μένα δίπλα του να παρακολουθώ τη διαδικασία έχοντας ζητήσει την άδεια να τραβήξω μερικές φωτογραφίες να έχω να θυμάμαι. Δεν είδα να ελέγχεται το “πλαίσιο για ρωγμές , η κατάσταση των αξόνων” και όλα τα κατεβατά που προβλέπονται. Είδα όμως να ελέγχονται οι αριθμοί πλαισίου και κινητήρα. Ακολούθησε ένας καλός οπτικός έλεγχος, και η εξέταση της λειτουργίας φρένων, φλας, στοπ, φώτων, κόρνας κλπ. Ο Χάρης ο εξεταστής παρατήρησε ότι δεν δουλεύει η κόρνα και μόνος του ξαναέβαλε πάνω της τον ακροδέκτη που “είχε” βγει. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η λειτουργία των φρένων, κάτι που γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο. Σειρά είχε η μέτρηση των καυσαερίων, στην οποία για την ηλικία του TTR προβλέπεται ο έλεγχός τους μόνο στο ρελαντί… Εκεί που οι κινητήρες των μοτοσυκλετών λειτουργούν το ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η συνολική εικόνα του TTR που ήταν γενικά καλή με τα λαστιχάκια του και τη πληρότητά του, δεν έκανε απαραίτητη τη ανύψωσή του σε ράμπα, ενώ ο έλεγχος της ευθυγράμμισης της δέσμης των φώτων παρακάμφθηκε γιατί είναι αδύνατον να γίνει αφού προβλέπεται όμοιος με αυτόν που ισχύει για τα αυτοκίνητα. Είχα ζητήσει και θoρυβομέτρηση που δεν προβλέπεται, αλλά έγινε -σε υπαίθριο χώρο- και η στάνταρ εξάτμιση που έχει και δεκαπέντε χρόνια στη πλάτη της τα κατάφερε σταματώντας στα 83db. Η διαδικασίες δεν κράτησαν περισσότερο από μισή ώρα και μετά από αυτές πλήρωσα τα 35 ευρώ της χρέωσης και απέκτησα το αυτοκολλητάκι που δηλώνει ότι “είναι περασμένο ΚΤΕΔ” για δυο χρόνια.

Info
- Δεν υπάρχει πρόβλεψη για έλεγχο σε δίτροχα με κινητήρες 50 κυβικών. Ούτε για τα τρίτροχα και τετράτροχα, ούτε για τις μοτοσυκλέτες που ανήκουν στο δημόσιο.
- Οι προσκλήσεις γίνονται σε τοπικό επίπεδο. Μην περιμένετε κάποια ατομική ειδοποίηση, κάποια αφίσα σε συνεργείο είναι πιο πιθανό
- Υποχρέωση για έλεγχο έχουν οι μοτοσυκλέτες τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης άδειας, ενώ μετά ο περιοδικός έλεγχος θα γίνεται κάθε δυο χρόνια.
- Η Κάρτα Θορύβου είναι ένας άλλος υποχρεωτικός έλεγχος που έχει νομοθετηθεί αλλά δεν έχει αρχίσει η εφαρμογή του. Άλλη διαδικασία με επιπλέον κόστος
- Προς το παρόν δεν υπάρχουν ποινές ούτε για την καθυστέρηση ούτε για την μη εμφάνιση για έλεγχο. Προς το παρόν.
- H προετοιμασία για τον έλεγχο είναι καλύτερο να έχει γίνει στο συνεργείο. Στο ΚΤΕΟ ελέγχουν μόνο, δεν επισκευάζουν. Και εάν δεν περάσει τον έλεγχο πρέπει να ξαναπάει για να πάρει το πιστοποιητικό και το αυτοκόλλητο.
- Για το εάν είναι ασφαλής ή όχι η μοτοσυκλέτα μας, πριν από κάθε ΚΤΕΔ, οφείλουμε να το φροντίζουμε οι ίδιοι
- Τα πράγματα που αφορούν την υποχρέωση σε ελέγχους είναι ακόμη “χαλαρά” αλλά δεν θα είναι έτσι για πάντα.

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.