Περνώντας ΚΤΕΔ

Από το

Μαύρο Σκύλο

31/5/2011

O τεχνικός έλεγχος μοτοσυκλετών, μετά από μια δεκαετία εξαγγελιών, έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την αρχή της χρονιάς σε ένα επίπεδο που θα χαρακτηρίζαμε πιλοτικό. Τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Δικύκλων, όπου ελέγχονται οι μοτοσυκλέτες είναι μόνο ιδιωτικά και όχι δημόσια. Οι πρώτες προσκλήσεις προς τους ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών για να περάσουν ΚΤΕΔ ανακοινώθηκαν από το ΚΤΕΟ Κορίνθου, και η επέκταση των ελέγχων σε όλη την Ελλάδα συνεχίζεται. Για να σταλούν προσκλήσεις θα πρέπει να λειτουργεί κέντρο τεχνικού ελέγχου στην περιφέρεια όπου ανήκει η διεύθυνση που γράφει η άδεια κυκλοφορίας. Εάν δεν υπάρχει πρόσκληση δεν έχει υποχρέωση ο ιδιοκτήτης να εμφανιστεί για έλεγχο. Εάν θέλει όμως μπορεί να πάει σε ένα “γειτονικό” ΚΤΕΟ να την περάσει. Οδηγώντας 100 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα βρεθήκαμε στην Κόρινθο για να περάσει από τον έλεγχο, μετά από ραντεβού που είχε κλειστεί τηλεφωνικά, η μοτοσυκλέτα. Το προσωπικό μου Yamaha TTR250 Raid βρέθηκε στην γραμμή των εγκαταστάσεων με μένα δίπλα του να παρακολουθώ τη διαδικασία έχοντας ζητήσει την άδεια να τραβήξω μερικές φωτογραφίες να έχω να θυμάμαι. Δεν είδα να ελέγχεται το “πλαίσιο για ρωγμές , η κατάσταση των αξόνων” και όλα τα κατεβατά που προβλέπονται. Είδα όμως να ελέγχονται οι αριθμοί πλαισίου και κινητήρα. Ακολούθησε ένας καλός οπτικός έλεγχος, και η εξέταση της λειτουργίας φρένων, φλας, στοπ, φώτων, κόρνας κλπ. Ο Χάρης ο εξεταστής παρατήρησε ότι δεν δουλεύει η κόρνα και μόνος του ξαναέβαλε πάνω της τον ακροδέκτη που “είχε” βγει. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η λειτουργία των φρένων, κάτι που γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο. Σειρά είχε η μέτρηση των καυσαερίων, στην οποία για την ηλικία του TTR προβλέπεται ο έλεγχός τους μόνο στο ρελαντί… Εκεί που οι κινητήρες των μοτοσυκλετών λειτουργούν το ελάχιστο χρονικό διάστημα. Η συνολική εικόνα του TTR που ήταν γενικά καλή με τα λαστιχάκια του και τη πληρότητά του, δεν έκανε απαραίτητη τη ανύψωσή του σε ράμπα, ενώ ο έλεγχος της ευθυγράμμισης της δέσμης των φώτων παρακάμφθηκε γιατί είναι αδύνατον να γίνει αφού προβλέπεται όμοιος με αυτόν που ισχύει για τα αυτοκίνητα. Είχα ζητήσει και θoρυβομέτρηση που δεν προβλέπεται, αλλά έγινε -σε υπαίθριο χώρο- και η στάνταρ εξάτμιση που έχει και δεκαπέντε χρόνια στη πλάτη της τα κατάφερε σταματώντας στα 83db. Η διαδικασίες δεν κράτησαν περισσότερο από μισή ώρα και μετά από αυτές πλήρωσα τα 35 ευρώ της χρέωσης και απέκτησα το αυτοκολλητάκι που δηλώνει ότι “είναι περασμένο ΚΤΕΔ” για δυο χρόνια.

Info
- Δεν υπάρχει πρόβλεψη για έλεγχο σε δίτροχα με κινητήρες 50 κυβικών. Ούτε για τα τρίτροχα και τετράτροχα, ούτε για τις μοτοσυκλέτες που ανήκουν στο δημόσιο.
- Οι προσκλήσεις γίνονται σε τοπικό επίπεδο. Μην περιμένετε κάποια ατομική ειδοποίηση, κάποια αφίσα σε συνεργείο είναι πιο πιθανό
- Υποχρέωση για έλεγχο έχουν οι μοτοσυκλέτες τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης άδειας, ενώ μετά ο περιοδικός έλεγχος θα γίνεται κάθε δυο χρόνια.
- Η Κάρτα Θορύβου είναι ένας άλλος υποχρεωτικός έλεγχος που έχει νομοθετηθεί αλλά δεν έχει αρχίσει η εφαρμογή του. Άλλη διαδικασία με επιπλέον κόστος
- Προς το παρόν δεν υπάρχουν ποινές ούτε για την καθυστέρηση ούτε για την μη εμφάνιση για έλεγχο. Προς το παρόν.
- H προετοιμασία για τον έλεγχο είναι καλύτερο να έχει γίνει στο συνεργείο. Στο ΚΤΕΟ ελέγχουν μόνο, δεν επισκευάζουν. Και εάν δεν περάσει τον έλεγχο πρέπει να ξαναπάει για να πάρει το πιστοποιητικό και το αυτοκόλλητο.
- Για το εάν είναι ασφαλής ή όχι η μοτοσυκλέτα μας, πριν από κάθε ΚΤΕΔ, οφείλουμε να το φροντίζουμε οι ίδιοι
- Τα πράγματα που αφορούν την υποχρέωση σε ελέγχους είναι ακόμη “χαλαρά” αλλά δεν θα είναι έτσι για πάντα.

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.