Πέθανε ο “μάγος” των αγωνιστικών πλαισίων της Ducati, Riccardo Pierobon

Ο θρυλικός τεχνίτης της ιταλικής παράδοσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/4/2020

Ο Riccardo Pierobon ήταν ο άνθρωπος που έφτιαχνε στο χέρι τα πλαίσια των εργοστασιακών superbike της Ducati, με τις οποίες η ιταλική εταιρεία κατέκτησε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματά. Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1934 και από το 1952 ασχολήθηκε επαγγελματικά με την τέχνη της δημιουργίας πλαισίων χωροδικτυώματος, όπου η Ιταλία έχει μακροχρόνια παράδοση, καθώς αναπτύχθηκε από τις αγωνιστικές ομάδες της Formula 1 των Ferrari, Maserati, Alfa Romeo, Lancia (η Lancia δεν έτρεξε στην F1, όμως το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο F1 της Ferrari ήταν εκείνο που σκόπευε να τρέξει η Lancia…) και χρησιμοποιήθηκε ευρέως απ’ όλους τους κατασκευαστές σπορ αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Η δημιουργία πλαισίων με ατσάλινους σωλήνες δεν ενδείκνυται για τη βιομηχανική παραγωγή πολλών αντίτυπων, καθώς είναι χρονοβόρα και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις από τους τεχνίτες για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης ο σχεδιασμός ενός τέτοιου πλαισίου εξαρτάται από το είδος του ατσαλιού και την επιλογή του πάχους και της διατομής κάθε σωλήνα. Όποιος ξέρει να εκμεταλλευτεί σωστά όλες αυτές τις ιδιότητες, μπορεί να φτιάξει ένα πλαίσιο σαν της Ducati 916 που ήταν πάνω από ένα κιλό ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αλουμινένιο του Honda Fiblade 900 RR.

Όμως το μυστικό που ήξεραν οι Ιταλοί τεχνίτες πλαισίων σαν τον Riccardo Pierobon ήταν οι “ελεγχόμενες” ελαστικότητες. Μπορούσαν δηλαδή να κάνουν το πλαίσιο να δουλεύει ως ανάρτηση της μοτοσυκλέτας όταν η μοτοσυκλέτα είναι οριακά πλαγιασμένη! Πρώτοι απ’ όλους κατάλαβαν αυτό το πλεονέκτημα οι αναβάτες των εργοστασιακών Honda RC-45 όταν έβλεπαν μπροστά τους τα Ducati 916 (998cc) να “κυματίζουν” μέσα στη στροφή και να επιταχύνουν πιο νωρίς στην έξοδο.

Το πλεονέκτημα των Ducati από το κράτημα που πρόσφεραν τα χειροποίητα ατσάλινα πλαίσια του Riccardo Pierobon, έκανε τη Honda να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό των δικών της αλουμινένιων πλαισίων που ήταν υπερβολικά άκαμπτα και να υιοθετήσει τη φιλοσοφία των Ιταλών, παρουσιάζοντας μάλιστα και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής πλαίσια με ελεγχόμενη ακαμψία. Το πόσο σημαντική είναι αυτή η φιλοσοφία στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων φάνηκε για άλλη μια φορά πέρσι στα MotoGP, όπου ο Rossi ζητούσε επίμονα το ψαλίδι carbon, όπου χάρη στις ελεγχόμενες ελαστικότητές του βοηθάει την πρόσφυση του πίσω ελαστικού που είχαν πρόβλημα τα Yamaha.

Ο Piccardo Pierobon έχοντας τη βιοτεχνία του στο Bongo Panigale στη Μπολώνια, φρόντισε να μάθει τα μυστικά της τέχνης του στο γιο του Massimo, ο οποίος με τη σειρά του φρόντισε να συνδυάσει την παραδοσιακή ιταλική τέχνη με τις νέες τεχνολογίες. Έτσι η βιοτεχνία της οικογένειας Pierobon εξειδικεύεται στη δημιουργία πλαισίων και εξαρτημάτων για αγωνιστική χρήση, ενώ ταυτόχρονα φτιάχνει σε περιορισμένο αριθμό εξωτικά track-day “όπλα” με βάση τις V2 και V4 Panigale.

Φυσικά παραμένει βασικός συνεργάτης των εργοστασιακών και δορυφορικών ομάδων της Ducati στα παγκόσμια πρωταθλήματα WSBK και MotoGP. Από τις 5 Απριλίου ο Riccardo Pierobon δεν είναι πια μαζί μας, όμως η οικογένειά του κρατάει ζωντανή την τέχνη των ατσάλινων πλαισίων από χρωμομολυβδένιο.

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;