Πέθανε ο Osamu Suzuki - Ο άνθρωπος που γιγάντωσε την ιαπωνική εταιρεία

Καθόρισε την τύχη της για μισό περίπου αιώνα
Osamu SuZUKi Πέθανε
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/12/2024

Από τις εμβληματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ο Osamu Suzuki πέθανε από λέμφωμα σε ηλικία 94 ετών.

Ο Osamu Suzuki γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1930 στην πόλη Gero της Ιαπωνίας ως Osamu Matsuda. Βάσει της ιαπωνικής παράδοσης το επίθετό του Matsuda άλλαξε σε Suzuki όταν παντρεύτηκε την Shoko Suzuki, εγγονή του ιδρυτή της εταιρείας Michio. Η αλλαγή έγινε γιατί δεν υπήρχε άνδρας για να διαδεχθεί τον Michio και ο Osamu έγινε έτσι ο τέταρτος "υιοθετημένος" γιος που βρέθηκε στο τιμόνι της Suzuki.

Ο Ιάπωνας εντάχθηκε στο δυναμικό της "νεοϊδρυθείσας" Suzuki Motor το 1958, που είχε μετονομάστηκε μόλις το 1954 από Suzuki Loom Manufacturing, αφού και αυτή ήταν μία ακόμη ιαπωνική εταιρεία που ξεκίνησε να κατασκευάζει αργαλειούς -όπως και η Toyota

Ο Ιάπωνας μπήκε στη Suzuki πέντε χρόνια αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Chuo με πτυχίο στα νομικά με τη ζωή του να έχει αλλάξει εν τω μεταξύ δραστικά, έπειτα από τον γάμο του με τη Shoko αφού προοριζόταν για το τιμόνι της εταιρείας. Μια θέση αναμφίβολα πολύ καλύτερη από την δουλειά που είχε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Βέβαια ο Osamu Suzuki δεν έμεινε μόνο στα προνόμια που του έδινε το επίθετό του και υπό το βλέμμα του Michio εργάστηκε σκληρά στην εταιρεία περνώντας από διάφορές διευθυντικές θέσεις μέχρι να φτάσει σε εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου το 1978.

Ο Osamu Suzuki μετέτρεψε την ιαπωνική εταιρεία σε μία αυτοκρατορία για τα δεδομένα των τεσσάρων και δύο τροχών και θα μείνει στην ιστορία για τη συντηρητική του προσέγγιση στη δημιουργία και κατασκευή ειδικά των αυτοκινήτων της εταιρείας και τη σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολούθησε, μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει τα μοντέλα των Ιαπώνων ακόμη και σήμερα. 

Ο Osamu Suzuki πιστώνεται ως επιτυχία την εντυπωσιακή αύξηση των πωλήσεων των αυτοκινήτων πόλης της Suzuki, τα οποία και κατασκευάζονταν με έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτό τα έκανε ελκυστικά στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας όπου η Suzuki είχε ένα τεράστιο μερίδιο στα λεγόμενα αυτοκίνητα kei - η μικρότερη κατηγορία με πολύ μικρούς κινητήρες και μήκος κάτω από 3,5 μέτρα- αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές. 

Η θυγατρική Maruti Suzuki -η μεγαλύτερη των Ιαπώνων- επίσης πιστώνεται στον Osamu Suzuki που ήταν ο πρώτος από τους Ιάπωνες που επένδυσε στην αχανή αγορά της Ινδίας στις αρχές της 10ετίας του 1980 κατασκευάζοντας -τι άλλο- μικρά και προσιτά αυτοκίνητα. Με την ίδρυση της Maruti Suzuki ο Ιάπωνας έδειξε τον δρόμο για την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία και κέρδισε μια ολόκληρη -και τεράστια- χώρα με την εταιρεία να έχει ακόμη και σήμερα τη μερίδα του λέοντος στις κατηγορίες που πουλάει αυτοκίνητα.

Τακτική που εφάρμοσε ο Osamu Suzuki και έκανε την εταιρεία του μεγάλη και επιτυχημένα ήταν να μην συναγωνίζεται απευθείας τους άλλους κατασκευαστές αλλά να ψάχνει στις αγορές όλου του κόσμου για ευκαιρίες που δεν έχουν δει ακόμη οι υπόλοιποι, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν πελάτες μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Στις μοτοσυκλέτες ακολούθησε παρόμοια στρατηγική αφού δεν έμπαινε ποτέ στο παιχνίδι της διαρκούς βελτίωσης μόνο και μόνο για κερδίσει μερικές πωλήσεις παραπάνω αφού μπορούσε να βγάλει αντίστοιχο -ίσως και μεγαλύτερο- κέρδος με το να περιορίζει το κόστος της παραγωγής.

Ο Osamu Suzuki παρέδωσε επί της ουσίας τα ηνία της εταιρείας το 2016 στον γιο του Toshihiro και το 2021 αποσύρθηκε και από πρόεδρος, ωστόσο κράτησε τον ρόλο του ανώτερου συμβούλου έως και τον θάνατό του.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες