Πέθανε ο Robbie Knievel, γιος του Evel Knievel. Ήταν 60 ετών.

Ο Evel Knievel είχε πεθάνει στα 69
Πέθανε ο Robbie Knievel
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/1/2023

Ο Robbie Knievel που ακολουθούσε το επάγγελμα του πατέρα του, Evel, απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου έπειτα από μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας. Ο αδερφός του Kelly Knievel έκανε την σχετική ανακοίνωση.

Ο Robbie είχε αναλάβει να κρατήσει την οικογενειακή παράδοση που ξεκίνησε ο πατέρας του και επί σειρά ετών το έκανε με μεγάλη επιτυχία. Το 1989 κατάφερε να ολοκληρώσει το άλμα πάνω από το εντυπωσιακό σιντριβάνι του Ceasars Palace στο Las Vegas στο οποίο ο πατέρας του είχε αποτύχει το 1967. Δέκα χρόνια μετά προσπάθησε να πηδήξει πάνω από το Grand Canyon και τα κατάφερε αλλά έσπασε το πόδι του στην προσγείωση.

Αντίστοιχα ο Evel Knievel είχε προσπαθήσει κάτι παρόμοιο το 1974 με πυραυλοκίνητη μοτοσυκλέτα αλλά το αλεξίπτωτο άνοιξε πολύ νωρίς οδηγώντας έτσι σε αποτυχία.

Ανάμεσα στις χαρακτηριστικές στιγμές του Robbie είναι το άλμα πάνω από 30 λιμουζίνες το 1998, το άλμα ανάμεσα σε δύο κτήρια 13 ορόφων στο Las Vegas την επόμενη χρονιά, όπως επίσης και το άλμα στο αγκυροβολημένο αεροπλανοφόρο USS Interpid, πάνω από πέντε πολεμικά αεροπλάνα το 2004.

Πέθανε ο Robbie Knievel

Είχε γεννηθεί στις 7 Μαΐου 1962 και ξεκίνησε να οδηγεί μοτοσυκλέτες από επτά ετών ενώ μόλις την επόμενη χρονιά πήρε μέρος σε σόου δίπλα στον πατέρα του. Από την ηλικία των 12 ετών ήταν μέρος της περιοδείας του, αφήνοντας το σχολείο για να ακολουθήσει αυτή την καριέρα. Ήταν παντρεμένος και είχε τρεις κόρες και πέντε εγγόνια.

Αντίστοιχα και ο Evel Knievel είχε άλλα τρία παιδιά εκτός από τον Robbie, δύο κόρες την Tracey και την Alicia και έναν ακόμη γιο τον Kelly. Ο Evel πέθανε από πνευμονοπάθεια το Νοέμβριο του 2007 στην ηλικία των 69 ετών.

Ο Robbie Knievel παρέμεινε στην ενεργό δράση του θεάματος με μοτοσυκλέτες για πολλά χρόνια και παρότι εξίσου ή και περισσότερο πετυχημένος από τον πατέρα του, βρέθηκε στο τέλος της καριέρας του να αντιμετωπίζει μία τεράστια αλλαγή σε αυτό το επάγγελμα με παραγωγές που τροφοδοτούνταν από τα κοινωνικά δίκτυα και ξεπερνούσαν τις δυνατότητες ενός ατόμου. Αποσύρθηκε το 2011 στα πενήντα του χρόνια πάνω που η βιομηχανία αυτή άλλαζε για πάντα. Πολυπληθείς ομάδες και υπερπαραγωγές που δεν γινόταν μπροστά στο κοινό αλλά μπροστά στις κάμερες αποκλειστικά για να κινηματογραφηθούν, ήταν η συνέχεια των σόου των «daredevils» που ξεκίνησαν από ανθρώπους όπως ο Knievel με την διαφορά πως ό,τι έκαναν, το έκαναν ζωντανά.

Ο Robbie έχει εμφανιστεί και σε διάφορες σειρές, ενώ υπάρχει και ντοκιμαντέρ για την ζωή του.

Πέθανε ο Robbie Knievel

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.