Piaggio Group - Το σχέδιο απεξάρτησης του Ομίλου από τον άνθρακα

Ακολουθώντας τις απαιτήσεις της νέας εποχής, θέλοντας να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. για το “net zero”
motomagPiaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/12/2023

Στα πλαίσια της συνάντησης του Piaggio Group με τον Υπουργό Επιχειρήσεων και προιόντων "Made in Italy", Adolfo Urso, παρουσιάστηκαν σε αυτόν τα αναπτυξιακά σχέδια της εταιρείας που περιλαμβάνουν την απεξάρτηση από τον άνθρακα (“Decarbonisation Plan”), με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. για το κλίμα.

O Όμιλος Piaggio (PIA.MI) αποτελεί έναν από τους ηγέτες στην παγκόσμια αγορά σκούτερ και μοτοσυκλετών, ενώ ήταν ανέκαθεν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, κοιτάζοντας πάντα στη μείωση των εκπομπών ρύπων των εργοστασίων και των οχημάτων που κατασκευάζει. Σε διάστημα 24 ετών, μεταξύ του 1998 και του 2022, το εργοστάσιο του Ομίλου στην Pontedera κατάφερε να μειώσει τους ρύπους κατηγορίας Scope 1 κατά 56,2%, χάρη στις επενδύσεις για καλύτερη ενεργειακή απόδοση. Ταυτόχρονα, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στους σύγχρονους κινητήρες 125 κυβικών που χρησιμοποιεί η Vespa, έχουν μειώσει κατά 29,4% τις εκπομπές άνθρακα κατηγορίας Scope 3 -κάτι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί- από το 2008 μέχρι το 2022.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τι αντιπροσωπεύουν τώρα αυτά τα Scope και για ποιο λόγο είναι πιο δύσκολο το 3 από το 1. Οι κατηγορίες Scope -τρεις στο σύνολο- αποτελούν ουσιαστικά ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των ρύπων με βάση την προέλευση τους. Στο Scope 1 εντάσσονται όλες οι εκπομπές που προέρχονται από πηγές ιδιοκτησίας του εκάστοτε οργανισμού και τις οποίες μπορεί να ελέγχει ολοκληρωτικά ο ίδιος. Αντίθετα, το Scope 2 αφορά τους ρύπους που η επιχείρηση δεν ελέγχει αλλά παράγει έμμεσα, ανάλογα με το πώς αποκτά την ενέργεια που χρησιμοποιεί. Τέλος, στο Scope 3, που είναι και από τα πιο δύσκολα να ελεγχθούν, υπάγονται  οι ρύποι που δημιουργεί η εκάστοτε επιχείρηση, που ωστόσο μπορεί ελάχιστα να ελέγξει. Ένα παράδειγμα είναι όταν εμείς αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε και απορρίπτουμε στον κάδο ένα προϊόν, με την εταιρεία να μην μπορεί να ορίσει ούτε το πόσο ακριβώς πετάξαμε, αλλά ούτε και αν αποθέσαμε στον κάδο ανακύκλωσης όσα κομμάτια μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή την διαδικασία. Αυτός είναι και ο λόγος που το Scope 3 αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία για τη μείωση των ρύπων, αλλά ταυτόχρονα και από τα πιο δύσκολα στον έλεγχο του.

Συνεπής στην στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Όμιλος Piaggio, το πλάνο απεξάρτησης από τον άνθρακα, το οποίο πλαισιώθηκε με την συμβουλευτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και συμφωνεί με το πλαίσιο PATH της ΕΙΒ, αλλά και την υποστήριξη της συμβουλευτικής εταιρείας EY (την οποία έχει προσλάβει η EIB), θα διευκολύνουν τον Όμιλο για περεταίρω μείωση των αποτυπωμάτων του και στις τρεις κατηγορίες Scope. Αυτό πρόκειται να συμβεί σε δύο διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, με τον πρώτο να είναι το 2030 και τον δεύτερο 20 χρόνια αργότερα, το 2050. Το Πλάνο του Ομίλου έλαβε την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου Κινδύνων και Βιωσιμότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2023, με τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, στις 14 Δεκεμβρίου 2023, να την επικυρώνει. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά το 2030, ο Όμιλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων του κατά 42%, σε σύγκριση με το 2022. Η εκτίμηση του ποσοστού θα γίνει αξιοποιώντας τη μέθοδο της πρωτοβουλίας Science-Based Targets και σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, από την οποία μάλιστα προέκυψε και το πλαίσιο PATH της EIB με στόχο τη διευκόλυνση των εταιρειών στο να εκπληρώσουν αυτούς τους όρους.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία Sciance-Based Targets αποτελεί μία συνεργασία μεταξύ του ΜΚΟ CDP, του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων και του Παγκόσμιου Ταμείου για την Φύση. Από το 2015, πάνω από 1.000 εταιρείας έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία αυτή, με στόχο τον καθορισμό ενός κλιματικού στόχου, επιστημονικά τεκμηριωμένου.

Ο φιλόδοξος στόχος του Ομίλου θα επιτευχθεί μέσα από μία σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν:

  • Την αναδιάρθρωση της παραγωγικής μονάδας στο Mandello del Lario, με βάση τα σύγχρονα κριτήρια βιωσιμότητας
  • Την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις εγκαταστάσεις σε Pontedera και Mandello del Lario
  • Τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου βαφής στο Βιετνάμ που θα μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία με υγραέριο (LPG), αντί για πετρέλαιο
  • Την αγορά καθαρής ενέργειας για τα εργοστάσια του Ομίλου σε Ιταλία, Ινδία, Βιετνάμ και Ινδονησία
  • Την αντικατάσταση των εταιρικών αυτοκινήτων με άλλα, πιο αποδοτικών σε ενέργεια, μοντέλα.
Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Ο Όμιλος Piaggio θέλει επίσης να μειώσει ακόμα περισσότερο τις εκπομπές ρύπων κατηγορίας Scope 3, μέσω της αύξησης των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων, της βελτίωσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, της εξέλιξης στον σχεδιασμό προϊόντων με την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίμων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες που τοποθετεί στα οχήματά του ο Όμιλος Piaggio. Για τον σκοπό αυτό, έχει ήδη προχωρήσει στην παρουσίαση αρκετών νέων προϊόντων. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι ηλεκτρικές Vespa Primavera και Spint που είδαμε πρόσφατα, ενώ έχει ανακοινώσει και την έλευση της ηλεκτρικής έκδοσης του επαγγελματικού οχήματος Porter NP6.

Το Piaggio Group κινείται στη σωστή γραμμή, όσον αφορά τον στόχο της μείωσης των εκπομπών ρύπων κατά 90% μέχρι το 2050. Όπως μας ενημερώνει, σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια θα παίξει η χρήση διαφόρων τεχνολογιών, όπως είναι τα βιοκαύσιμα και τα e-fuel, η διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρικών οχημάτων, η πλήρης αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ο εξηλεκτρισμός των συστημάτων θέρμανσης, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά και η κυκλική οικονομία των προϊόντων με αξιοποίηση ανακυκλωμένων υλικών. Περισσότερες πληροφορίες, γύρω από το πλάνο ανεξαρτητοποίησης από τον άνθρακα θα δημοσιευτούν τον Απριλιο του 2024 στο τμήμα “Μη Χρηματοοικονομικής Γνωστοποίησης” που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του Ομίλου για το 2023.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τέλος, τα μέλη της συνεδρίασης της 14ης Δεκεμβρίου 2023, ενέκριναν δωρεά ύψους 250.000€ στο “Fresh Start Fund”(“Ταμείο Νέας Αρχής”), το οποίο ιδρύθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Pontedera για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών που δημιούργησαν η καταρρακτώδης βροχή και οι πλημμύρες στην περιοχή, στις 2 Νοεμβρίου 2023. Σκοπός του “Fresh Start Fund” είναι η εκταμίευση επιχορηγήσεων σε ιδιώτες, εμπορικές, βιοτεχνικές και δημοσίου ενδιαφέροντος επιχειρήσεις αλλά και φορείς του εθελοντικού τομέα που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Μέσω της δωρεάς αυτής ο Όμιλος Piaggio θέλει να δείξει την στήριξή του στην Pontedera και τους κατοίκους της, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά της εταιρείας.

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.