Πιέσεις για να καθυστερήσουν οι Euro5

Οι συνέπειες της πανδημίας φτάνουν πολύ βαθειά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/4/2020

Από την 1η Ιανουαρίου του 2021 κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα που θα πωλείται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να πληροί τις Euro5 προδιαγραφές, αλλά σύμφωνα με τις τελευταίες πκηροφορίες η πλειοψηφία των κατασκευαστών θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για να εναρμονίσουν την γκάμα τους με τις επικείμενες νέες προδιαγραφές. Προφανώς και η αιτία είναι το ολοκληρωτικό πάγωμα της παραγωγής και της εξέλιξης, εξαιτίας των μέτρων κατά της πανδημίας  που μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Το θέμα με τις Euro5 προδιαγραφές δεν είναι κάτι νέο. Έχει μελετηθεί και σχεδιαστεί εδώ και μία δεκαετία από την αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή, με την τελική τους μορφή να κατατίθεται το 2013. Παρ' όλο το μεγάλο διάστημα ενημέρωσης και προσαρμογής που είχαν τα εργοστάσια, βλέπουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος μοντέλων που ακόμη και σήμερα δεν εναρμονίζονται με τις νέες αυτές προδιαγραφές.

Πολλά από αυτά απαιτούν μικρές αναβαθμίσεις για να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα, αλλά υπάρχουν εξίσου αρκετά που χρειάζονται ριζική ανανέωση αν θέλουν να ανήκουν στην Euro5 εποχή και σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα, θα είναι αδύνατο να πουληθούν Euro4 μοτοσυκλέτες μετά την 31η Δεκεμβρίου.

Οι συνέπειες της πανδημίας του Covid-19 έχουν ήδη δείξει το καταστροφικό τους μέγεθος στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, από τις πωλήσεις μέχρι την παραγωγή, και γι' αυτό το λόγο υπάρχουν διαρκώς αυξανόμενες αντιδράσεις από τα εργοστάσια ώστε να αναβληθεί η έναρξη της ισχύος των Euro5 προδιαγραφών για το 2022.

Τι είναι όμως ακριβώς οι Euro5 προδιαγραφές; Εν συντομία μπορούμε να πούμε ότι σε σχέση με τις ισχύουσες Euro4 μειώνουν σημαντικά το όριο εκπομπής του μονοξειδίου του άνθρακα (από τα 1.140mg/km στα 1.000mg/km), ενώ μεγαλύτερη είναι η μείωση στις εκπομπές υδρογονανθράκων και οξειδίου του αζώτου (NOx), από 170mg/km στα 100mg/km και από τα 90mg/km στα 60mg/km αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει προστεθεί κι ακόμη ένας περιορισμός ο οποίος λέει ότι οι υδρογονάνθρακες χωρίς μεθάνιο, που δεν μετρούνταν ξεχωριστά στις Euro4 προδιαγραφές, τώρα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 68mg/km.

Για τις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου για πρώτη φορά, οι Euro5 προδιαγραφές ισχύουν από την αρχή του 2020. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε νέο μοντέλο έχει πάρει ήδη έγκριση τύπου και κυκλοφορεί στην αγορά, πληροί τις προδιαγραφές αλλά από την πρώτη του έτους της επόμενης χρονιάς, θα πρέπει όλες οι μοτοσυκλέτες να συμμορφώνονται με αυτές, ανεξάρτητα από πότε πήραν την έγκριση τύπου, για να μπορούν να πουληθούν εντός της Ε.Ε.

Έχουμε δει ήδη αρκετούς κατασκευαστές να "παρακάμπτουν" τα περιθώρια για τις Euro5 προδιαγραφές, βγάζοντας εγκρίσεις τύπου για τα μοντέλα του 2020 πριν το τέλος του 2019. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Ducati Superleggera V4, η οποία παρουσιάστηκε επίσημα τον Φεβρουάριο, αλλά το εργοστάσιο είχε πάρει έγκριση τύπου με Euro4 προδιαγραφές τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ακόμη η αποκάλυψή του ήταν ένα μυστικό της Ducati. Με αυτό τον τρόπο είναι απολύτως νόμιμο να πουληθεί ως καινούργιο μοντέλο αλλά με Euro4 προδιαγραφές.

Ένα άλλο μεγάλο ερώτημα, είναι το πώς επηρεάζουν οι Euro5 τις υφιστάμενες μοτοσυκλέτες. Όπως είπαμε αρχικά, αυτές αφορούν καινούργιες μοτοσυκλέτες, οπότε όσοι είναι ήδη ιδιοκτήτες παλαιότερων μοντέλων, δεν έχουν κάποιο θέμα. Τουλάχιστον άμεσα, γιατί εμμέσως μπορεί να επηρεαστούν από το εξής: οι προδιαγραφές μπορεί να οδηγήσουν τα εργοστάσια σε διακοπή κάποιων μοντέλων τους, αν δεν καταφέρουν ή επιλέξουν να τα αναβαθμίσουν σε Euro5. Μοιραία, το ενδιαφέρον των εταιρειών για μια τέτοια αναβάθμιση θα επικεντρωθεί στα πιο δημοφιλή και εμπορικά μοντέλα της γκάμας τους. Όσα μοντέλα δεν φέρνουν νούμερα ή δεν συμβάλλουν ιδιαίτερα στο προφίλ τους εκάστοτε εργοστασίου, είναι και τα πιο πιθανά για να μπουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.