PiperMoto J Series: Ένα scooter με κινητήρα από ΚΤΜ 690 Duke!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/9/2016

Ο John Piper είναι ένας Βρετανός μηχανικός με πολλή φαντασία και ικανότητες. Κοιτώντας το δημιούργημά του, το J Series, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι τα παραπάνω επιβεβαιώνονται στο έπακρο. Φαντασία γιατί σκέφτηκε να παντρέψει δύο αντιδιαμετρικά αντίθετους κόσμους, και ικανότητες γιατί το κατάφερε…
Το J Series είναι ένα κλασικό, σε εμφάνιση, scooter με κινητήρα από supermoto (!) και πιο συγκεκριμένα από ένα ΚΤΜ 690 Duke. Η λέξη "εντυπωσιακό" ίσως δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει το τελικό αποτέλεσμα που μαρτυρά το πάθος που διακατέχει τον βετεράνο μηχανικό. Η εμφάνιση παραπέμπει σε κλασικές Lambretta της δεκαετίας του '50, με σχεδιαστικά όμως στοιχεία του σήμερα, όπως το γωνιώδες σχήμα των πλαϊνών της ποδιάς που θυμίζει έντονα το Integra.


Το κοστούμι είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από ανθρακόνημα, ενώ όλο το πίσω τμήμα ανασηκώνεται με έναν μηχανισμό σαν καπό, αποκαλύπτοντας την μηχανολογική μαεστρία που κρύβεται από κάτω. Το ίσιο χρωμιομένο τιμόνι, τα στρογγυλά όργανα και το υπέροχο στρογγυλό προβολάκι, δένουν μια χαρά με τους ακτινωτούς τροχούς (για tubeless ελαστικά) 17 ιντσών και τα δισκόφρενα εμπρός/πίσω και τους, σε ένα πετυχημένο πάντρεμα διαφορετικών εποχών. Το J Series έχει δύο ξεχωριστά σελάκια για αναβάτη και συνεπιβάτη κι ένα κλασικό πίσω φανάρι που συμπληρώνει τα ρετρό στοιχεία του.


Κάτω από τα πλαστικά κρύβεται ο μονοκύλινδρος των 690 κυβικών, ο οποίος αποδίδει 67 άλογα και το αλουμινένιο ψαλίδι-έργο τέχνης με τα χαρακτηριστικά νεύρα για την ενίσχυση της ακαμψίας, πάνω στο οποίο εδράζεται (από τη μία μεριά, καθώς από την άλλη στηρίζεται πάνω σε ένα χυτό αλουμινένιο τμήμα που βιδώνει πάνω στο σωληνωτό πλαίσιο από χρωμομολυβδαινιούχο ατσάλι) ένα πολύπλοκο σύστημα μοχλισμού για το έκκεντρα τοποθετημένο, οριζόντια, αμορτισέρ.


Την μπροστινή ανάρτηση έχει αναλάβει ένα ανεστραμμένο πιρούνι WP διαμέτρου 43mm, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo με ένα δίσκο 320mm εμπρός και ακτινική δαγκάνα και έναν δίσκο 240mm πίσω με δαγκάνα ενός εμβόλου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Piper, το J Series ζυγίζει 160 κιλά (κενό), μπορεί να επιταχύνει από 0-100km/h σε λιγότερο από 4 δευτερόλεπτα, η τελική του ταχύτητα ξεπερνά τα 190km/h, ενώ έχει την ικανότητα να πετύχει κλίσεις της τάξεις των 52 μοιρών!


Ο Piper κατασκεύασε το συγκεκριμένο scooter κατόπιν παραγγελίας από έναν πελάτη με το κόστος να παραμένει άγνωστο προς το παρόν. Πάντως πολύ θα θέλαμε να το δούμε εν κινήσει όπως και τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε σε αναβάτες TMAX και C650 Sport η θέα –και το άκουσμα- του J series.

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.