PiperMoto J Series: Ένα scooter με κινητήρα από ΚΤΜ 690 Duke!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/9/2016

Ο John Piper είναι ένας Βρετανός μηχανικός με πολλή φαντασία και ικανότητες. Κοιτώντας το δημιούργημά του, το J Series, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι τα παραπάνω επιβεβαιώνονται στο έπακρο. Φαντασία γιατί σκέφτηκε να παντρέψει δύο αντιδιαμετρικά αντίθετους κόσμους, και ικανότητες γιατί το κατάφερε…
Το J Series είναι ένα κλασικό, σε εμφάνιση, scooter με κινητήρα από supermoto (!) και πιο συγκεκριμένα από ένα ΚΤΜ 690 Duke. Η λέξη "εντυπωσιακό" ίσως δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει το τελικό αποτέλεσμα που μαρτυρά το πάθος που διακατέχει τον βετεράνο μηχανικό. Η εμφάνιση παραπέμπει σε κλασικές Lambretta της δεκαετίας του '50, με σχεδιαστικά όμως στοιχεία του σήμερα, όπως το γωνιώδες σχήμα των πλαϊνών της ποδιάς που θυμίζει έντονα το Integra.


Το κοστούμι είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από ανθρακόνημα, ενώ όλο το πίσω τμήμα ανασηκώνεται με έναν μηχανισμό σαν καπό, αποκαλύπτοντας την μηχανολογική μαεστρία που κρύβεται από κάτω. Το ίσιο χρωμιομένο τιμόνι, τα στρογγυλά όργανα και το υπέροχο στρογγυλό προβολάκι, δένουν μια χαρά με τους ακτινωτούς τροχούς (για tubeless ελαστικά) 17 ιντσών και τα δισκόφρενα εμπρός/πίσω και τους, σε ένα πετυχημένο πάντρεμα διαφορετικών εποχών. Το J Series έχει δύο ξεχωριστά σελάκια για αναβάτη και συνεπιβάτη κι ένα κλασικό πίσω φανάρι που συμπληρώνει τα ρετρό στοιχεία του.


Κάτω από τα πλαστικά κρύβεται ο μονοκύλινδρος των 690 κυβικών, ο οποίος αποδίδει 67 άλογα και το αλουμινένιο ψαλίδι-έργο τέχνης με τα χαρακτηριστικά νεύρα για την ενίσχυση της ακαμψίας, πάνω στο οποίο εδράζεται (από τη μία μεριά, καθώς από την άλλη στηρίζεται πάνω σε ένα χυτό αλουμινένιο τμήμα που βιδώνει πάνω στο σωληνωτό πλαίσιο από χρωμομολυβδαινιούχο ατσάλι) ένα πολύπλοκο σύστημα μοχλισμού για το έκκεντρα τοποθετημένο, οριζόντια, αμορτισέρ.


Την μπροστινή ανάρτηση έχει αναλάβει ένα ανεστραμμένο πιρούνι WP διαμέτρου 43mm, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo με ένα δίσκο 320mm εμπρός και ακτινική δαγκάνα και έναν δίσκο 240mm πίσω με δαγκάνα ενός εμβόλου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Piper, το J Series ζυγίζει 160 κιλά (κενό), μπορεί να επιταχύνει από 0-100km/h σε λιγότερο από 4 δευτερόλεπτα, η τελική του ταχύτητα ξεπερνά τα 190km/h, ενώ έχει την ικανότητα να πετύχει κλίσεις της τάξεις των 52 μοιρών!


Ο Piper κατασκεύασε το συγκεκριμένο scooter κατόπιν παραγγελίας από έναν πελάτη με το κόστος να παραμένει άγνωστο προς το παρόν. Πάντως πολύ θα θέλαμε να το δούμε εν κινήσει όπως και τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε σε αναβάτες TMAX και C650 Sport η θέα –και το άκουσμα- του J series.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.