Πιρούνι BMW R1200GS - Η ιστορία του Τ. Γεωργίου

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/6/2017

Η ιστορία του Τόνυ Γεωργίου...

...κι ενός BMW R1200GS Adventure

Ο Τόνυ Γεωργίου είναι Νοτιοαφρικανός, Ελληνικής προφανώς καταγωγής, 59 ετών και χρόνια αναβάτης μοτοσυκλέτας. Την ιστορία του ατυχήματός του μας αφηγείται πρώτα η κόρη του Gillian, και μετά ο ίδιος.

Gillian Fraser: “Στις 30 Ιουλίου του 2016 έλαβα ένα τηλεφώνημα από την μητέρα μου, από αυτά που κανείς ποτέ δεν θέλει να λάβει… "Gill, ο πατέρας σου είχε ένα ατύχημα. Πήγε εκδρομή με το BMW club στα βουνά Sutherland και κάτι έπαθε η μοτοσυκλέτα του. Έπεσε και τώρα είναι σε κρίσιμη κατάσταση" "Θα γίνει καλά;;;" "Δεν είμαι σίγουρη – μόλις με πήρε από δορυφορικό τηλέφωνο ένας άλλος αναβάτης..."

Αυτή ήταν η αρχή μιας τηλεφωνικής συνομιλίας που μου έκανε την καρδιά μαύρη. Επιτρέψτε μου να σας πω μια μικρή ιστορία εδώ…

Του πατέρα μου πάντα του άρεσε το BMW club. Οδηγεί μοτοσυκλέτες BMW πολλά χρόνια τώρα, κι είναι πιστός υποστηρικτής τους, συμμετέχει σε πολλές βόλτες μαζί τους κι έχει κάνει ακόμα και ταξίδια στο εξωτερικό, στην Ισπανία και την Γαλλία, όπου και είχα το προνόμιο να είμαι μαζί του. Πέρυσι αγόρασε ένα καινούργιο BMW R1200 GS Adventure του 2016 για να αντικαταστήσει το 2014 που είχε. Ήταν ενθουσιασμένος με την μοτοσυκλέτα, μέχρι που πήγε με το BMW club στην βόλτα στα βουνά Sutherland Mountains, όπου θα πέρναγαν και χωματόδρομους.

Το πιρούνι της μοτοσυκλέτας κατέρρευσε όταν πέρασε ένα μικρό νεροφάγωμα στο χωματόδρομο, ενώ ήταν με ένα γκρουπ δέκα ακόμα αναβατών. Όταν συνέβη, κινούνταν με μια ταχύτητα 45 χιλιομέτρων την ώρα. Λάδι από το πιρούνι πετάχτηκε παντού πάνω στην προστατευτική στολή του κι έπεσε από την μοτοσυκλέτα, σπάζοντας δέκα πλευρά, τρυπώντας τον πνεύμονά του και σπάζοντας τον ώμο του. Καθημερινά ευχαριστώ τον Θεό γιατί φορούσε και το neck brace του και όλα τα προστατευτικά, ποιος ξέρει τι θα συνέβαινε αν δεν τα φόραγε…

Τελικά, μετά από 12 ώρες ο πατέρας μου έφτασε στο νοσοκομείο Worcester Medi Clinic, όπου μπήκε κατ’ ευθείαν στην εντατική. Οι γιατροί αμέσως άρχισαν ακτινογραφίες και αξονικές, και βρήκαν πως είχε τρύπιο πνεύμονα. Η επέμβαση έγινε μόλις μπόρεσαν να αδειάσουν τα υγρά από τον πνεύμονα, και ήταν επιτυχημένη.

Ένα χρόνο μετά, ο πατέρας μου είναι υγιής και δραστήριος πάλι, αλλά ακόμη κάνει εντατικές φυσιοθεραπείες αποκατάστασης για τους τραυματισμούς στον ώμο του.

Ο πατέρας μου είναι δίκαιος άνθρωπος, και απαίτησε από την BMW να κάνει μια επίσημη έρευνα για την βλάβη της μοτοσυκλέτας. Τα εξαρτήματα στάλθηκαν στην Γερμανία κι έμειναν εκεί για αρκετούς μήνες.

Η BMW δεν κάλυψε κανένα ιατρικό έξοδο, ενώ ο λογαριασμός ανήλθε σε εκατοντάδες χιλιάδες… Η BMW δεν αντικατέστησε την μοτοσυκλέτα του πατέρα μου, που την είχε αγοράσει πάνω από 250.000 rand καινούργια... Η BMW δεν έχει δώσει στον πατέρα μου ούτε ένα σεντ για τους μήνες που αναγκάστηκε να μείνει στο σπίτι, με βαριά επίπτωση στην ποιότητα ζωής του... Και το χειρότερο απ’ όλα, είναι πως η BMW δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την βλάβη της μοτοσυκλέτας της.

Η επίσημή τους έκθεση δηλώνει πως η μοτοσυκλέτα ΔΕΝ είναι υπεύθυνη για το ατύχημα, και πως "η μοτοσυκλέτα πρέπει να έχει υποστεί μια από τις πιο ισχυρές προσκρούσεις για να παρουσιάσει τέτοια ζημιά..." Όπως μπορείτε να δείτε και στο video ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ! ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ. Το νεροφάγωμα που πέρασε ήταν μικρό, και πήγαινε με 45km/h, κι έχουμε και την καταγραφή των στοιχείων του GPS που το αποδεικνύει.

Κι αν αυτό ήταν το μοναδικό τέτοιου είδους ατύχημα, τότε η BMW θα μπορούσε ίσως να υποστηρίξει την θέση της, αλλά έχουν υπάρξει ΠΟΛΛΕΣ αναφορές παρόμοιων περιστατικών ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ! Δεν έχει χαθεί καμία ζωή ακόμη, αλλά η BMW θα πρέπει να ανακαλέσει αυτή την μοτοσυκλέτα πριν αθώοι άνθρωποι αρχίσουν να πεθαίνουν ως αποτέλεσμα κατασκευαστικού λάθους…

Ακόμα χειρότερα, τρεις μέρες πριν ξεκινήσουν την εκδρομή τους, η μοτοσυκλέτα πήγε σε εξουσιοδοτημένο dealer ΒΜW για να μπουν τα offroad λάστιχα. H ΒΜW έλεγξε την μοτοσυκλέτα και βρήκε πως τα πάντα ήταν εντάξει.

Έχουμε φτιάξει μια σελίδα στο FB και ένα website για να μαζέψουμε όλες τις αναφορές σε αντίστοιχα περιστατικά, όπως και μια καμπάνια για να αναλάβει τις ευθύνες της η BMW. Παρακαλώ να την υπογράψετε εδώ: http://bmwfatalflaw.com/#petition “

Ακολουθεί κείμενο του Tony Georgiou:

“ Στις 30 Ιουλίου του 2016 συμμετείχα στην ετήσια χειμωνιάτικη εκδρομή του BMW Club στο Sutherland. Έντεκα από μας επέλεξαν να κάνουν μια διαδρομή σε χωματόδρομους, και συνήθως οδηγούσαμε μαζί σε κονβόι. Αφού ανεβήκαμε στο διάσελο του Ouberg Pass κάναμε ένα σύντομο διάλειμμα και μετά ξεκινήσαμε προς το Sutherland. Οι συνθήκες ήταν φανταστικές κι εκτός από λίγα επιφανειακά νερά ο δρόμος ήταν πολύ καλός. Υπάρχουν βιντεάκια από GoPro που δείχνουν την κατάσταση του δρόμου. Περίπου 14 λεπτά μετά την στάση μας το μπροστινό της μοτοσυκλέτας μου κατέρρευσε και έσκασα κάτω με φόρα. Είχα ανοιχτό το GPS μου και η καταγραφή δείχνει πως πήγαινα με 45 km/h όταν κατέρρευσε το μπροστινό. Οι υπόλοιποι αναβάτες μαζεύτηκαν γύρω μου αλλά δεν έπρεπε να μετακινηθώ μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, 90 λεπτά αργότερα. Η μοτοσυκλέτα φορτώθηκε σε τρέιλερ (που συνόδευε το κυρίως γκρουπ στην ασφάλτινη διαδρομή) κι εγώ μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο.

Είχα δέκα σπασμένα πλευρά, σπασμένο ώμο και τρύπα στον πνεύμονα. Έμεινα μια βδομάδα στο νοσοκομείο (ένα μέρος αυτής της εβδομάδας στην εντατική).

Όταν έγινε το ατύχημα, η μοτοσυκλέτα μου ήταν 7 μηνών και είχε κάνει περίπου 14.000 χιλιόμετρα. Την Τετάρτη 27 Ιουλίου είχα φορέσει λάστιχα TKC, και η μοτοσυκλέτα ελέγχθηκε και οδηγήθηκε από τον dealer Donford πριν την εκδρομή, που ξεκίνησε το Σάββατο.

Αρκετοί άνθρωποι με κατάλληλες γνώσεις είδαν την μοτοσυκλέτα, και απόρησαν όταν είδαν πως είχε αποκολληθεί η τάπα από το καλάμι, και ως τότε κανείς δεν είχε δει κάτι παρόμοιο. Βρήκα και μερικούς ειδικούς για να δουν την μοτοσυκλέτα και όλοι προβληματίστηκαν και σύστησαν να σταλθεί το πιρούνι για περεταίρω έρευνα. Έχω κάποιες αναφορές σχετικές με τα ευρήματα.

Η αντιπροσωπεία της BMW είπε πως θέλουν να στείλουν το μπροστινό σύστημα στην Γερμανία για να το αναλύσουν, και η μοτοσυκλέτα στάλθηκε στο Johannesburg. Στις 17 Οκτωβρίου, πήγα κι εγώ εκεί αεροπορικώς και βιντεοσκόπησα το λύσιμο του μπροστινού συστήματος, που στάλθηκε στην Γερμανία για ανάλυση.

Μετά από αρκετά email στην BMW ζητώντας τα ευρήματα των ερευνών τους έπαιρνα συνέχεια την απάντηση πως δεν υπήρχαν νέα από την Γερμανία, και πως όταν θα έχουν θα με ειδοποιήσουν. Άρχισα να μαθαίνω και για άλλα περιστατικά αποκόλλησης των καλαμιών, και αυξάνοντας την πίεση προς την BMW, τελικά κατάφερα να τους κάνω να μου απαντήσουν. Έλαβα ένα email από την BMW South Africa στις 12 Ιουνίου 2017, με μια αναφορά που βασικά δηλώνει πως η αποκόλληση του καλαμιού ήταν αποτέλεσμα πρόσκρουσης, και όχι κάτι που οφείλεται στην σχεδίαση ή την κατασκευή του πιρουνιού. Όλες αυτές οι πληροφορίες συν τις φωτογραφίες υπάρχουν στο site, κι έχω δώσει εντολή στον δικηγόρο μου να εγκαλέσει την BMW.”

Ακολουθεί η απάντηση της BMW προς τον Tony Georgiou:

http://bmwfatalflaw.com/wp-content/uploads/2017/06/BMW-Report-Back.pdf

Ένα χρονολόγιο ως τώρα:

Απρίλιος 2013: Πρώτη χρονιά πώλησης των νέων GS “LC” (Κ50), και η ΒΜW ανακοινώνει ανάκληση για έλεγχο στο ίδιο σημείο των καλαμιών, καθώς έχει διαπιστώσει πως “σε σπάνιες περιπτώσεις η βιδωτή τάπα του πιρουνιού του Telelever μπορεί να χαλαρώσει. Όταν ένα όχημα καλύψει μεγάλο αριθμό χιλιομέτρων μια χαλαρή τάπα μπορεί να αποκολληθεί τελείως”. Όλες οι μοτοσυκλέτες που ήταν ήδη σε κυκλοφορία ανακαλούνται και ποντάρονται τα καλάμια τους περιμετρικά σε τέσσερα σημεία, ανά 90 μοίρες, όπως κι αυτές που παρήχθησαν από τότε μέχρι τις 18/6/2017.

27/7/2016: To Αdventure του Tony Georgiou ελέγχεται από εξουσιοδοτημένο dealer BMW και όλα είναι εντάξει.

30/7/2016: Ατύχημα, μετά από αποκόλληση των καλαμιών του πιρουνιού.

12/6/2017: Η BMW τον ενημερώνει πως δεν βρήκε καμία πιθανή κατασκευαστική αστοχία στο πιρούνι.

19/6/2017: Από αυτή την ημερομηνία και μετά, όλες οι BMW R1200GS και R1200GS Adventure που κατασκευάζονται θα έχουν την κυκλική εγκοπή ασφάλισης γύρω από το καλάμι.

20/6/2017: Αποστέλλεται από την BMW προς όλους τους αντιπροσώπους της έγγραφο Service Information / Service Campaign με τίτλο “Checking Fixed Fork Tube” που αφορά όλα τα R1200GS (K50, K50/11) και τα R1200GS Adventure (K51). Είναι η δεύτερη φορά που η BMW διαπιστώνει πρόβλημα και αποφασίζει να ασφαλίσει με νέο τρόπο την τάπα στο καλάμι.

φωτογραφίες από το παραπάνω έγγραφο:

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.