Πιστοποιήθηκε η Βουλγάρικη LARA! Οριστικοποίηση εγκαινίων στις 21 Μαρτίου! Το A1 Motor Park έχει έγκριση FIA & FIM

4χλμ – 15 στροφές – 21 διαφορετικές πορείες και ευθεία για 280+χ.α.ω!
Πιστοποιήθηκε η Βουλγάρικη LARA! Οριστικοποίηση εγκαινίων στις 21 Μαρτίου! Το A1 Motor Park έχει έγκριση FIA & FIM
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/12/2025

Με κάθε επισημότητα το A1 Motor Park, ή όπως αρχικά εγκαινίασαν τα θεμέλια της πίστας: η Lara Racing Circuit που είχε ήδη στρωθεί εδώ και περίπου τρεις μήνες, έχει πλέον ολοκληρώσει όλες τις εργασίες ασφαλείας και πήρε πλέον – και επίσημα- την πιστοποίηση FIA και FIM για πρωταθληματικούς αγώνες.

Πλέον έχει ολοκληρωθεί και σχεδόν το σύνολο των κτηριακών εγκαταστάσεων, στις οποίες η σιδηρά κυρία του κατασκευαστικού γκρουπ GBS, έδωσε το παρόν σε μία εκδήλωση όπου οριστικοποιήθηκαν και τα εγκαίνια: 21 Μαρτίου 2026!

Όλα τα έργα αποπεράτωσης θα έχουν τελειώσει νωρίτερα από αυτό, καθώς έτσι και αλλιώς η πίστα έχει προχωρήσει νωρίτερα από το αρχικό της χρονοδιάγραμμα.

Θυμίζουμε πως το A1 Motor Park έχει χτιστεί 40 λεπτά νότια της Σόφια στους πρόποδες του ψηλότερου βουνού των Βαλκανίων που για λίγα μέτρα κερδίζει τον Όλυμπο. Αυτό σημαίνει πως η πίστα έχει μία περίοδο σίγουρης κάλυψης από χιόνι σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό της, με την περιοχή όμως να έχει σταδιακά λιγότερη χιονόπτωση κάθε χρόνο.

Με σχεδόν 900 μέτρα υψόμετρο, η νεότερη πίστα της Βουλγαρίας έχει στόχο να είναι ιδανικός προορισμός τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το ιδιοκτησιακό της καθεστώς είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον καθώς ανήκει 100% στην μεγαλύτερη κατασκευαστική της Βουλγαρίας και αποτελεί προσωπική πινελιά της κα Zara που έχει διευθυντική θέση, ενώ μαζί της στην εκδήλωση ήταν και ο σύζυγός, ένας από τους γιους του ιδρυτή της κατασκευαστικής. Το καλό είναι πως η κα Zara αγαπά τις μοτοσυκλέτες, οδηγεί και η ίδια και έτσι στο διοικητικό συμβούλιο υπάρχει εκπροσώπηση των θεμάτων της μοτοσυκλέτας.

Η Βουλγάρα Ζάρα που χτίζει την Lara! Στρώθηκε η Lara Racing Circuit - Αυστριακός διευθυντής στο τιμόνι

Ο σχεδιασμός άλλωστε του εξιδεικευμένου αρχιτεκτονικού γραφείου IPA, κάνει λόγο για μία πίστα που έχει λάβει εξ αρχής υπόψη του τις ανάγκες των μοτοσυκλετών στα δύο χαρακτηριστικά του εσάκια, ενώ υπάρχει ήδη έτοιμη και η διαφυγή του πιο κλειστού εκ των δύο, για αλλαγή της διαδρομής αναλόγως των αναγκών.

Για τα δικά μας δεδομένα όπου οι Συμβάσεις Παραχώρησης διδάσκονται σε Πανεπιστήμια ως το κακό παράδειγμα του τρόπου διαχείρισης, όπως συμβαίνει με την Αττική Οδό, μοιάζει ουτοπικό πως έχουμε την μεγαλύτερη κατασκευαστική τους να πραγματοποιεί μία τέτοια επένδυση.

Από την άλλη και η πίστα των Σερρών ήταν κάτι πρωτοποριακό για όλα τα Βαλκάνια όταν φτιάχτηκε πριν από 28 χρόνια, καθώς ήταν ο μοναδικός Δήμος που δεν έμεινε στα λόγια, λόγια παχιά που ακόμη και τώρα, σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, συνεχίζουμε να τα ακούμε: Χαλανδρίτσα, Ορχομενός κτλ, αναμασώνται κάθε διετία, την ίδια στιγμή που η πίστα των Σερρών ετοιμάζει την επέκτασή της πριν γιορτάσει τα τριάντα της χρόνια.

Στις 21 Μαρτίου λοιπόν, το μικρό αυτό θαύμα της Βουλγαρίας, το μεράκι της κατασκευαστικής της εταιρείας, θα εγκαινιαστεί πλήρως ολοκληρωμένο μπροστά από το χρονοδιάγραμμά του.

Ο Mohr, ο νεαρός Αυστριακός που κατέχει το ρεκόρ των Σερρών, και εμφανίζεται στο BMU με Βουλγάρικη ομάδα έχει ήδη προσκληθεί για να θέσει το ρεκόρ της πίστας  για μοτοσυκλέτες, πράγμα που σημαίνει ότι ο πρώτος χρόνος που θα γραφτεί -επίσημα τουλάχιστον- θα αντέξει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες