Πλήγμα για το BSB το σημαντικότερο πρωτάθλημα Superbike της Ευρώπης: Χάνει την Bennetts

Η συνεργασία λήγει μετά από σχεδόν μία δεκαετία
bennets
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/1/2026

Η Bennetts μπήκε για πρώτη φορά στο BSB ως κύριος χορηγός της σειράς το 2005 και αποχώρησε το 2008, επιστρέφοντας όμως και πάλι το 2018 που ήταν ο μέγας χορηγός της διοργάνωσης έως και σήμερα.

Η βρετανική εταιρεία με έδρα το Peterborough, ειδικεύεται στις ασφαλίσεις μοτοσυκλετών και ανήκει στον Όμιλο Lucida από τον Μάιο του 2021.

Στις τελευταίες οκτώ σεζόν που η Bennetts ήταν χορηγός του BSB, επτά διαφορετικοί αναβάτες στέφθηκαν πρωταθλητές, με τον Kyle Ryde να είναι ο μόνος που κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αφού κατέκτησε τα πρωταθλήματα των δύο τελευταίων ετών.

Η ασφαλιστική εταιρεία ανακοίνωσε το τέλος της τρέχουσας συμφωνίας της ως μέγας χορηγός του πρωταθλήματος με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αναφέρει:

“Μετά από πάνω από μια δεκαετία υποστήριξης, η Bennetts δεν θα συνεχίσει ως κύριος χορηγός του Βρετανικού Πρωταθλήματος Superbike το 2026. Σε εκατοντάδες αγωνιστικά Σαββατοκύριακα, προσφέραμε με υπερηφάνεια χιλιάδες αξέχαστες εμπειρίες στους πελάτες μας. Φέραμε τους οπαδούς πιο κοντά στη δράση από ποτέ και είμαστε εξαιρετικά περήφανοι για τις αναμνήσεις που βοηθήσαμε να δημιουργηθούν. Το πάθος μας για τους αγώνες παραμένει τόσο ισχυρό όσο πάντα. Η υποστήριξη των αναβατών, των ομάδων και των εκδηλώσεων ήταν πάντα μέρος του DNA μας. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν μας δείτε πολύ σύντομα σε μια πίστα ή σε μια εκδήλωση κοντά σας.

Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά την απίστευτη ομάδα της MSV, τους κριτές της Racesafe, τους γιατρούς, τους φωτογράφους, τους τηλεοπτικούς σταθμούς και τις ομάδες αγώνων με τις οποίες έχουμε συνεργαστεί όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχόμαστε μια ασφαλή και επιτυχημένη σεζόν”.

Ο θεσμός του BSB δεν έχει ακόμη εκδώσει δήλωση σχετικά με την αποχώρηση της Bennetts, ούτε έχει ανακοινώσει τον αντικαταστάτη της ως κύριο χορηγό. Το 2026, η BSB θα γιορτάσει την 30ή επέτειό της και η σεζόν ξεκινά επίσημα στις 1-3 Μαΐου στο Oulton Park.

Η κίνηση αυτή δείχνει ότι η Bennetts μετατοπίζει τον τρόπο προβολής της στην αγορά, με πιο ενωτικές και lifestyle δράσεις και όχι με την παραδοσιακή αγωνιστική χορηγία.

Φαίνεται όπως πως κάνει γενικότερα μία στροφή μακριά από το "hardcore" κοινό καθώς στο διάστημα που ήταν ο μεγάλος χορηγός του BSB είχε εξαγοράσει και μία αγγλική ιστοσελίδα για μοτοσυκλέτες, ώστε να προωθεί μόνο τα δικά της πακέτα ασφάλισης. Και αυτή η ιστοσελίδα βρίσκεται επί δύο μήνες σε υπολειτουργία, σε κάτι που μοιάζει με καθολική στροφή της Bennetts μακριά από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας. Για όσους παρακολουθούσαν το BSB ή ενημερωνόντουσαν από το αγγλικό site, θα υπάρχουν τώρα αλλαγές που τους επηρεάζουν.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.