Το γνωμικό λέει πως δεν πρέπει να συναντήσεις ποτέ τον ήρωα των παιδικών σου χρόνων διότι θα απογοητευτείς, όμως σε αυτή την περίπτωση έχει κάθε δικαιολογία να κάνεις μια εξαίρεση στον κανόνα. Η μοτοσυκλέτα που βλέπετε είναι μια δίχρονη τρικύλινδρη Kawasaki H2 του 1972 και έχει μόλις 1000 μίλια στον ολικό χιλιομετρητή της. Επίσης, ο ιδιοκτήτης της φαίνεται πως του άρεσε να την οδηγά όπως της αξίζει, αφού έχει φροντίσει να αναβαθμίσει τα φρένα, της αναρτήσεις, αλλά και την αναπνοή και τροφοδοσία του κινητήρα. Παρά το γεγονός πως τον μύθο γύρω από τα δίχρονα Kawasaki “Samurai” τον δημιούργησε το 500, η άφιξη του 750 ήταν εκείνη που καθιέρωσε στο ευρύ κοινό τον τίτλο του “Widow-maker”. Στην πραγματικότητα έβγαζε μόλις 72 ίππους, δηλαδή όσους ένα Yamaha MT-07 ή ένα Suzuki SV 650, όμως το πλαίσιο , τα φρένα, οι αναρτήσεις και τα ελαστικά της εποχής εκείνης φρόντιζαν να τα κάνουν να φαίνονται σαν να είναι 200 και βάλε! Επίσης τα δίχρονα τότε δεν είχαν power-valve, ούτε φυσικά η τροφοδοσία από τα καρμπιρατέρ ήταν γραμμική. Με άλλα λόγια, κάθε φορά που έβγαινε στο δρόμο η Η2, μαζί της έβγαινε και ο Χάρος παγανιά! Αν εξακολουθείς να ενδιαφέρεσαι για τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, τότε δοκίμασε την τύχη σου στο αμερικάνικο site με αγγελίες Bring A Trailer και παζάρεψε την τιμή με το ιδιοκτήτη της
Η Polaris πατεντάρει κράνος που διαγιγνώσκει πότε είσαι κουρασμένος
Μένει να δούμε αν θα πάρει τον δρόμο προς την παραγωγή
Από τον
Παύλο Καρατζά
23/6/2026
Η τελευταία πατέντα της Polaris υποδηλώνει ότι το μελλοντικό σου κράνος θα μπορεί να παρακολουθεί την κόπωσή σου, να ελέγχει το όχημά σου και να αποφασίζει πότε πρέπει να σταματήσεις την οδήγηση.
Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της Polaris περιγράφει ένα modular έξυπνο κράνος εξοπλισμένο με GPS, βιομετρικούς αισθητήρες, εξοπλισμό επικοινωνίας, φώτα και αφαιρούμενες ηλεκτρονικές μονάδες. Οι μοτοσυκλετιστές θα μπορούν να επικοινωνούν μέσω δικτύων, να συντονίζουν ομαδικές βόλτες και να χειρίζονται ορισμένες λειτουργίες του οχήματος απευθείας από κουμπιά τοποθετημένα στο κράνος. Όλα αυτά είναι αρκετά λογικά. Οι μοτοσυκλετιστές χρησιμοποιούν ήδη συσκευές επικοινωνίας Bluetooth, κάμερες, συστήματα πλοήγησης και εφαρμογές. Ο συνδυασμός ορισμένων από αυτές τις λειτουργίες σε μια ενιαία πλατφόρμα δεν λογίζεται ως αρνητικό.
Βέβαια, η τεχνολογία του συγκεκριμένου κράνους δεν σταματά εκεί, αφού ένα σύστημα παρακολούθησης της κόπωσης που καταγράφει τις κινήσεις του κεφαλιού, την επιτάχυνση, τα βιομετρικά στοιχεία του αναβάτη και τη δραστηριότητα των αναρτήσεων του οχήματος θα υπολογίσει αυτό που η Polaris ονομάζει “Συνολική Μεταδιδόμενη Ενέργεια” (Total Energy Imparted). Η ιδέα είναι να προσδιοριστεί πόσο σωματικά καταπονημένος έχει γίνει ο αναβάτης με την πάροδο του χρόνου. Αν συγκεντρωθούν αρκετοί “πόντοι” κόπωσης, το σύστημα αρχίζει να εκπέμπει προειδοποιήσεις.
Σύμφωνα με τα σχέδια, το κράνος θα μπορούσε να ζητήσει επιβεβαίωση ότι ο αναβάτης είναι σε εγρήγορση και προσέχει. Εάν ο αναβάτης δεν απαντήσει εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων, το σύστημα θα μπορούσε ενδεχομένως να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του οχήματος, περιορίζοντας την απόδοση ή μειώνοντας την ταχύτητα.
Πολλοί έμπειροι αναβάτες θα θεωρήσουν πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται ένα κράνος να πάρει μία τέτοια απόφαση, όμως είναι από τις περιπτώσεις που η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ανθρώπου και να προλάβει δύσκολες καταστάσεις.
Μία άλλη λειτουργία της Polaris περιγράφει συστήματα σύνδεσης για ομαδικές βόλτες που μπορούν να παρακολουθούν πόσο μακριά απομακρύνονται οι αναβάτες από έναν καθορισμένο αναβάτη και οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν ειδοποιήσεις όταν οι αναβάτες απομακρύνονται υπερβολικά.
Βέβαια, μένει να δούμε αν οι παραπάνω λειτουργίες θα πάρουν τον δρόμο προς την παραγωγή, καθώς πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν μείνει στα συρτάρια και οι ιδέες δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Σημαντικό πάντως είναι να αναφέρουμε πως η η Polaris δεν είναι απλώς ένας κατασκευαστής οχημάτων, αλλά κατέχει επίσης την Klim, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον τομέα του εξοπλισμού για μοτοσυκλέτες και μηχανοκίνητα σπορ.
