Πωλείται το Honda CBR1000RR Fireblade του Michael Schumacher
Σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s θα διατεθεί το track bike του θρύλου της F1
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
30/6/2025
Βασισμένη σε μια Honda CBR1000RR του 2010, η Holzhauer Racing Performance (HRP) μετέτρεψε αυτήν τη sport μοτοσυκλέτα σε αγωνιστικών προδιαγραφών ειδικά για χρήση σε track days από τον επτά φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή F1 Michael Schumacher.
Όλοι οι πραγματικά μεγάλοι οδηγοί των τεσσάρων τροχών έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη μοτοσυκλέτα και αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Michael Schumacher που είχε πραγματική λατρεία, μια λατρεία που ήταν γνωστή πριν ακόμη αποσυρθεί από τη Formula 1. Η ταχύτητα ήταν αυτό που τον ενδιέφερε, όχι η απλή βόλτα και εκτός από track days είχε συμμετοχές και σε αγώνες. Μάλιστα στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας IDM Superbike το 2008 πήρε και μια τρίτη θέση σε αγώνα κυπέλου στην Ουγγαρία, τερματίζοντας πίσω από επαγγελματίες. Ένα σοβαρό ατύχημα που είχε με μοτοσυκλέτα ήταν και αυτό που του στέρησε μια καλύτερη εμφάνιση κατά την επιστροφή του στην Formula 1 την περίοδο 2010-2013.
Η δημοπρασία αφορά μια μοναδική κατασκευαστικά μοτοσυκλέτα για τον θρύλο της F1. Η μοτοσυκλέτα φέρει τον αριθμό "77" -αυτόν χρησιμοποιούσε ο Schumacher, μια αναφορά στα 7 παγκόσμια πρωταυθλήματα που έχει κατακτήση- και υπάρχουν πολλές φωτογραφίες που δείχνουν τον Michael Schumacher να την οδηγεί. Τη συνοδεύουν ένα κράνος Schuberth υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Schumacher, ένα ζευγάρι υπογεγραμμένα γάντια μοτοσυκλέτας καθώς και ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας που αναγράφει το όνομα τόσο του αναβάτη όσο και του βελτιωτή της μοτοσυκλέτας.
Η μοτοσυκλέτα είναι εξοπλισμένη με ECU που διαχειρίζεται τα ηλεκτρονικά βοηθήματα, όπως traction control, wheelie control και spin control. Η HRP τοποθέτησε ειδικά εξαρτήματα για την βελτίωση της, όπως:
ειδικό φιλτροκούτι
ψυγείο λαδιού
νέα clip-ons
quick shifter
σύστημα εξάτμισης Akrapovič Titan
και πολλά ακόμη
Διατίθεται πλήρες φύλλο τεχνικών προδιαγραφών, το οποίο επιβεβαιώνει ότι η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον Schumacher και ανήκε στην HRP.
Η μοτοσυκλέτα δεν έχει τεθεί σε λειτουργία για μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε θα χρειαστεί σέρβις και τεχνικό έλεγχο πριν από οποιαδήποτε χρήση σε πίστα.
Το οδόμετρο αναγράφει 3.752 χιλιόμετρα κατά την καταγραφή της στην καταχώριση της δημοπρασίας.
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.