Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες

Στο σφυρί Honda RC30 με πλούσια αγωνιστική ιστορία – Αγωνίστηκε με αυτή και ο θρύλος Joey Dunlop

Αγωνίστηκαν με αυτή και οι Steve Hislop και Nick Jefferies
Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/5/2026

Μια Honda RC30 δεν χρειάζεται έξτρα “σάλτσες” για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού όταν εμφανίζεται σε κάποια δημοπρασία. Σίγουρα όμως τα πράματα γίνονται λίγο πιο νόστιμα όταν στο “βιογραφικό” της βλέπει κανείς το όνομα του θρύλου Joey Dunlop.

Την ευκαιρία να αποκτήσει κανείς τη συγκεκριμένη αγωνιστική RC30 θα την έχει στην επερχόμενη δημοπρασία “The Iconic Motorcycle Sale”, η οποία θα πραγματοποιηθεί από την Iconic Auctioneers στο Kempton Park της Αγγλίας στις 18 Ιουλίου.

Η μοτοσυκλέτα που εξέλιξε η Honda για να κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike κλειδώνοντας παράλληλα τους λογιστές της στο υπόγειο για να μην περιορίσουν το κόστος εξέλιξης, και είχε διπλάσια τιμή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη superbike της εποχής της, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. 

Honda RC30 δημοπρασία Joey Dunlop 2026
Το 1992 με το νο.7 και τον Jeffries στη σέλα της

Αυτό που χρειάζεται όμως να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι για τη συγκεκριμένη RC30 είναι ότι η αξία της υπολογίζεται από τους εκτιμητές στα 70 με 90.000 ευρώ καθώς με αυτή αγωνίστηκε τόσο ο Dunlop όσο και ο Hislop.

Η V4 της Honda εισήχθη στην Αγγλία από τις ΗΠΑ, ως μοτοσυκλέτα δρόμου και έπειτα μετατράπηκε σε αγωνιστική εκεί από τη Honda Βρετανίας και συμμορφώθηκε με τις προδιαγραφές “Formula 1” της εποχής για αγώνες δρόμου ενώ τοποθετήθηκαν και άλλα εργοστασιακά περιφερειακά. 

Joey Dunlop Honda RC30

Η προετοιμασία του κινητήρα φέρει την υπογραφή του Tony Scott, του μηχανικού που έχει κερδίσει σε κάθε κλάση πρωταθλήματος στα Βρετανικά Νησιά και φυσικά και στους αγώνες δρόμου. Η μοτοσυκλέτα ξεχωρίζει επίσης για το κοντύτερο ψαλίδι της αλλά και το διαφορετικό ανεστραμμένο πιρούνι που απέκτησε αργότερα.

Ο πρώτος που αγωνίστηκε με τη συγκεκριμένη RC30 ήταν ο Hislop το 1991 έχοντας ως καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στο Oulton Park πίσω από τον Carl Fogarty. 

Ο Jeffries είχε σειρά το 1992 και με αυτή πήρε μέρος σε πολλούς αγώνες δρόμου χωρίς να καταφέρει να πάρει κάποια νίκη, όπως και ο Hislop. Το ίδιο ισχύει και για τον Dunlop που την αγόρασε το 1993 και το καλύτερο που κατάφερε ήταν μια 2η θέση στο Ulster Grand Prix.

Joey Dunlop Honda RC30

Η μοτοσυκλέτα, μέρος ιδιωτικής συλλογής, παρέμεινε σε ακινησία για πάρα πολλά χρόνια και δεν έχει ανακατασκευαστεί, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστεί δουλειά για να επιστρέψει σε λειτουργική κατάσταση. Όμως αυτή ακριβώς η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, χωρίς να την έχει αγγίξει κανείς ίσως και από τότε που αγωνίστηκε για τελευταία φορά, της δίνει μια έξτρα αίγλη επιπλέον της ιδιοκτησίας και της χρήσης της από τον Dunlop και τους άλλους δύο μεγάλους αναβάτες των αγώνων δρόμου. 

Δείτε περισσότερα σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο.

Honda RC30